Verbonden zijn vanuit vrijheid

Verbonden zijn vanuit vrijheid

Een tiental fel gekleurde surfplanken lijken een houten trap af te dalen. Zij aan zij met elkaar verbonden. De surfers erachter zijn haast onzichtbaar. Kilometers lang strand ligt voor ons, met aan haar zijde een haast meditatieve uitgestrektheid van de Atlantische Oceaan. Onze aandacht wordt getrokken naar het zicht en het geluid van de hoge golven die oneindig in beweging zijn. Wij vallen stil. Daar waar de golven het strand kussen is de scheidingslijn van het wateroppervlak en van wat wij kunnen waarnemen. Dat wat bewust en onbewust is. Onwetend wat er schuil gaat binnen deze immense Oceaan.

Magisch

Zo wandelen wij samen met Eus’ jeugdvriend en zijn bijzondere dochters. De oudste heeft ervoor gezorgd dat haar vader en Eus weer met elkaar herenigd werden nadat zij elkaar een tijdje uit het oog verloren waren. Zoveel mee gemaakt en zoveel bij te praten. Het is een magisch gegeven dat mensen dan weer naar elkaar toe getrokken worden, en dan weer op zichzelf, of met anderen hun unieke pad verder exploreren.

Lijnen van verbonden zijn

Het leven lijkt een aaneenschakeling van lijntjes die op een miraculeuze wijze met elkaar verbonden zijn. Net als de golven, altijd in beweging. Halverwege ontmoeten wij op dit brede strand van Bordeira nog twee stellen, die bij ons te gast zijn. Vrolijk babbelend wandelen wij gezamenlijk richting Carrappateira. Dan weer zijn de gesprekken diepgaand als de oceaan, dan weer oppervlakkig als de beek waar wij door heen gelopen zijn.

Je eigen golf surfen

Of je nu zoals hier op de oceaan surft of in het leven, ieder berijdt zijn eigen golf. Aan het begin misschien stuntelend daarna met meer moed. Iedere keer weer een overwinning op jezelf. Hoe groter het risico, hoe weidser het gevoel van vrijheid. Soms surf je naast elkaar dan weer volg jij je eigen ritme of rust je uit op het strand. Tussen surfers zie je altijd een sfeer van met elkaar verbonden zijn. Een vooruitgestoken hand met de duim en pink omhoog gericht.

Thuis voelen is jezelf kunnen zijn

Zo steken wij ook onze handen uit en wensen dat onze gasten naar The Art of Joy getrokken worden door de sfeer van cohesie. Echter tegelijkertijd voelend dat zij nergens toe verplicht zijn, dan een vakantie vieren naar eigen goesting. Menig gast komt bij ons terug terwijl ze normaal gesproken nooit op eenzelfde plek hun verlof nemen. Het is dan ook niet een vakantieoord volgens onze gasten maar een tweede thuis. “Alles klopt hier, ook jullie als uitbaters, omdat jullie jezelf zijn,” aldus een graag geziene gast. Mooier compliment kun je niet krijgen.

Verbinding en verlies

Aan het einde van het seizoen hebben wij prachtige herinneringen om naar terug te kijken. Zoveel lieve fijne gasten, bijzondere bijeenkomsten, delen was vermenigvuldigen. Vele hoogtepunten en soms ook dieptepunten.  Als er een gast overlijdt, dan lijden wij mee. Dat is het risico van verbinding, er is kans op verlies. Maar de rijkdom die je voelt verbonden te zijn overstijgt alles. Dit jubileumjaar heeft die verbinding vanuit vrijheid andere seizoenen overtroffen. Alles klopt, zo ook het hart.

Herbronnen

Wij gaan na volgende week de rust in. Tijd om alle opgedane indrukken te herkauwen en laag voor laag nog eens te herbeleven. Wat onbewust bleef bewust te worden. Tijd voor vakantie vieren, verbouwen, renoveren, en herstel. Mijn blogs zullen wellicht minder regelmatig verschijnen, net hoe de wind waait, wat mij binnenvalt, altijd vanuit vrijheid. Eerst genieten van de oogst. Als de aarde geploegd is en tot rust gekomen, gaan wij weer nieuwe zaadjes (ideeën zijn er al volop) planten voor een volgend bruisend seizoen. Wetend dat ookal zien we jullie niet, wij op wat voor manier dan ook, verbonden blijven. Dank jullie wel voor dit zalige seizoen!

Waar en wanneer voel jij je het meest verbonden? Waar voel je vrijheid vanuit verbinding en waar beklemming en afscheiding?

Met de stroom mee

Met de stroom mee

De rivier Seixe glimlacht ons met haar goudachtige glinstering tegemoet door de weerkaatsing van de ochtendzon. Het is nog frisjes. Maar als we onze voeten in het water wagen, is de temperatuur verrassend aangenaam. Genietend van de stroming die om onze voeten heen trekt waden we naar de overkant. De zon verwarmt mijn rug en ik voel waterspetters op mijn gezicht als Joy vrolijk naast mij door de rivier draaft. Bij de monding aangekomen aanschouwen we hoe de rivier zich overgeeft aan de oceaan, waardoor haar rimpelige oppervlak verandert in een woeste golfslag. Dankbaar, dat we zo met de natuur samen leven, en mee genomen worden met haar stroom.

