Categorie: Blog

So don’t mind if I fall apart, there’s more room in a broken heart
And I believe in love , but what else can I do, I’m so in love with you.

Gezwind rijden we de singel af terwijl mijn zwager to be de muziek op hoog volume draait en mijn reactie peilt in de achteruitkijkspiegel. Mijn blik gaat afwisselend naar achteren en dan weer naar voren. Wat eens mijn thuis was, verkleint langzaam tot een stip om uiteindelijk uit mijn gezichtsveld te verdwijnen. Tranen stromen over mijn wangen. Waterlanders van geluk maar ook van afscheid nemen en hartenpijn. Iets in mij wist dat mijn ware liefde ergens op deze wereld rond liep, echter mijn ervaring bewees het tegendeel. Hierdoor was ik het geloof in de liefde verloren, totdat ik Eus  tegenkwam, waar ik nu al 12 jaar so happy together mijn leven mee deel. Echt thuiskomen.

Ware vriendinnen

Dit geluk gunnen we een ieder. Bij andere stellen hier te gast, herkennen we dezelfde chemie en sprankeling. Zij die na meer dan dertig jaar samen, nog de sterren van de hemel dansen alsof het hun eerste date is. Vaak ontmoeten we ook vrijgezelle mannen en -vrouwen die in de loop der tijd hun zielenmaat vinden. Zo kwam Anja in 2011 hier voor het eerst te gast. Al snel groeide er een band tussen ons, vriendinnen van hart tot hart. Ondanks dat zij nog rouwende was na een scheiding, liet zij een opgewekt en opgeruimd karakter zien.  Mede door onze gesprekken pakte Anja haar leven voortvarend op, startte haar eigen bedrijf waar zij haar passie in kwijt kon; Catswellness. Inmiddels zien we elkaar drie keer per jaar en delen lief en leed.

Ware liefde is er voor een ieder

Zoals gezegd gunnen we ieder de ware liefde en zeker onze beste vriendin Anja. Echter een hart die diep gebroken is, kan alleen geheeld worden, door het de tijd te gunnen om je wonden te likken en lief te zijn voor jezelf.  Geheimen en verborgen bedrog maken een vertrouwd liefdesnest onwaarachtig. Het vreet aan de basis zoals een palmkeverlarve begint met het hart van de palm uit te hollen. Op het moment dat jij je eigen beste vriend(in) bent, je niet verschuilt achter de geraniums, kruist iemand je pad, die jouw vertrouwen waard is.
Een tevergeefse koppelpoging onzerzijds zorgde bij Anja voor de zoveelste teleurstelling. Totdat Eus zijn boezemvriend Nol weer vrij was. Deze trouwe vriend had heel wat verdriet en sores achter de rug met zijn vrouw die te vroeg vasculaire dementie kreeg, opgenomen moest worden in een tehuis en overleed. Zijn eerste verkenning met een vriendin liep op een deceptie uit.

Blind Date

Wetende dat Anja het hoofdstuk liefde had afgesloten probeerden wij Nol te introduceren met een foto; “Kijk Anja, is dit geen leuke man voor je? Een oude boezem vriend van Eus.” ” Nee joh, net zo’n professor!” wuifde Anja Nols foto weg. “Maar je kunt hem toch eens ontmoeten? Misschien voor een leuke vriendschap?” drong ik aan. Beide hebben dezelfde positieve eigenschappen, zorgzaam, trouw, gevoel voor humor, roodharig en het hart op de juiste plaats. Terwijl Anja net vertrokken was kwam Nol op bezoek met zijn mooie dochters. Meteen haalde ik mijn match make tactieken uit de kast en legde Anja haar foto op tafel. De dochters waren enthousiast en Nol zei voorzichtig; “Ja, mooie vrouw.” Aan het einde van hun vakantie, toen ze heel en al waren ingelicht over Anja zei ik; “ Nol, Anja’s mailadres heb ik geappt, just in case. Anders kunnen we afspreken voor een blind date in Nederland met zijn vieren,” stelde ik voor.

Van hoofd naar hart

Maar die afspraak op twaalf januari was allang geen blind date meer. We zagen twee roodharige verliefde tortelduiven, niet bij elkaar weg te slaan. Nol had de stoute schoenen aangetrokken en een afspraak gemaakt. Na de eerste afspraak die heel gezellig was appte Anja nog; “Leuke man, maar het kan niet want, me zus en me zo.” De moed zonk in mijn schoenen, want het voelde als een grote kans. Hoe blij was ik toen ik na een week een appje met een hele andere inhoud kreeg. “Het kan mij niet schelen, ik heb besloten mijn hoofd uit te schakelen en mijn hart te volgen, en heb weer een date met Nol.” Toen was de vlam in de pan. Als ik die twee nu hier op de Casa zie rondlopen zou het mij niet verbazen dat we beide in de toekomst weer getuigen mogen zijn van een speciale dag. Net zoals anderhalf jaar geleden toen een geliefd stel hier op de Casa in het huwelijksbootje stapten. Maar wat hun plannen ook zijn, dat het ware liefde is, is een ding dat zeker is. Vrolijk Pasen!

In hoeverre sta jij open voor de ware liefde? En als je de ware liefde gevonden hebt, hoe houd je de liefde sprankelend en waarachtig?

