De deuren naar Portugal zijn weer open

De deuren naar Portugal zijn weer open

Welkom! De deuren naar Portugal zijn weer open! Deze week hebben wij onze eerste gasten weer na maanden. Wat heerlijk om ze te zien en te spreken. Ondanks het Nieuwe Normaal, voelt het weer als gewoon. Met afstand gevoelsmatig dichtbij. Toch heeft deze niet geplande retreat, de lockdown, voordat de deuren naar Portugal weer open konden gezorgd voor open binnen deuren. Leren leven in het tijdloze. Het niet weten waarheen en wanneer. Tijd om stil te staan bij al je zegeningen. Want net zoals de zon iedere dag opkomt, ontvouwen er zich gedurende een dag mooie momenten, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Ondanks dat we lang niet wisten waar ons volgende honk zou zijn, heeft deze time-out voor een meer basaal thuisgevoel gezorgd. Doordat vele afleidingen wegvielen, meer senang voelen in mezelf.

Innerlijke rust

Hoewel mijn mind me soms terug leidt naar oude patronen, voel ik sinds een paar weken meer rust. Geniet ik anders van de prachtige natuur; het vogelgezang, de groene kleuren, de hoorbare stilte en het gewoon kunnen staren naar de horizon. Desalniettemin zijn de Zoom cursussen en- consulten een welkome afleiding. Sessies waar ik geïnspireerd door raak. Al snel vermeed ik enig nieuws over wat er in de wereld gebeurd. Niet om mijn kop in het zand te steken, maar om mij niet af te leiden van wat belangrijk is. Want er zijn zoveel mensen met zoveel meningen op het beeldscherm te zien. Concluderend dat eigenlijk niemand het fijne ervan weet. Op zoek naar een zondebok worden zelfs de Chinezen of de rijken der aarde van pandemie stichting beticht. Sorry, maar mijn deuren naar Portugal blijven open voor waarachtige voeding en tijd verdrijf.

Verbinding

In de tijd die ons nu gegeven is, kunnen we niet weglopen voor de nare en soms zelfs hele verdrietige situaties. Hierdoor worden we echter wel geleid naar de essentie van het leven. Zo moet een lieve collega onverhoopt naar Nederland, om afscheid te nemen van twee dierbaren. Zij schrijft; “ Ik ben dankbaar dat ik daar kan zijn en dit mee mag maken.” Een enorme verbondenheid met familie en vrienden. Bovendien als je van zo dichtbij geconfronteerd wordt met de dood, besef je pas echt hoe waardevol het leven is. Genieten van dat wat niets kost maar onbeschrijfelijke waarde heeft zoals verbinding. Is het niet mooi hoe er internationaal samen gewerkt wordt om te zorgen voor alle zieken. Hoeveel mensen urenlang werken ten dienste van de mensheid. Nu de deuren van Portugal weer open zijn, is het juist die verbinding die we met gasten willen delen.

Tijd van schiften

Ondertussen zijn wij al aan het opruimen. Wij schiften welke spullen wij mee willen nemen en welke we weg willen geven of weg doen. Ook intern vindt er een schifting plaats. Welke overtuigingen nog waardevol zijn en welke we maar beter bij de vuilnis kunnen zetten. In tijden van verandering wordt vaak helder wat echt is of wat slechts een illusie is. Of welke issues een groef zijn, die nu wel eens uitgesleten is. Anders blijf je een wond maar open rijten zonder dat het geheeld wordt. Ga maar eens bij jezelf na, hoeveel tijd je besteedt aan onnodig tobben. Helemaal in deze situatie die onzekerheid biedt. Persoonlijk heb ik bij tijden meer last van innerlijke onzekerheid dan wat de toekomst brengen moge. Samen met een fijne gastvriendin waren we het stevig met elkaar eens; ‘ Het is een les om andermans zaken niet zo op ons in te laten haken.’

De deuren naar Portugal zijn weer open

En nu de deuren van Portugal weer open gaan, wil ik familie, vrienden en gasten bedanken voor het online met ons delen en/of meedenken. Ondanks dat Rutte adviseert vakantiegeld uit te geven in Nederland, zijn er bij ons zes nieuwe reserveringen binnen gekomen. Want als jij je aan de voorschriften houd hoef je in de Algarve niet zo bang te zijn dat je besmet raakt. Vooral hier in de bergen, vind je juist zuivere lucht voor de longen. Net als in Davos, maar dan veel goedkoper. Daar komt nog bij dat we het huis tot in den treure gedesinfecteerd hebben. Plus dat gasten zich in alle vertrekken veilig kunnen bewegen door middel van hand gels, sprays en maskers. Hieruit volgt dat alles hier organisch en ongedwongen verloopt.

Samenhorigheid en natuur behouden

Alle ondernemers hier in de Algarve zijn blij jullie weer te ontvangen nu de deuren naar Portugal weer open zijn. Laten we wensen dat we het stukje rust en samenhorigheid niet uit het oog verliezen. Dat we deze crisis als een wake up call hebben mogen ervaren om nog meer vreugde en verbinding in ons leven toe te staan. En dat we moeder natuur sparen.