Met de stroom meegaan

Met de stroom meegaan. Dat is wat we onder andere geleerd hebben door te springen in ons avontuur Portugal. Die activiteiten die te veel tegen onze stroom indruisten, daar zijn we mee gestopt. Zoals een shuttle service naar vliegveld Faro, een dagelijks gastendiner, en de Kerst wandelweek die onze renovatieperiode doorsneed. Met stroomopwaarts varen, bedoel ik dat je iets doet wat moeite kost, terwijl je het gevoel krijgt niet vooruit te komen.  Door dat te doen waar we blij van worden en te laten wat ons uitput herkennen wij welke richting onze levensstroom bedoeld is. Deze tekenen aan de wand nemen wij serieus.

Stroom opwaarts

Hoe vaak heb ik niet, met mijn kop in het zand, tegen de stroom in gelaveerd door ideeën in mijn hoofd, terwijl mijn hart mij tegenovergestelde informatie influisterde. Zo ben ik door loyaliteit aan een ander, o zo ontrouw aan mezelf geweest in vorige relaties. Hoe dikwijls ik lichamelijke klachten had, terwijl ik toch geen zwakke gezondheid heb. Regelmatig probeerden we het weer samen tegen beter weten in, omdat we het idee hadden. ‘Deze relatie moet slagen anders hebben we gefaald.’

De beloning

Wat een verademing het moment dat Eus’ en mijn stroom zich samenvoegden. Het was alsof we in een (huwelijks) bootje vreugdevol de rivier afgleden, met hier en daar bochten, donkere dieptes en oppervlakkige stukken, leerzaam en nooit saai. Achter iedere kromming werden we beloond met een glooiend landschap en een ruim uitzicht.

Uit je comfortzone

In de tijdspanne dat we hier bivakkeren zijn wij deelgenoot geworden van gasten die ook een sprong gewaagd hebben. Op een andere wijze maar niet minder spannend. Als je gezondheid het af laat weten heb je weinig meer te verliezen. Zo hebben we mensen ontmoet die na een burn-out, levensbedreigende ziekte, ontslag, echtscheiding het roer omgooiden. Als je diep vast zit in de modder, wil je op een gegeven moment weer de trossen los, uit je comfortzone, op weg naar een nieuw avontuur. Uit je hoofd naar je hart.

Saboterende gedachten

Het zou mooi zijn als wij geen drastische gebeurtenissen nodig zouden hebben om met de stroom mee te gaan. Het leven verloopt minder gecompliceerd als je de signalen in je lijf, de tekenen aan de wand oppikt. Soms zie je iemand in je omgeving dat doen wat jij ook wilt, neem het serieus. Laat je inspireren. Trek je niets aan van de ‘Ja maars’ die als venijnige piranha’s jouw kant op zwemmen zodra je de wal loslaat. Het zijn louter saboterende gedachten; ‘Wat als, kan ik wel, hoe zit het met inkomsten en mijn pensioen?’ Deze hersenspinsels houden je stevig vastgeketend aan de kade. Met iedere dag hetzelfde uitzicht, dezelfde kabbeling, hetzelfde loonstrookje.

Tekenen aan de wand

Speelt er een liedje door je hoofd met een voor jou veel betekenende tekst? Zie je opmerkelijke fenomenen in de natuur, zoals cirkelende vogels boven je hoofd? Wat heeft dat jou te zeggen? Kom je mensen tegen die met een overeenkomstig thema in hun leven bezig zijn? Dit kunnen de tekenen aan de wand zijn. Mocht je het gevoel hebben dat je achter de feiten aanholt en je moeilijk in slaap valt omdat de demonen in je hoofd het stuur overnemen, wordt het tijd voor een pauze. Terug stromen naar jezelf.

Meedrijven

Pak een boot en laat je meedrijven met de rivier. Zie wat wel en niet voor je werkt en geef je over aan de onstuimige oceaan, die je laat voelen hoe krachtig je bent. Soms kom je even vast te zitten in een bocht, een onverwachte gebeurtenis, een verlies, een ziekte. Deel het, vraag om hulp bij buurboten wanneer nodig, zodat dit proces onderdeel wordt van je stroom. Iedereen heeft het recht om uit eigen vrije wil met de stroom mee te gaan.

Hoe vaar jij? Met de stroom mee of stroom opwaarts? Wat zijn bij jou de tekenen aan de wand wat betreft de richting van jouw levensstroom?

Innerlijke- en uiterlijke schoonheid

Innerlijke- en uiterlijke schoonheid

Het is eind september en we zitten nog heerlijk buiten na te tafelen en te genieten na een bewogen dag. Het ene thema na het andere passeert de revue. Dan komen we op het onderwerp selfies. Hoe mensen van allerlei leeftijden zo met hun schoonheid, vast gelegd op een selfie, bezig kunnen zijn. Terwijl wij met open mond van verbazing luisteren vertelt een  kinderjuf ons; “Op schoolfeestjes komen kinderen van acht binnen met make-up, geheel geplamuurd, lippenstift en hoge haken. Als ik vraag; ‘ Waarom gebruik je nu al make-up?’, krijg ik als antwoord; ‘ Voor foto’s om te posten‘ “. De kinderen zijn dus druk in de weer op de sociale media, ze worden geïnspireerd door o.a. Miss Lipgloss of zelfs gestimuleerd door hun moeders.