“Mevrouw, u heeft een Twitterbericht verzonden met belastende informatie over onze bank,” introduceert de bankmanager zich, op een beschuldigende toon. “Ja, dat klopt”, zeg ik resoluut, ”U moet begrijpen, als klant ben ik ten einde raad. Uw medewerker heeft foutief mijn lopende rekening stop gezet, mijn pas is nu ongeldig. Al drie weken wacht ik op een nieuwe pas, en omdat het de regel is bij jullie die onaangetekend te versturen, kan het zijn dat deze verdwenen is bij de Portugese post. Onze cashflow op de Portugese rekening raakt nu op. Doordat een lieve nicht van mij een medewerker op niveau heeft ingeschakeld plus dat Twitter bericht word ik eindelijk gebeld”, verzucht ik.

Muren van regels

“Wat wilt u dat ik doe?” Hè, hè een vraag. “Dat er geld op onze Portugese rekening wordt gestort, en dat ik met spoed een bankpas krijg, ” antwoord ik hoopvol. Meteen worden er echter hoge muren van regels en onmogelijkheden neer gezet. Met enige overredingskracht gevoed door irritatie gaat de beste man ‘kijken’ wat hij kan doen.Als de leidinggevende terug belt begint hij met het schrapen van zijn keel; “Hum, we kunnen met hoge uitzondering een bedrag overmaken van uw account naar uw Portugese rekening, maar dan moet u naar een Fedex kantoor. “ “Wat??!!” bries ik, “Dit is de druppel! U  meet met twee maten! Uw medewerker heft ongevraagd mijn rekening op, jullie kunnen mij geen nieuwe pas met spoed aangetekend versturen, en nu moet ik naar een ver weg Fedex kantoor, om mijn geld te krijgen?!”. “Uw bank kan de hik krijgen”, vervolg ik ziedend, “eens kijken wat uw invloedrijke collega’s hiervan zeggen, een vriendin van mij heeft connecties!” Dan druk ik de manager weg. Ik tril van woede.

Klant is belangrijk

Echter binnen een kwartier belt de manager, zelfs met excuses; “Sorry mevrouw, dit is heel vervelend. Met grote uitzondering zullen wij een bedrag overmaken naar uw Portugese rekening.” Het moet niet gekker worden, door een fout van de bank moet ik bellen, twitteren, schreeuwen om bij mijn eigen geld te kunnen. Geen erkenning van mijn probleem, noch waardering als 36 jaar trouwe klant. Zelf werkend in de dienstverlening ben ik alert dat de gehele reis van een gast zo prettig mogelijk verloopt. Deze reis begint bij hen thuis. Het eerste contact per mail of telefoon zet de toon. Ieder mens wil het gevoel krijgen gekend, herkend en erkend te worden. Een klein gebaar doet veel. Ook het besef dat een klant/gast het belangrijkste ingrediënt is van je werkplezier.

Klant onttroond

Waarom ervoer ik zo’n desastreus klant traject (customer journey) ? Laat ik een paar belangrijke voorwaarden voor het maken en onderhouden van een prettige verstandhouding met klanten benoemen die ik gemist heb; ‘ Wees opgewekt, laat de klant zich welkom voelen, maak gemeend contact, luister actief, bij gemaakte fouten verontschuldig en zoek eventueel samen voor een oplossing, toon begrip. Bovenal los het probleem op en wees royaal om de klacht te compenseren. Dus verras de klant. Zie de klant als ambassadeur, die deel uitmaakt van jouw bedrijf doordat hij/zij voor jou gekozen heeft.

Mijn ervaring bij deze bank is echter dat de klant ondergeschikt gemaakt wordt aan de rules who rule, waardoor de klant als koning wordt onttroond. Uiteindelijk verliest de dienstverlener, de klant zoekt zijn heil elders.

Klanten service met een kroon

Op het moment dat ik deze ervaring wil transformeren naar een positieve levensles, belt Linda. Zij werkt bij Boticario die natuurlijke en duurzame cosmetica verkoopt. “Ana, hoe gaat ie? Ik bel om je te helpen herinneren dat je tot overmorgen een tientje korting krijgt als jij je favoriete crème koopt. Deze heb ik trouwens alvast voor je achter gehouden.” Ze laat een stilte vallen en vervolgt. “Hoe gaat het trouwens met je huis, zijn er al mensen geïnteresseerd?” Als ik de crème met korting haal, legt zij een hand op mijn hand. “Mochten er aanbiedingen zijn, ik bel je! Fijn je weer te zien.” Vrolijk en erkend ga ik de winkel uit. Als trouwe klant zal ik Boticario aanbevelen.

Maak het verschil

Net hebben we gasten uitgezwaaid. Helaas hebben ze uitzonderlijk weer gehad met vier orkanen. “Dit is de beste vakantie ooit, we zijn verwend, hebben inzichten gekregen. Ondanks het weer zullen we dit verblijf niet snel vergeten, we komen terug!” Met een brede glimlach zwaaien we ze uit, Nu aan de gevende kant, maar net als bij Linda, blijft een warm gevoel hangen. Of je nu geeft of ontvangt, het is een waardevolle manier om contact te maken. Een blijk van waardering naar de ander, erkenning dat deze belangrijk voor je is, waardoor de ander dat ook aan jou terug geeft. It makes the world go round . Hoe kort zo’n moment ook is, het blijft hangen en vermenigvuldigt zich.

Regels dienen de mens

Aldus de positieve les die ik uit deze ervaring graag deel; Wat je ook doet, maak het verschil door een fijne wisselwerking tot stand te brengen van mens tot mens. Al moet je aan regels voldoen, stel medemenselijkheid voorop. Word je respectloos behandeld als klant, en verschuilt de dienstverlener zich achter regels, kom voor jezelf op. Want regels moeten de mens dienen en niet andersom.

Wat zijn jouw ervaringen als klant en wat als dienstverlener? Hoe kun je als gever of ontvanger een mooie wisselwerking tot stand brengen to make a world go round?

De kleine witte leswagen, inmiddels rood geworden door de modder, slipt een stuk naar beneden. In de eerste versnelling rijd ik voorzichtig via een terracottakleurig zandweggetje de berghelling af. De omgeving is adembenemend groen, rivieren stromen, soms ook over het pad. Echter moet ik mijn aandacht gefocust houden op de met bergstenen bezaaide landweg. Het was een idee van mijn rij instructeur. Wetende dat ik van landelijk houdt, stelt hij enthousiast voor; “Op Google Maps zie ik hier een weg, laten we links gaan.” Waarop ik antwoord; “Weet je zeker dat het geen dirtroad is?” De signalen dat dit een bumpy ride wordt negeren we, het avontuur lokt. Als we dan eindelijk via een bruggetje, meer geschikt voor wandelaars, veilig en wel een asfalt weg bereiken zeg ik glimlachend en tevens opgelucht; “De volgende keer nemen we de Jeep.” Het was een verrassend begin van een uiteindelijk wat gestreste dag.

Humeur dat signalen afgeeft

In onze zwarte ‘guilty pleasure‘ wacht Eus mij op om afwisselend naar de buitenwijken van Carvoeiro te rijden waar we een mooi buitenhuis bij Green Acres te koop hebben zien staan. Zodra we de Jeep uitstappen, gaat het mis. Een stel jonge amazones te paard zorgen ervoor dat Joy uit haar dak gaat.  “Doe normaal!” roept Eus bloedchagrijnig. Maar in honden termen is deze reactie normaal. De sfeer wordt er niet beter op als wij langs drukke wegen omzoomd door huizen moeten wandelen om de desbetreffende villa te vinden. Het valt tegen. In de tekst online staat ‘omgeven door natuur’ lees ‘omgeven door ‘huizen’. Een aardige Portugese mevrouw weet te vertellen; “Mijn buurvrouw heeft een mooie B & B te koop, zij is ook Nederlandse.” De tamtam gaat snel. Voordat we het weten zijn we op bezichtiging. Keimooi huis met oceaanzicht, alleen te klein voor onze plannen en net te veel bewoning rondom. Ons humeur had ons al gewaarschuwd; deze omgeving is het niet.

Andere vormen van signalen

Herken je dat? Dat je enthousiast iets van plan bent en ineens wordt alles anders, je opperbeste stemming daalt tot het nulpunt en je voelt je leeg naderhand. Mijn ervaring leert, vervelend, maar signalen dat je off road bent geraakt. Van je pad af, door de blubber, en dan maar hopen dat je nog een mooie omgeving als compensatie krijgt. Deze signalen die je op je weg tegenkomt, kunnen diverse vormen aannemen. Een gevoel, fysieke klachten, een tekst/lied in je hoofd, een dier, of een gesprek die helderheid biedt.

Afgetrokken

Zo hadden we lang geleden afgesproken met een stel uit deze contreien. Monter togen we naar het terras, nog na genietend van de gezelligheid thuis in onze B & B. Echter toen we de lunch bestelden zakte mijn energie berg afwaarts. De conversatie (of monoloog?), hoe vriendelijk bedoeld, ging over allerlei abstracties en theorieën die ik alweer kwijt ben. Eus probeerde nog; “Even in Jip en Janneke taal, want mij ben je intussen kwijt.” Een simpele vraag zoals ‘Hoe gaat het met jullie?’ kwam niet aan bod. Persoonlijke vragen onzerzijds werden met clausules beantwoord. De volgende dag kreeg ik het bericht : “Je zag er moe en afgetrokken uit!” Touché, zo voelde ik mij ook. Geef mij maar een gesprek van mens tot mens zoals hier regelmatig plaatsvindt en ik krijg energie. Eigenlijk had ik vanaf die middag moeten besluiten; ‘Nooit meer!’ Echter pas na een half jaar, toen ik onderwerp werd gemaakt van hun theorieën, heb ik de signalen pas serieus genomen. Fini!

De saboteur en fysieke klachten

Een ander voorbeeld van signalen op je pad zijn saboteurs of fysieke klachten. Voordat ik zelfstandig coach/trainer werd, werkte ik met plezier als purser bij de KLM. Voor verdieping volgde ik cursussen. Het eerste signaal was slapeloosheid door jetlags, dus besloot ik te werken op vluchten binnen Europa. Iedere keer als ik een nieuwe panty aantrok, schoot er meteen een ladder in. Tevens ging mijn naambordje op mijn uniform scheef hangen. Hoe ik ook mijn best deed uniform te zijn aan de voorschriften, een interne saboteur liet mij voelen dat het uniform mij te krap zat. Maar ja, wie niet horen wilt, moet maar voelen. Een acute hernia operatie met kans op verlamming heeft mij geholpen om mijn ware bestemming te vinden in mijn werkende leven. De operatie was geslaagd en KLM heeft mij met een gouden handdruk op weg geholpen om voor mezelf te beginnen.

Aftasten en voelen

Nu staan we weer voor een nieuwe sprong. De slakken die de afgelopen tijd mijn wandelingen doorkruisen kunnen een signaal zijn dat dit proces zijn tijd nodig heeft. Vooralsnog tasten wij het achterland van de zuidkust af. Al wandelend voelen we welke gebieden prettig en rustig voelen en welke niet. Als ons humeurmanagement te wensen overlaat, dan strepen we dat gebied weg. Als we zingend langs zandpaden lopen dan zou het kunnen zijn dat….