Schoonheid, make-up en hoge hakken

‘In wat voor tijdperk leven we?’ vraag ik me af.  Dat in een fase waar je nog zorgeloos kind kunt zijn, slootje kunt springen, hutten kunt bouwen, je bezig houdt met schoonheid, make-up en hoge hakken? Wat ik dacht dat een voorijgaande trend zou zijn, is nog volop aanwezig. Dagelijks zie ik selfies en vlogs verschijnen op de sociale media.  Meestal zijn het twintigers. Op de één of andere manier kan ik daar nog een plausibele reden voor bedenken. De hormonen gieren door je lijf en je wilt de andere sekse je schoonheid laten zien. Maar waarom kinderen en volwassenen plus dertig dagelijks selfies posten? Iedere keer staan ze daar, alleen, in een andere pose, met een andere outfit en met een ‘ik ben happy maar niet heus’ glimlach. Wellicht krijgen ze zo het gevoel een BN’er te zijn.

Puurheid

Wat een verschil met wat we afgelopen week als groep hebben mee gemaakt tijdens de Wandelen, Yoga en op Adem komen II . Gedurende deze week durfde een ieder naar binnen te kijken. Had de moed om een verbinding te maken met ook niet prettige gevoelens zoals verdriet, boosheid en angst en liet dat aan de groep zien. Als je daar een selfie van zou maken, zou je innerlijke schoonheid aanschouwen. Wat kan kwetsbaarheid mooi zijn. De ontspannen glans over het gezicht, de heldere ogen. Puur natuur, waarbij alles mag zijn. En het vieren van de vreugde erna die loskomt.

Innerlijke schoonheid

Emoties brengen dat in beweging wat essentieel is, of het nu vreugde of verdriet is. De verbindende kracht die het tonen van kwetsbaarheid in zich draagt. De herkenning en erkenning. Laten zien wie je in wezen bent dat is innerlijke schoonheid.

Buitenbeentjes

Twee vriendinnen van ons deden ook mee. Na een oefening waren we zo geraakt dat we de neiging hadden om met zijn drieën op de bank te liggen om samen te huilen. Verbinding die weinig woorden nodig heeft. Soms voelt het alsof wij alsnog de pubertijd mogen beleven waarin we nu als individu gewaardeerd worden zoals we zijn. Tijdens de lagere- en middelbare schoolperiode hoorden we niet zo bij de groep. Omdat we anders waren verkozen we onze eigen gang te gaan. In plaats van met de buitenkant waren we met de roerige binnenkant bezig. In plaats van ons heil te zoeken in rookachtige cafés gingen we de natuur in, of waren aan het sporten. Als buitenbeentjes was het best eenzaam. Wat een heling dat door dingen te verwerken we nu onszelf kunnen zijn en tegelijkertijd de periode van bakvis opnieuw en nu vol vreugde kunnen beleven.

Kinderen hebben de toekomst

Wat is nodig om de vervlakking in de maatschappij tegen te gaan? Hoe kunnen we de focus op schoonheid, status en geld (buitenkant) verleggen naar een balans naar binnen toe? Het is mijn inziens nodig om van jongs af aan mee te krijgen dat je mag zijn wie je bent, je gevoelens mag uiten en dat autonomie in verbinding een belangrijke levenswaarde is. Onlangs zei een moeder; “van een mooi bordje alleen kun je niet eten,”. Laten we elkaar vooral waarderen om onze originaliteit, puurheid, en innerlijke- versus uiterlijke schoonheid in balans en dat ook kinderen mee geven.

I believe the children are our are future
Teach them well and let them lead the way
Show them all the beauty they possess inside

Omarm me, omarm me!

Omarm me, omarm me!

“Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me, omarm me!” Samen zingen we uit volle borst mee met Trijntje Oosterhuis, terwijl we langzaam van de berg afrijden richting Aljezur. De spirit zit er goed in zo vlak voor de Wandelen, yoga en op adem komen week II. Op naar Praia da Bordeira om een nieuwe wandeling uit te zetten. Dan zien we een goud doorschijnende wolk die zich als een hand lijkt te ontfermen over onze berg Foia. Het ontroert ons. Juist omdat alles wat wij tot nu toe opgezet hebben, voelt alsof wij zijn geholpen door een uitgestoken onzichtbare hand.

Omarm me

Is het dan zo dat wij geloven dat een god zittend op een wolk ons leven regelt? Nee, verre van. Desalniettemin de toevalstreffer hoe we elkaar ontmoet hebben is als een match made in heaven. De wijze waarop ons leven organisch verloopt en hoe we toch elke keer van onheil gered lijken te worden, voelt alsof het leven zegt;  “omarm me, omarm me”.

Lot uit de loterij

Het is alsof we een waardevol lot uit de loterij hebben ontvangen. Hoe vaak we niet een bijna ongeluk hebben gehad en dat Eus plots intuïtief de auto naar de berm stuurde. Mijn val viel reuze mee met slechts een gebroken enkel. Dit terwijl mijn hoofd schrijlings langs een boom op de rulle aarde terecht kwam. Het geluk dat wij hebben met deze way of life, de fijne mensen die we tegenkomen.  Soms lijkt het of Sinterklaas het gehele jaar door bij ons symbolische pepernoten strooit en dat er een barmhartige God het goed met ons voor heeft.