Voor wie de tekens wilt lezen

Hoe mooi is dat? Overal waar je staat of gaat, er zijn altijd signalen als je ze wilt zien. Of het nu overstekend wild of slakken zijn. Je kunt opteren om signalen te negeren maar waarschijnlijk kies je dan onbewust voor een off road avontuur. Wellicht via een omweg krijg je alsnog de kans om daar te komen waar je wezen moet.

Hoe lees jij de tekens op je weg en welke signalen krijg jij om te weten welke richting je uit moet? Welke signalen negeer je?

De duim gaat ferm omhoog terwijl er een brede glimlach op zijn gezicht verschijnt. Iedere keer als deze speciale gast, Carlo de Boeije enthousiast zijn duim opsteekt, geeft het ons dat speciale geluksmomentje.  Na een herseninfarct verliest Carlo zijn spraakvermogen en communiceert via gebarentaal, enkele woorden en gelaatsuitdrukkingen. Wandelen heeft hem daarna geholpen zijn hoofd leeg te maken. Van hoofd naar hart. Hij geniet zichtbaar van de wandelingen tijdens de Wandelrelaxweek door de gevarieerde landschappen van de West Algarve. Door de weersvoorspellingen leek deze wandelweek in het water te vallen, echter hebben wij slechts een kwartier gewandeld in miezerregen. Vaak vlak voordat wij de bus instapten, voelden we pas spetters. Wat een geluk!

Wat is dat nu Geluk?

Een aaneenschakeling van positieve toevalstreffers? Zoals ondanks onwandelbare weersvoorspellingen van zes een-en achtereen, wij vervolgens zes dagen met droog weer konden wandelen, waarvan vier dagen zelfs met zonneschijn. Een andere ‘toevallige’ geluksfactor was, dat er een sfeervolle verbinding ontstond binnen deze groep. Het spreekwoord luidt; ‘Het geluk is met de dommen’. Mijn ervaring leert echter het tegendeel. Het zijn de wijzen die bij volle bewustzijn onder welke omstandigheden dan ook van binnenuit kiezen voor geluk. Zoals de gewaardeerde Carlo, die plots zijn spraak verloor, maar intens geniet van het leven. Zijn spaarzame woorden; “Goed!” en “Samen”, zegt meer dan woorden. Een opgeheven duim is genoeg. Ook andere leden van deze groep hebben in hun leven te kampen gehad met zwaar weer, maar kwamen er gelukkiger en wijzer uit.

Geluk zit van binnen

Hoe komt het dat de één na rampspoed, toch gelukkig is en de ander juist wegkwijnt, en Jan en allemaal zijn/haar ongelukkig zijn verwijt. Geluk zit van binnen. Het  is een gevoel, een gemoedstoestand die hoofd en hart beïnvloedt. Het is iets wat je altijd op kunt roepen. Vergelijk het met de oceaan, waar we menigmaal langs struinen, de ene keer is zij krachtig voelbaar, zelfs onstuimig, en de andere keer, met eb trekt zij weg.

Gedeeld Geluk

De vrouw van Carlo vertelde ons dat ze door een onvoorziene ontmoeting geleerd heeft iedere dag een compliment te geven. Zodra ze haar werk binnenstapte keek ze om zich heen en zocht bij iedere employé een passend compliment. Dit bevorderde de werksfeer. Collega’s gingen meer in haar investeren. De pluimen werden over en weer geuit.  Heb jij dat nu ook, dat als jij je gelukkig en verbonden voelt, je dat wilt delen? Je maakt immers deel uit van iets dat groter is dan jezelf. Geluk is een gouden goed om uit te breiden,  pass it on. Wie geluk kaatst kan geluk terug verwachten. Gedeeld geluk.

Omstandigheden bepalen 10% het levensgeluk

Wetenschappelijk is bewezen dat het vermogen om een gelukkig leven te leiden voor slechts 10% bepaald wordt door  omstandigheden. Of je nu rijk of arm, knap of lelijk, getrouwd of vrijgezel bent, maar 10% bepaalt dit je levensgeluk. Als je niet gelukkig bent onder de omstandigheden, kun je trachten deze te veranderen. Dit zal echter slechts 10% van je geluksgevoel verhogen.

Humeurmanagement

Je zou hieruit kunnen concluderen, wil je gelukkig zijn onder welke omstandigheden dan ook, je beter eerst kunt werken aan je innerlijke gemoedstoestand. Geluk komt je dus niet aanwaaien. Het vergt dat jij jezelf kunt monitoren in  je manier van voelen en denken. Zoals wijlen denker des vaderlands en filosoof René Gude het zo mooi verwoordde; het werken aan humeurmanagement. Wij kunnen leren van een zogenaamd negatieve levenservaring, en deze ondanks of dankzij het doorvoelen van angst, eenzaamheid en verdriet positief  transformeren. Ook qua gevoel. Dit vereist echter opmerkzaamheid en werkzaamheid.  Leren focussen op de lichtpunten langs ons pad en daar dankbaar voor zijn.

Lief zijn voor jezelf

Mildheid trachten en jezelf zo nu en dan een schouderklop geven. Je grenzen aangeven uit zelfrespect en te allen tijde trouw zijn aan je eigen waarheid verhoogt je geluksfactor. Time for thumbs up!

Hoe weet jij jouw geluksgevoel te managen? In hoeverre is jouw geluk te wijten aan de omstandigheden en in hoeverre aan een innerlijk gevoel van welbevinden?