Onrecht

Maar ja, waar is die God dan bij al die onrechtvaardigheid die ik in de grote wereld ervaar. Waarom maken een stel lieve gasten met een gouden hart, in verband met gezondheidskwesties een spannende tijd door? Waarom moet zo’n grootse man als burgemeester van der Laan het leven laten, terwijl er zoveel psychopathische nozems op deze wereld rondlopen die het eeuwige leven schijnen te hebben? Waar is de herder, behoeder bij al die mensen die op de vlucht zijn en gruwelijke mensonterende beelden op hun netvlies hebben staan? Waar is dan die ontfermende uitgestoken hand die dan roept; “omarm me, omarm me?”

Ingenieus plan of Russische roulette?

Met meer dan een halve eeuw aan dienstjaren op deze wereld ervaar ik het leven meestal als een organisch ingenieus opgezet plan maar soms ook als een Russische roulette. Wat hoop geeft in bange dagen is dat in wat voor situatie dan ook, een ieder kracht naar kruis krijgt. Dat ik mensen hier ontmoet die inspireren doordat zij obstakels en leed in hun leven transformeren.  De bagage in hun rugzak gedetailleerd en zorgvuldig uitpakken op zoek naar de schat aan mogelijkheden onderin. En dan ontdekken dat het niet alleen goud is dat blinkt.

Wat stand houdt als een uitgestoken hand

‘Is er dan toch een God of zijn wij overgeleverd aan de goden?’ Het antwoord moet ik jullie verschuldigd blijven. Voor mij persoonlijk voelt het alsof er toch een soort van radarwerk of losse blauwdruk is waarlangs je leven zich ontvouwt. Waarin jij zelf de vrije hand hebt hoe je met situaties om kunt gaan. Er zijn mogelijkheden te over. De weg van de minste weerstand is niet altijd de meest lonende. Van het leven kun je een groot feest maken als je zelf de slingers ophangt. Wat stand houdt als een uitgestoken hand is het ingrediënt liefde, die op zoveel manieren geïnterpreteerd kan worden. Liefde voor jezelf en voor anderen. Als die groeit krijg je het gevoel alsof het leven je lief is en omarmt!

Is er een God of zijn wij overgeleverd aan de goden? Welke plek heeft liefde in je leven? In hoeverre roept het leven je toe; ‘Omarm me!’?

Een fruitmand vol talenten

Een fruitmand vol talenten

Samen wandelen we via smalle ezelspaadjes de vallei in. Aan weerszijden stralen ons een schat aan fruitbomen tegemoet. Vijgen en pruimen rijp voor de pluk.” Wil je een verse vijg proeven?” vraag ik mijn coachee terwijl ik haar een vijg aanreik. Ze bekijkt de vijg aandachtig, draait de vrucht om en eet hem op met een glimlach.

Een fruitmand vol talenten

Inmiddels hebben we ons over de coaching vraag uitgeweid, er is een overzicht, maar de details ontbreken. De coachee heeft een baan die ze leuk vindt en een prima privé leven. Maar, er bekruipt toch een gevoel; ‘ Is that all there is?’ Al wandelend duiken we in de details. Bescheiden presenteert zij mij haar fruitmand vol talenten. Uit haar verhalen maak ik op dat zij goed leiding kan geven, vele opleidingen afgerond heeft op universitair en op HBO niveau, en praktisch is. Maar….seen it, done it, alles verveelt na een tijdje.

Verbondenheid met het hart

Hoe is dat mogelijk? Tijdens een volgende sessie komen we tot de kern van de zaak, de pit van de vrucht. De verbinding met het hart. Er kan nog zoveel fruit ( talenten) aan je boom hangen, maar als de zon (verbinding met het hart) mist en het niet wordt bewaterd ( het geen geestelijke en emotionele voeding krijgt) verdorren de vruchten.

Innerlijke saboteur

Vanaf een afstand kijkend naar haar fruitmand boordevol talenten plus een dosis kracht, kan ik er zo een fruit shake uithalen. Een combinatie van de talenten zou een uniek product maken die baanbrekend zou zijn. Maar iets zorgt voor een zwarte wolk aan de hemel, die de zon verduistert. De innerlijke saboteur bestuurt de bus van haar leven. Door middel van oude overtuigingen probeert deze haar ervan te weerhouden verbinding, verdieping of waarachtige vernieuwing aan te gaan. Want wat gebeurt er als zij in haar kracht zou staan?

Een juicy fruit shake

Als jij jouw vruchten wilt laten rijpen, je talenten optimaal wilt gebruiken, moet je ze eerst in het zonnetje zetten. Ze verbinden met je hart. Daarna blijven bewateren met goede intenties en positieve overtuigingen.

Zo stond ik twintig jaar geleden op een veel sprong. Mijn werk bij de KLM vond ik leuk, maar miste zingeving en diepgang. Daarom volgde ik naast het purser zijn allerlei coaching opleidingen en cursussen ter bevordering van mijn intuïtie. Door een speling van het lot heb ik de blauwe vogel vaarwel gezegd en een gouden handdruk mee gekregen. Als wandelcoach ben ik twee passies gaan combineren; wandelen en coachen. Mijn diensten stap voor stap uitgebreid door aanvraag van mijn clientèle naar allerlei cursussen en teambuildings. In onze B & B kan ik gebruik maken van een juicy fruit shake van al mijn vorige werkzaamheden, gastvrouw, gids, coach en trainer.

Timing

Belangrijk in dit proces is de timing. Soms ben je te vroeg maar soms ook te laat. Als je in de flow zit, dus de juiste timing geniet, komen nadat jij je pijlers hebt uitgezet, organisch opdrachten naar je toe. Een gast die in januari begon als zelfstandig kinderverpleegkundige, krijgt zoveel opdrachten dat ze nu al nee moet verkopen. Dit succes behaal je niet als je de overtuiging hebt dat het je niet gaat lukken. Wel als jij je hart volgt.

De oogst

Mocht er iets knagen in je leven, ga na of jij je hart in activiteiten legt en welke zingeving het je oplevert. Maak een wandeling door een hof vol fruitbomen, of langs een prachtig lang gerekt strand. Zet je zintuigen wijd open en neem alle details aan vruchtbaarheid en schoonheid in je op. Ga dan bij jezelf na welke talenten, activiteiten, passies geven jou datzelfde volledige gevoel. Wat doet de wolken voor de zon verdwijnen? Welke grauwe lucht aan oude overtuigingen en ‘ja maars’ houden jou nog tegen? Als jij je hart en intuïtie vol vertrouwen volgt vind jij jouw levens shake, en droombaan. Met voldoende zon en water gaat jouw boom zijn vruchten afwerpen.

Wat is jouw fruitmand vol talenten? Leg jij je hart in jouw activiteiten? Welke plaats heeft zingeving in je leven? Wat zijn jouw saboteurs?

 

Gedachtekracht en macht

Gedachtekracht en macht

“Het gaat lukken!” De transporteur kijkt moeilijk naar de nauwe doorgang van de oprijlaan. Bedenkelijk geeft hij aanwijzingen welke grove stenen weg gehaald moeten worden. Al een paar keer heeft hij beweerd dat het onmogelijk is. Dit terwijl wij zonder kennis van zaken er van overtuigd zijn dat het wel kan. In gedachten zie ik mijn ouders op de plek links van ons appartement rondlopen. Zonder dat wij dat van elkaar wisten mijn vader ook. Twee zielen één gedachte. Nu is de gedachte een mogelijkheid geworden. Niet zonder slag of stoot. Het was net een geboorte. Een reuze caravan die onze straat ingeloodst werd. Na vier uur stond hij, met behulp van veel mankracht en goed teamwork op zijn paradijselijke bestemming. Een retraite,  vakantie-oord of opvanghuis voor mijn ouders. Opluchting en dankbaarheid. Met gedachtekracht gevoedt door intuïtie kun je bergen verzetten. Dat realiseren wat als onmogelijk wordt beschouwd.

Realiteit is mooier dan ik dacht

Zo heb ik de situatie waar ik nu in leef veertien jaar geleden gevisualiseerd. Toegegeven, de realiteit is nog mooier dan ik ooit had kunnen bevroeden. Waar je met je gedachten aandacht aan besteedt werkt als een zaadje geplant op vruchtbare bodem. Met genoeg water en de nodige liefde groeit het zaadje tot een volwassen boom die zijn vruchten afwerpt.

Gedachtekracht voor verlichting

Gedachtekracht helpt je geloven dat het goed komt. Vorig jaar woedde een heftige brand op tweehonderd meter afstand van onze Bed and Breakfast. Toch waren wij ervan overtuigd dat er niets levensbedreigend zou gebeuren. De twijfels laaiden op als de vlammen onze richting kozen. Dagelijks ontvingen wij bemoedigende en ondersteunende berichten van vrienden, familie en bekenden. Dat gaf ons zoveel kracht. De samenhorigheid met de gasten maakte dat wij ons met elkaar veilig voelden in een dreigende situatie. Aan iemand denken en hem/haar een warm hart of steun toedragen, helpt om dat te verlichten wat hij/zij te dragen heeft.

Negatieve gedachtekracht

Maar gedachtekracht kan ook ten nadele van je uitwerken. Als jij je focust op wat er niet is, dan zal alles en iedereen in jouw leven altijd te kort schieten. Als je negativiteit of onvermogen van anderen op je in laat haken,  je goede humeur laat vergallen, geef jij je gedachtekracht weg.  Bewust of onbewust geef je de ander zoveel macht dat deze als een Barbapapa met slijmachtige substantie richting jou uitdijt, zodat je levensenergie daardoor bekneld raakt. Zo ben ik vaak geconfronteerd met jaloezie. Waarbij men mij denigrerend bejegende.  Beetje bij beetje heb ik leren voelen dat het niet van mij is. Het is een goede les om in mijn kracht te blijven staan. Eigenlijk is jaloezie een compliment. .

Als iemand het stuur overneemt van je gedachten

Zo was Diana, de wijlen prinses of Wales, in gedachten geobsedeerd door haar vermeende rivale Camilla Parker Bowles. Zij wist zelfs vóór haar huwelijk, dat de Britse troonopvolger Charles een amoureuze verhouding had met Camilla. Door jeugdigheid en naïviteit heeft zij zich in de val laten lokken. De invloed die zij gaf aan deze infiltrante van haar gedachten nam exorbitante proporties aan. Zo liet zij Camilla een groot deel van haar levensgeluk vergallen. Ja, en wie kiest voor een huwelijk met een ‘ménage à trois’ weet dat dit niet een voedingsbodem is voor innerlijke kracht. De gevolgen van deze keuze zijn internationaal bekend.