“Nee! Eus, dit kan niet waar zijn!” roep ik verontwaardigd uit. “Heb je de weersites al gezien?” Mijn lippen pruilen,  terwijl mijn ogen zich focussen op het scherm van mijn laptop. Voor mij prijkt een lotto uitslag van weeronline; donkerzwarte tweeën en één-en op een rij, wind en tropische regenbuien. Juist nu ons seizoen en de Wandel Relaxweek begint.  Nadat we vier maanden droogte met veel zon genoten hebben, was regen welkom geweest. Desnoods een maand lang, maar dan wel in onze off season periode. Gasten-vrienden zien elke dag mijn stralende foto’s op FaceBook . Ontvang ik ze straks met donderslag bij dichtbewolkte hemel? Dan zegt een stem in mij; ‘Laat maar los, meestal verandert het nog. Bovendien maken jullie overal een feestje van! Het is niet levensbedreigend en tijdelijk’. Toch zit het mij niet lekker. Een les in overgave en loslaten.

Les in overgave

Na een fijne wandeling met zonnig perspectief  ‘on top of the Algarve’  trakteren wij onszelf in het restaurant Luar da Foia. Vanaf het terras met weidse vergezichten genieten we van smakelijke gerechten. De eigenaar blijft even bij onze tafel staan voor een praatje. ”Jullie huis staat op een geweldige plek maar in dat segment kan de verkoop wel even duren, leert de ervaring.”  “Oh “, zeg ik semi-nonchalant, “we hebben geen haast.“ In één dag komen twee aangelegenheden voorbij waar ik geen controle over heb. En ik weet wat mij te doen staat; overgave aan het leven zoals het komt.

Goede reminder

Dan klinkt de melodie ‘A Sky full of Stars’, de ringtune op mijn smartphone. Het klinkt hoopvol, dus ik neem op; “ Olá amiga, kunnen we zo langskomen, om bij jullie een interview te filmen voor een promotie programma van Monchique op de nationale televisie?” vraagt de burgemeester van Monchique “ Zonder na te denken zeg ik “Ja, natuurlijk!” Kustplannen of niet,  ik heb nog steeds mijn hart voor een deel verpand aan Monchique. De laatste happen door de keel proppend snellen we naar huis. Al rap komt onze burgervader de parkeerplaats naar beneden lopen, snel gevolgd door de komst van een cabaretier en een filmploeg; “Gefeliciteerd”, zegt de humorist terwijl zijn mond opengaat en zijn ogen richting de horizon staren, “wat een geweldige plek!” ‘Ach’, denk ik, ‘een goede reminder, de plek verkoopt zichzelf. Tenslotte raakt iemand net als wij verliefd.

Een doel nastreven is eenvoudig

Een dag die begon met stormachtige gedachten waarbij bliksemschichten uit mijn ogen schoten, verloopt uiterst zonnig en vreugdevol. In het hier en nu, is er niets aan de hand. Herken je dat? Dat het soms makkelijker is een doel na te streven, deze te bereiken, dan overgave aan het leven zoals het komt. Bijvoorbeeld; in de toekomst wil ik zelfstandig kunnen auto rijden. Daarom oefen ik vrijwel iedere dag, geen probleem. Genoeg zelf discipline. Echter nu zou ik graag tien rondjes Foia willen rennen in ruil voor acht dagen achterelkaar voor Monchique het weercijfer tien tijdens de wandel relax week.

A Sky full of Stars

In alles wat wij tot nu toe hebben mee gemaakt, voelen wij ons gedragen. Weinig tegenslag, en eind goed al goed. Met blind vertrouwen zijn wij hier naar toe geëmigreerd. Overgave en loslaten. Als kleuter was ik erg vroom en bad iedere dag en zong psalmen. Uiteindelijk kwam alles altijd goed.was mijn ervaring.  Biddend of zingend, geloven in God of in het leven, we mogen durven vertrouwen dat het leven het goed met ons voor heeft. Als je een goede intentie hebt, en je doet alles om je diepste verlangen waar te maken, je droom te leven, je missie te prediken, dan maakt het niet uit; Rain or shine you have a good time. Maak er het beste van onder welke omstandigheden dan ook. Zing vol overgave, het liefst in de jacuzzi onder ‘a sky full of stars I am going to give life my heart!”

Onder welke omstandigheden ben jij een toonbeeld van overgave aan het leven? Wanneer vind jij het moeilijk loslaten, en blijf je in control?

‘’Whoaaa!’’ Stuntelend op haar stok, maar oh zo charmant probeert Grace samen met haar paradijsvogelachtige vriendin Frankie, paarse vibrators te verkopen aan een up seventy kerkelijke club. De serie Grace and Frankie is oh zo karikaturaal en melig, echter doet mij regelmatig in een onbedaarbare slappe lach onderdompelen. De serie laat twee op leeftijd zijnde vrouwen zien die door het lot gedwongen zijn om te opereren als partners in crime. Dit terwijl ze heel verschillend zijn. Jane Fonda die de rol van Grace vertolkt, is een deftige controlefreak die door de zweverige hipster Frankie losser wordt. Beiden beginnen, de pensioengerechtigde leeftijd voorbij, nog aan een vibrator business. Dit om zich jong te voelen en nog mee te doen in de maatschappij. En wellicht om de angst voor de ouderdom niet alleen te vullen met martini’s en cocktails. Beide dames vechten met hun leeftijd.