Waar je aandacht aan besteedt groeit

Gedachtekracht is zo sterk dat het van je vraagt als amazone/ridder van jouw leven zelf de teugels in handen te houden. Lukt dat niet dan is het een mooie aanleiding om bij jezelf na te gaan: ‘Wat is de essentie dat ik deze gedachte projecteer op iemand en hem of haar het stuur over laat nemen’. Met als gevolg dat je van het paard valt, en stuurloos ergens in de bosjes ligt.

Heb je een wens of droom, spreek het uit, voed het, visualiseer het, laat het in je gedachten doorsijpelen. Wees op je hoede en laat negatieve gedachten niet op je inhaken.  Ze slurpen energie, beroven je levensgeluk. Waar je aandacht aan besteedt groeit. Als jij gelooft in een droom: ‘ Eén keer in de zoveel tijd komen dromen uit’.

Succes en vroeg opstaan. Waar levensgeluk?

Succes en vroeg opstaan. Waar levensgeluk?

“ Vier uur?! Sta je dan al op?” roept een gast verwonderd uit. “Ja,” zeg ik alsof het de gewoonste tijd van de wereld is. “Maar waarom in het holst van de nacht? Zeven uur is toch vroeg genoeg?” Mijn biodynamische levensritme blijft mensen verbazen. Als ik dan ook nog dit artikel in het NRC te lezen krijg: ‘De weg naar succes, sta om vier uur op’ dan is het tijd om een blog te schrijven over de voordelen die ik ervaar om op ‘melkenstijd’ op te staan.

De dag beginnen met cadeaus

Als ik het verhaal van IJkje Vriesinga lees, begrijp ik haar diepe tegenzin om iedere dag om vier uur op te staan. Succes of geen succes. Er is een hele lijst aan moetens via een programma Recharge 5 waar je aan moet voldoen; Yoga, meditatie, Pilatus, dansen, lezen en schrijven. En zo te lezen gaan die ‘must do’ activiteiten de gehele dag door. Als je dan toch zoals ik om vier uur opstaat, dan moet het wel als een privilege voelen. De dag beginnen met jezelf leuke dingen cadeau te doen in plaats vanaf het eerste uur jezelf in een keurslijf te manoeuvreren. En dat lijf blijft strak gespannen staan gedurende de gehele dag.

Opstaan rond melkenstijd

Voor dag en ontij opstaan. Waarom brengt dat mij wel ‘succes’, ( lees hier geluk) ? Hierbij moet ik toegeven dat ik rond vier uur van nature wakker word. Dan blijf ik even liggen, geniet, laat de nieuwe dag door mij stromen, zet een intentie voor de dag en sta op. Soms probeer ik een reden te vinden, om het uit te kunnen leggen aan hen die mij voor gek verklaren. Al mijn voorvaderen van mijn vaders kant waren veeboeren, of boerenknechten. Zij moesten er om vier uur uit om de koeien te melken. Nu is die taak mij bespaard gebleven, maar ben ik tussen vier en half zes wel het meest efficiënt en creatief.

Magisch moment

Vier uur, een magisch moment, waarbij alles nog in diepe rust is, niemand mij stoort. Tijd genoeg voor mijn ochtend rituelen. Vanaf de vroege morgen en gedurende de dag blijf ik mijzelf trakteren op dingen die ik leuk en lekker vind.

Energizers

Mijn eerste energizer is een bak vol fruit en tropische verrassingen. Dan kies ik mijn favoriete thee en voeg  gember toe. Daarna beantwoord ik mails en reserveringen. Dan is het tijd voor een grote bak soyachinno te samen met een plak 85% pure chocolade. Terwijl ik aan mijn koffie nip, laat ik mijn gedachten de vrije loop. Welke zin past het beste bij de reeks foto’s die ik op Facebook zet.

Sinds een twintigtal mensen mij toe vertrouwd hebben dat ze blij worden van mijn ochtendfoto’s op Facebook is dit mijn dagelijks ritueel geworden. Geen post dan is er iets mis. Daarna doe ik rek- en strekoefeningen, douche mij (koud af), dek de ontbijt tafel voor onze gasten en rond 6.30 ben ik klaar voor het grootste geschenk van de morgen, een wandeling tijdens zonsopgang samen met onze hond Joy.

Sunrise walk

Wandelen in de natuur laad mij op. De magnifieke zonsopgang die ik vrijwel iedere dag als toegift krijg, geeft een extra boost. Ontroerd kijk ik vanaf de top van de Algarve, Foia, naar het diep rood-oranje gekleurde oosten. Waar gestaag de halve maanszon zich transformeert tot een grote oranje bol. Als aperitief  de positieve spanning net voordat de zon omhoog kruipt. De aanwakkerende wind, de vogels die in koor de zon aanmoedigen en bovenal de onbeschrijfelijke stilte.

Bom dia

Al wandelend en soms zingend alsof ik figureer in ‘Heidi, deine welt sind die Berge’, daal ik af naar mijn favoriete pasteleria. Daar staat mij koffie en een vriendelijk ‘Bom dia’ te wachten. Als Eus, mijn man en ik de gasten verwennen tijdens het ontbijt, heb ik er al een halve dag genieten opzitten. Geïnspireerd begin ik aan mijn werkdag, met na het ontbijt een begeleide wandeling, wandel coaching, een consult of het schrijven van een blog.