Moeite hebben met je leeftijd

Vooral Jane Fonda ziet er nog goed uit voor haar leeftijd ( 81). Haar geheim? Veel bewegen, de juiste voeding én plastische chirurgie. Maar fitness, caloriearm eten en een regelmatig bezoek aan haar plastische chirurg ter waarde van soms 37.000 dollar lijkt wel een obsessie. Lachwekkend of niet, we herkennen de symptomen van het soms moeite hebben met onze leeftijd en het verjaren van de looks. Wat ons echter meer bezig houdt; als we nog een droom willen waarmaken dat gisteren al te laat is. We gaan dus meteen aan de slag.

Hormonen die door je lijf gieren

Ookal zijn wij beiden nog fit en kwiek, soms kunnen we terug verlangen naar de jeugd. Terwijl wij langs de rivierbedding de oceaan tegemoet lopen, zien we een jong zoenend stel. De wereld om hen heen bestaat niet. “ Zie je dat?” vraagt Eus, zijn ogen gepriemd op de tortelduifjes. “Dat zou ik nog wel eens willen, dat mijn hormonen door mijn lijf gieren, bezit van me nemen en ik mij één en al testosteron voel. ” Ha, ha, haaaa! ” ik schiet weer in de lach. Alsof wij in de serie Grace en Frankie figureren. “ Beste oerman, je bent testosteron genoeg voor je leeftijd.”

De nadelen van het verzinken

Iedere leeftijd heeft zo zijn voor- en nadelen. Het afscheid van de jeugd. Het zien dat je lijf krimpt in de hoogte en wellicht uitdijt in de breedte terwijl je leeftijd toeneemt. Welke crème je ook smeert, rimpels markeren het verloop van de tijd als jaarringen het gezicht. De meno– en penopauze problematiek, kan als je de diepere waarde er niet van doorvoelt, en de stoptekens negeert, je regelrecht doen afstevenen richting een midlifecrisis. Toch concentreer ik mij liever op de vele voordelen.

De voordelen van blinken op leeftijd

• Meer innerlijke rust. De Sturm und drang om je te bewijzen en te wedijveren neemt af
• Je laat je niet meer zo opjutten, door negatieve gedachten over jezelf of reacties van anderen
• Je weet wat je wilt en je gaat ervoor, je hebt tenslotte minder jaren te verliezen
• Tijd wordt anders ervaren waardoor je meer tijd neemt om intens te genieten van kleine dingen die groots voelen
• Door levenservaring weet je beter te relativeren. Je kunt levenslessen delen en uitdragen.
• Intimiteit is intiemer en dieper verbonden
• Je moet niet meer zo, maar je mag
• De ballonnen van illusies zijn allang doorgeprikt, dus de teleurstellingen worden minder heftig
• Je verspilt geen tijd meer aan gecompliceerd gedoe
• Je wilt zin geven aan je leven en de/jouw wereld mooier achterlaten

Hoe ervaar jij jouw leeftijd? Wat zijn voor jou de voordelen van het ouder worden en wat voelt voor jou nadelig?

”Maar jullie komen niet terug!” zegt de journaliste van het Haarlems dagblad overtuigd, terwijl ze met haar hoofd heen en weer knikt. Dit als antwoord op mijn vraag: “Net beginnend aan ons Portugal avontuur, is het wel handig dat er een tweeluik over ons gepubliceerd wordt samen met ex-Portugal emigranten, die reeds na drie jaar huiswaarts gekeerd zijn? Als ze beaamt dat het juist positieve publiciteit is voor onze B & B  to be in Portugal, vraag ik geïntrigeerd. “Hoe weet jij nu al zeker dat wij niet terugkomen? “ In alle toonaarden getuigen jullie van het echt naar je zin hebben in Haarlem. Jullie nemen tenslotte jezelf mee naar het buitenland,” antwoordt ze met een knipoog. Ik twijfel. De journaliste had echter gelijk. We wonen en werken elf jaar in Portugal en we voelen ons er thuis.

Wat maakt dat jij je thuis voelt?

Thuis voelen, een onderwerp dat regelmatig over de tafel rolt bij mede emigranten. Maar jij, die in Nederland/ België woont, wat maakt dat jij je thuis voelt? Zou je liever elders wonen? Thuis is de meest belangrijke plaats in ons leven; het bevordert onze fysieke en mentale gezondheid. Bij een gebrek aan dat warme veilige thuisgevoel, loop je meer risico op stress. Voor mij is thuis nu deze prachtige plek, met de heerlijke temperatuur, de schone lucht en de natuur. Thuis, zijn ook huiselijke tafereeltjes; met mijn dierenkroos ‘s morgens samen op de yoga mat. Waardoor ik niet aan stretchen, maar wel aan knuffelen toekom. Een aantal kilometer verderop dichtbij de Atlantische kust kunnen wij ook goed aarden. Maar echt thuis voelen, is samen met mijn beste maat Eus. Door hem ben ik tenslotte geëmigreerd. Waar je ons samen neerplant, het wordt een feest.

Heimwee

Echter tijdens de jaren dat ik werkend de wereld rondvloog, beviel de Portugese cultuur mij niet. Te veel fado en fatalisme. Na het eerste jaar van emigratie had ik heimwee naar mijn familie en vrienden. Vooral het ongedwongen even op de fiets langskomen tussendoor. Mijn verlangen ging zelfs weer richting Zuid Amerika. Daarom zijn wij in de winter van 2011 naar Zuid-Amerikaanse vrienden afgereisd om te ervaren of een continent verder ons beter zou bevallen. De Latijns-Amerikaanse cultuur heeft mij altijd gepast als een op maat gemaakte kleurrijke jas. Bovendien is de Spaanse taal mij eigen. Lekkerrrrr temperamentvol de r-en laten rollen.

Behoefte aan individualiteit en vrijheid

Aangekomen in Buenos Aires en daarna Santiago de Chili werden we gastvrij onthaald. Een warm bad aan gezelligheid en jolijt. Zelfs kregen we meteen een auto te leen. Even langskomen zoals in Nederland werkt daar niet. De koelkast wordt opengetrokken en voor je het weet ben je deelgenoot van een groot eetfestijn met bijbehorende volle Chileense wijn. Tijd telt niet, maar vliegt voorbij. De sterke ‘wij ’cultuur maakte dat wij na een poosje diplomatiek de benen namen. Weer op pad met zijn twee. Behoefte aan individualiteit en vrijheid.

Nederlandse gezelligheid vind je nergens

De Portugezen daarentegen laten je vrij. Inmiddels zijn wij de Portugezen erg gaan waarderen om hun vriendelijkheid, gulheid en hun pretentieloos gedrag. Diepzinnige gesprekken echter, waar je met Nederlanders al in kunt belanden tijdens een eerste ontmoeting, zijn spaarzaam. Zo voelt niet iedere Nederlandse emigrant zich thuis in Portugal. “Die Nederlandse gezelligheid vind je nergens anders als in Nederland”. Nederlanders die hier langer wonen willen, net als wij, nooit meer weg. “Ik voel me uitheems als ik in Nederland vertoef,” hoor ik zelfs. Het dilemma van een emigrant, het hikken op twee benen. Je blijft een buitenlander waar dan ook.

Voorwaarden voor thuis voelen

Na vele jaren reizen, wonen en werken buiten Nederland, vind ik het heerlijk een wereldburger te zijn. Je kunt eigenlijk makkelijker jezelf zijn omdat ‘vreemd’ gedrag eerder geaccepteerd en afgeschoven wordt op je allochtoon zijn. Moet gezegd worden , wij hebben makkelijk praten. Wonende en werkende in een zelf geschapen Nederlandse/Belgische enclave in Portugal. The best of both worlds.  Als we afzakken naar de zuidkust bezoeken we onze adresjes om even gezellig Nederlands bij te babbelen.

De belangrijkste ingrediënten voor thuis voor ons zijn; daar waar ons hart stroomt, wij vanuit vrijheid onszelf kunnen zijn en waar we ons verbonden voelen, met elkaar, met anderen maar vooral met onszelf. Wat zijn voor jou voorwaarden om je thuis te voelen?

Zweetdruppels parelen gestaag van mijn voorhoofd op mijn toetsenbord. En dat in hartje winter. ‘ Druk op verzenden! ’, maan ik mijzelf aan. Het grafiekje op mijn Garmin App verbonden met mijn horloge, geeft een hoog stress gehalte aan. Ineens rinkelt mijn Smartphone onophoudelijk. De berichten stromen binnen naar aanleiding van de net verzonden nieuwsbrief. De eerste reacties op ‘Casa Rosa Branca for sale’ zijn positief. Een enorm support!  Pfffff. “Kom Eus, laten we een stukje gaan rijden.”Auto rijden geeft op dit moment de juiste afleiding, zelfs ontspanning. Terwijl ik de berg af zoef tringelt mijn mobiel er lustig op los. Gelukkig ben ik chauffeur want ik durf niet te kijken.

Positieve support

Als ik dan eindelijk onze Jeep voor Earth Shop and Café parkeer, zie ik achtenveertig berichten op het beeldscherm van mijn mobiel. Terwijl ik nip aan mijn latte, lees ik met ingehouden adem de reacties op onze plannen. Mijn mond valt open van verbazing, allemaal positief. Nog meer lieve reacties en support.  Eerst een shock en dan vooral een blijk van een enorm gunnen in het volgen van onze nieuwe droom.

De twijfelaars die achterblijven

Dit was wel anders toen we naar Portugal emigreerden. De helft van onze vrienden/kennissen verklaarden ons voor gek. Niet in deze bewoordingen maar wel door het type vragen; “Heb je wel gedacht aan je pensioen? In hoeverre ken je Portugal? Hoe lang zijn jullie samen om te weten of je goed kunt samenwerken?” De frappantste opmerking vond ik; “ Jullie zijn a-commercieel, hoe ga je een B & B runnen met winst?” Niet wat je noemt support.

Dat de keuze van destijds mensen nog meer overrompelde als nu kan ik mij voorstellen. Vliegensvlug ging het roer om. Terwijl wij nog maar twee maanden samen waren, werd er al getekend voor de voorverkoop van het huis. Maar niemand hield ons tegen, we volgden ons hart. De tijd leerde ons dat de twijfelaars op den duur afhaakten, hun voorspellingen kwamen namelijk niet uit. Ons samen zijn en de nieuwe onderneming in het buitenland is een succes.

Creatiespiraal, fase uiten

Herinner je nog het blog met de creatiespiraal van Marinus Knoope. Dat als je iets nieuws begint je bepaalde natuurlijke wetten kunt volgen zoals appels die groeien aan een boom? Met The Art of Joy in Monchique hebben wij onze groeicirkel doorlopen en zijn tijdens de fase van ‘ontspannen’ en ‘waarderen’ alweer begonnen met wensen, verbeelden en geloven. Op de dag van het verzenden van de nieuwsbrief is de fase van het ‘uiten’ aangetreden. De fase waarin je wensen rond bazuint en gaat netwerken. Een belangrijke en plezierige periode. Je trekt als het ware je droom naar je toe, door good will opgebouwd krijg je nu ( onverwachts) support uit je omgeving.