Succes en waar levensgeluk

Zoals je kunt merken, op deze manier is vier uur opstaan geen must maar een belevenis vol zegeningen die bijdragen aan vreugde en succes. Het jezelf het beste gunnen. Niets moeten maar wel genieten. En dat is het hele eieren eten. Als je succes wilt hebben door om vier uur op te staan, kan dat alleen maar als het komt vanuit een intrinsieke motivatie. Als jij in je lijf voelt dat het goed voor je is. Wat je dan ook ‘s morgens doet; handstand, een boek lezen, trampoline springen, als het je maar inspireert en vreugde brengt. Echter als je om vier uur op staat omdat het de zoveelste hype is, die je allerlei activiteiten oplegt…… Hoe laat je ook opstaat en wat je daarna ook doet, het is een weg naar succes als het bijdraagt aan waar levensgeluk.

Een ratjetoe van gelijkgestemden

Een ratjetoe van gelijkgestemden

Ookal is het een windstille zwoele zomeravond, het gezelschap onder onze pergola compenseert deze met forse lachsalvo’s. Het zou een perfecte setting zijn voor een Italiaanse film; La Dolce Vita. Bubbels op tafel om de reguliere Joygasten hun kobaltblauwe t-shirt uit te reiken.  Padre e madre della famiglia brengen een toast uit op het leven aan het einde van de tafel. Een ongedwongen internationale sfeer met voltallige fusion gerechten, zorgen voor een hut- en hotspot van culturen. Iedereen praat door elkaar heen, en begrijpt elkaar op haast wonderbaarlijke wijze. Er zijn lijntjes van verbinding, een avond met gelijkgestemden.

Een veld van gelijkgestemden

Zo luidruchtig als het nu is, zo stil was het overdag toen iedereen verspreid lag over de diverse terrassen en gazon. Tijdens dit copi-Euse diner worden serieuze thema’s van het leven niet geschuwd maar wel gedeeld. Wie hier ook komen op welk tijdstip dan ook, altijd ontstaat er een connectie tussen gasten. Eén gast wijt dit fenomeen aan de kwantum theorie. Wat is dat? Leergierig duik ik meteen in Google en vind er voor mij oninteressante formules, wetten en termen als foto-elektrisch effecten en alfa deeltjes. Het Nulpuntsveld zou de blauwdruk zijn van ons bestaan. Die alles en iedereen met elkaar verbindt waardoor er een veld van gelijkgestemden ontstaat. Wat draagt deze theorie bij aan ons dagelijks leven?

De som der delen

Proefondervindelijk ben ik er van overtuigd dat alles met elkaar verbonden is. Dat ieders binnenwereld weerspiegeld wordt in de buitenwereld. Hoe duidelijker jij je binnenwereld naar buiten profileert, en er trouw aan blijft, hoe meer je gelijkgestemden zult aantrekken. Toch wil dat niet zeggen dat die mensen die je om je heen verzamelt hetzelfde denken en doen. Maar er is wel een gemeenschappelijke noemer. Een connectie die maakt, als je dan toch theoretisch wilt zijn, dat één plus één een meervoudigheid wordt. De som der delen.

Het noodlot tarten tot transformatie

Dus wat je uitstraalt trek je hoogst waarschijnlijk aan. Hiermee wil ik het misverstand uit de wereld helpen dat je ongeval, verlies of ziekte aantrekt door jouw manier van denken en doen. Het geeft je echter wel een wake up call.
Zo heb ik gasten het noodlot zien transformeren tot een missie die hen en anderen dient.

Je missie leven

Dat we steeds meer die gasten aantrekken die zich hier thuis voelen werkt optimaal sinds onze nieuwe website in de lucht is. Onze missie de vijf V’s klinken er in door;  Vreugde, Verbinding, Vrijheid, Vertrouwen en Verdieping. Hoe helder jij (als eigen ondernemer)  je missie uitdraagt en leeft, hoe meer je die opdrachten aantrekt die bij je passen.

Ontstemd

Als je verzaakt jezelf trouw te zijn, trek je dus het tegenovergestelde aan. Als je beslissingen gestoeld zijn op dat je moeilijk nee kunt zeggen, iets praktischer, handiger of financieel voordeliger vindt, dan kan de prijs die je betaalt voor een dergelijke beslissing enorm hoog zijn. Zo was er lang geleden een gast die een aanvraag deed; “ Lieve engeltjes, kan ik deze herfst twee maanden bij jullie verblijven? Ik zit er geheel doorheen. Een huurauto is niet nodig, zo nu en dan rijd ik met jullie mee.” Iedere vezel in mij zei; ‘Niet doen!’ Mijn hoofd beweerde echter; ‘ Goh wat sneu. De bezetting in de herfst is minder. Een appeltje voor de dorst voor de winter kunnen we wel gebruiken.’

Twee maanden achtereen heb ik de noodroep “ Annelie-ies!” moeten aanhoren.  Andere gasten moeten waarschuwen; ” Het is jullie vakantie!” Voordat ze het door hadden zat de longstay gast al bij andere gasten op de achterbank naar háár favoriete strand. Inmiddels waren wij klaar met kosteloze excursies. Nog daargelaten de sigarettendamp die vanaf haar terras onze verse lucht bezoedelde.  Het was een goede les in grenzen aangeven en mijn intuïtie serieus nemen.

Hoe trouwer je blijft aan jezelf, hoe meer je een wereld om je heen creëert die dat toejuicht en deze vreugde samen met je deelt.

Wanneer voel jij je samen met gelijkgestemden? Wanneer voel jij je een buitenbeentje? In hoeverre blijf jij trouw aan jezelf?

 

 

 

Volledig vervuld

Volledig vervuld

De blauwe regen die sinds april is uitgebloeid, biedt met haar lange peulen schaduw. Tevens zorgt een zacht briesje voor een aangename verkoeling. Mijn outdoor flexplek op terras is ideaal om consulten te geven. “ Er echt doorheen moest ik. Mijn concepten zoals ik dacht dat het leven voor mij bedoeld was, loslaten. Het was slechts een illusie.” Voor mij zit een reguliere gast, die ondanks een spierziekte en een grote ommezwaai, er opgewekt en ontspannen uitziet. Volledig senang met haarzelf “ Het was wel een klusje.”

Op de drempel voor een keuze

Zo staat een ieder wel eens voor een drempel met de keuze:’ Blijf ik ervoor vluchten of ga ik er door heen?’ Illusies loslaten, de diepte ingaan en wakker worden uit wonderland is geen sinecure. Er is moed en vaak ook een duwtje in de rug voor nodig. Heb jij wel eens voor een moeilijke keuze gestaan zoals; ‘ Stop ik met dit werk of ga ik door? Neem ik afscheid van mijn partner of opteren we voor een andere manier van samen zijn? Zal ik tijd nemen om oude ballast op te ruimen of gewoon op de oude leest doorgaan? De innerlijke onrust en het gezoek naar opvulling van buiten voor lief nemen?’

Kiezen met een risico

Kiezen voor jezelf met het risico alles te verliezen, behalve jezelf, kan een gevoel geven alsof je in een oneindige donkere poel staart. Een zwart gat, het onbekende. Helaas kun je staande aan de rand niet inschatten hoe diep de bodem is en welk zevenkoppig monster je wellicht ontmoet. Op zo’n moment voel jij je allesbehalve volledig vervuld.

De sprong in het diepe

De eerste stap in het moerasachtige water is iets waar je als een berg tegenop ziet. De monsters angst, verdriet, en boosheid liggen op de loer en kunnen overal en nergens opduiken. Stel je voor als zij zich aan je vastklampen als ware octopussen. Toch als je deze monsters, je schaduwzijde, omarmt en doorgrondt kan het zijn dat hier en daar witte lotussen vanuit de modder ontluiken. De eerste lichtpunten.

De bodemschat

Voor de één is het duistere meer groter en moeilijker overbrugbaar dan voor de ander. De één wil ook meer de diepte in dan de ander. Wat je op de bodem tegenkomt kan wellicht voelen als een enorme leegte, maar tegelijkertijd ook als een immense ruimte. Waarschijnlijk bekruipt je een unheimisch gevoel, niet wetend wat de toekomst voor je in petto heeft. Maar als je durft het grond oppervlak te bereiken ligt daar de schat, die je een volledig mens doet voelen. De  volle ledigheid en stilte induiken, Met open armen omhelzen wat je daarin tegenkomt , zoals oud zeer, maakt je volledig, vol-ledig.

Verbinding hervonden

Zo werd ik op mijn dertigste met last van hyperventilatie door de KLM liefdevol naar huis gestuurd. “ Ga jij je verleden maar eens opruimen, en als de tijd daar is, kun jij het uniform weer uit de kast halen. Zoek wel een goede therapeut.” De ruimte van een jaar die mij gegeven werd heb ik niet afgemaakt. Deze werkgever ben ik nog steeds dankbaar dat dit jaar de aanstoot gaf om mij in mijn poel te storten om een schat aan verbinding met mezelf terug te vinden. In plaats van stoer te zijn en mij te richten op het wel en wee van anderen, moest ik leren voor mijzelf te zorgen. Mijn eigen beste vriendin te zijn.

Volledig vervuld

En was ik na dat jaar klaar? Nee, het was slechts een begin. Het proces duurt eeuwig voort. Als je er voor open staat, doe je meerdere keren jasjes uit, die te nauw zitten. Afpellen tot de kern zichtbaar wordt.  Mijn gebroken enkel was in die zin een cadeau. Zonder te kunnen lopen weer een stapje dichterbij mijzelf.  Nu dolblij dat ik alweer de eerste passen heb gemaakt naar binnenkort mijn ochtendzon al wandelend te begroeten.

Wanneer ben je dan volledig vervuld? Volgens mij helpt het als je met al je mooie kanten en imperfecties totaal tevreden kunt zijn. Als je hart open staat voor ( mede) leven, nieuwe avonturen en belevenissen. Er is op deze wereld zoveel vreugde en Joy te beleven, die komt volledig vanuit je tenen als je ook je eigen schaduwzijde doorleeft. We’re only human after all

Hoe ga jij om met verdriet, boosheid, angst en leegte? Welke moedige beslissing ga je maken of heb je gemaakt? Wanneer voel jij je volledig?