Support groep

Als je serieus de weg van vernieuwing bent ingeslagen, is het essentieel dat je een support groep hebt. Mensen die je ondersteunen maar ook de keerzijde van de medaille van je keuze durven laten zien. Desalniettemin je nooit belemmeren op je nieuw ingeslagen route.

Angst voor vernieuwing

Tijdens coach trajecten is wel eens iemand blijven hangen op de drempel van de geplande wensdroom. Partner en omgeving boden weerstand. Soms uit eigenbelang of door het projecteren van angsten. Zo ontmoetten wij een stel die jaren bezig waren met emigreren en ondernemen, dan wel in hun hoofd. Toen het vervroegd pensioen binnenkwam die hen de support gaf om de grote stap risicoloos te nemen, vervaagden de dromen. De wens was niet wezenlijk of de angst was groter dan de wens.

Netwerk opbouwen

Een graag geziene gast kreeg haar omgeving mee. Na een ernstige ziekte verkast zij samen met haar partner en dochter naar de Algarve. Stralend ondernemen ze van alles en genieten volop. Binnen een korte tijd hebben ze al zo’n groot support netwerk opgebouwd dat wanneer de tijd daar is, de droom verder ingevuld gaat worden.

Maak de wereld rond

Als je iets nieuws wilt beginnen, doe het! Verzamel mensen om je heen die je die support geven die je nodig hebt. Zodra de eerste obstakels zich presenteren neem je de hobbels niet alleen. En durf te vragen. Jullie pluimpjes en duimpjes tijdens de eerste angstige autorijlessen maakten dat ik gemotiveerd doorging. Nu vind  ik rijden zelfs leuk. Een groot ‘Dank jullie wel’ van ons beiden voor jullie hartverwarmende reacties op onze nieuwsbrief! Een ieder voelt zich kwetsbaar als hij/zij wat nieuws onderneemt.  Zoek daarom mensen die je ondersteunen, of geef support aan hen die vernieuwen, het maakt de wereld  ( en de creatiespiraal) rond.

“Ik wil terug naar de kust. Heel ongerust. Zoek ik de weg naar de kust. Bijna niet bewust, van de dreiging dat daar m’n jeugd voorbij ging.” Het schermpje op de Samsung mobiel laat Maggie Macneal zien met een verlangende blik naar de zee. Een paar grote verkeerslichten staan net voor de strandopgang. “Aan dit liedje moet ik meteen denken,” zegt onze vriendin monter nadat ze aandachtig naar onze plannen geluisterd heeft. De stoplichten tijdens deze clip vind ik symbolisch. Rood licht tijdens mijn gebroken enkel en het plots overlijden van een dierbare vriend. Dus tijd om stil te staan; ‘Is er nog een droom die we niet waar gemaakt hebben?’

Jeugd aan het water

Zowel Eus als ik hebben onze jeugd doorgebracht aan het water. Mijn ouderlijk huis stond aan het kanaal De Dolte, in Workum, waar onze knalrode zeilboot ‘ Bloody Mary’ aangemeerd lag met de kano ernaast op de kant. Na schooltijd waren mijn activiteiten altijd in en rondom water. Trainen voor zwemwedstrijden, zeilen, kanoën, en hutten bouwen bij het IJsselmeer. Samen met onze hond Max maakte ik lange wandelingen langs de uiterwaarden om bijzondere vogels te spotten zoals flamingo’s en bergeenden. Eus heeft altijd gespeeld aan de kust bij Den Helder met uitzicht op de Noordzee.

Terug naar de kust

Zo ook toen wij net verkering hadden gingen we iedere middag na het werk op de fiets naar zee. Tijdens het winterseizoen spelen onze vakanties en vrijetijdswandelingen zich vrijwel altijd langs de kust af. In de zomer komen we er niet aan toe. Het is veertig minuten rijden en wij willen zorg dragen voor de gasten thuisblijvers, mocht er iets zijn. Dus om een lang verhaal kort te maken, ondanks dat wij iedere dag genieten van een magistraal uitzicht op de Atlantische Oceaan willen wij terug naar onze jeugd droom, de kust. Dat betekent verhuizen naar een rustige plek op loopafstand van de grote plas. Heerlijk om in de zomer te kunnen zwemmen in zee, wetend dat als er thuis iets is met de gasten wij in een mum van tijd terug zijn.

Een groot loslaten

Wat de doorslag gaf in deze beslissing was het overlijden van onze vriend. Stel je voor dat er iets ernstigs met één van ons tweeën gebeurd. De ander blijft achter in een oase van rust maar in een woestijn qua noaberhulp. Onze directe buren wonen (periodiek) op een kilometer afstand. Al met al is het reuze spannend en een groot loslaten om deze bijzondere plek te verlaten. Het is alsof je een kind achterlaat waar je jaren voor gezorgd hebt. Waar we prachtige momenten samen met jullie; onze vrienden, familie en gasten hebben mee gemaakt.

Vernieuwing

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Daarom introduceren wij dit jaar onze nieuwe kernwaarde, de zesde V, die van Vernieuwing. Naar aanleiding van ons verlangen is het volgende het daadwerkelijke plan. Ons huis Casa Rosa Branca komt in de verkoop. The Art of Joy blijft zo ie zo tot eind oktober op deze paradijselijke plek in Monchique, dan nemen we haar mee naar een kleinschalige B & B. Onze wens is dat deze drie ruime appartementen heeft en is gelegen in een rustig gebied op wandelafstand van de oceaan. Het voelt als een opwindend avontuur niet zonder risico, maar we gaan ervoor!

Wat is jouw volgende stap naar vernieuwing. Naar welke kust, strand, dorp of land verlang je?