Veiligheid first in Portugal

Veiligheid first in Portugal

“Wilt u de stoelriem vastmaken, het tafeltje voor u inklappen en de rugleuning van uw stoel rechtop zetten. Dan vraag ik nu graag uw aandacht voor de veiligheidsinstructies.” Ik struikel bijna over mijn eigen woorden, als ik voor de derde keer op een dag passagiers inlicht over de vliegveiligheid, dit keer met bestemming Lissabon. Toch probeer ik juist de passagiers te inspireren om te luisteren naar de veiligheidsinstructies. Soms door een ludieke act uit te laten voeren door één van mijn collega’s of door een passagier te vragen om de tekst te lezen door de intercom. Waarom? Omdat ik vliegveiligheid het belangrijkste onderdeel vind van de gehele vlucht. Dat de passagiers weten hoe te handelen in noodsituaties. Commando’s en voorschriften zijn erin gedrild, omwille van ieders veiligheid. Veiligheid first naar Portugal, of naar New York, is het begin van een fijne vakantie.

Veilig voelen in jezelf

Toen ik de KLM vaarwel zei, kon ik die verantwoordelijkheid voor een ieders veiligheid loslaten. Vervolgens kreeg ik als ondernemer tijdens coach- en trainingstrajecten ook te maken met het onderwerp veiligheid. Echter dit keer niet gericht op anderen maar op veilig voelen in mezelf. Want veiligheid begint bij jezelf. Bijvoorbeeld; Als je een groepstraining geeft kun je te maken krijgen met weerstand. Hoe weet jij als trainer het tij veilig te keren? Of tijdens een wandelcoachsessie; ik coach een onbekende man. Echter halverwege gaat de coachee vanuit het niets uitrusten op een bank. Nietsvermoedend ga ik naast hem zitten. Plots probeert hij mij te zoenen. Hoeveel veiligheid en kracht straal je op zo’n moment uit dat woorden genoeg zijn om deze man bij de les te houden. Op het moment dat Eus en ik samen een bedrijf startten, dacht ik; ‘Nu ga ik altijd veiligheid first in Portugal vinden.’

Checklist en Protocol

Bijgevolg van het uitbaten van een B & B is dat jij je huis en tuin met anderen deelt. Hierdoor voelen wij ons verantwoordelijk dat een ieder zich veilig en welkom voelt. Dit doen we niet alleen door persoonlijke aandacht te geven en door vertrouwen te scheppen, maar ook door het geven van huisregels. Begrijp me niet verkeerd, wij zijn echt niet roomser dan de paus. Toch geven regels veiligheid, duidelijkheid en consistentie. Vooral als je met gasten uit diverse culturen werkt, kan wat voor de één vanzelfsprekend is voor de ander raar zijn. Een checklist met protocol heeft ons zelfs uit de brand geholpen tijdens een bosbrand. Door deze handvatten hadden we een consistente aanpak, wat onze gasten en onszelf een gevoel van veiligheid bood. Dus een checklist met bijbehorend protocol dient veiligheid first in Portugal.

Veiligheid first in Portugal

Ook dit jaar wordt van ons gevraagd regels op te stellen voor veiligheid first in Portugal. Dit keer niet door dreiging van de elementen maar door een pandemie.  De Portugese regering was er snel bij met maatregelen voor veiligheid first in Portugal. Hieruit volgt dat wij in de Algarve,  Monchique en de westkust in het bijzonder, niet geteisterd zijn door het virus. En dat willen we zo houden. Door voorzorgsmaatregelen en huisregels willen wij onze gasten tijdens hun verblijf veiligheid first in Portugal bieden. Uit liefde voor onze gasten houden wij enige afstand. Bij ons kun je op afstand toch dichtbij voelen. De Joy is er niet minder om. Omdat de eerste gasten eind mei komen hebben we het nodige ingeslagen; 40 maskers, 7 potjes met desinfecterende hand gel en 7 spuitbussen met desinfecterende vloeistof voor alle vertrekken. Dit om aanrechten en oppervlaktes te desinfecteren. Plus een 50 paar handschoenen.

Nieuwe normaal niet normaal

Al met al beginnen mensen dit ‘Nieuwe Normaal’ beu te worden. Wat ook begrijpelijk is. Want er hangt ook een onnodige angst omheen. Maar je kunt het ook niet weg wuiven met; ‘het is maar een griepje’. Alle lieve ouders in verpleegtehuizen, ten spijt, denk ik dat afstand houden niet te veel gevraagd is. Ook wat vaker onze handen wassen is geen overbodige luxe. Als je dat doet vanuit respect voor je eigen leven en dat van je medemens, wordt het een blijk van medemenselijkheid. Zo van; ‘Samen zorgen wij niet alleen voor veiligheid first in Portugal of Nederland, maar voor de gehele wereld.’

Onze zevende V, die van Veiligheid

En zó halen wij als missie onze 7de V binnen. Naast dat wij de andere V’s van Vreugde, Verbinding, Verdieping, Vrijheid, Vertrouwen en Vernieuwing hoog in het vaandel dragen, kunnen wij nu onze zevende V toevoegen. Die van Veiligheid. Kom je ook over de brug, en voelt het veilig om op vakantie naar Portugal te gaan? Om te genieten van de rust, de zuivere lucht en de landelijkheid? Laten wij ondernemers, veiligheid first in Portugal bieden. Zodat wij met zijn allen gezond en zorgeloos kunnen genieten. Want veiligheid creëer je samen!.

Recept uit Puur Natuur Portugal

Recept uit Puur Natuur Portugal

Als wij het pad aflopen ontvouwt zich een immense ruimte. Geurige lavendelvelden aan de rechterkant en knoestige kurkeiken aan de linkerkant van het pad. Een fris ochtendbriesje waait langs mijn gezicht en mijn ogen moeten wennen aan de felle zon. Welbehagen door puur natuur Portugal. Ik moet aan mijn vaders lijfspreuk denken die in mij gegroefd is; “ Het komt goed!” En zo voelt het ook.

Levensmotto; ‘Het komt goed’

Als gevolg van mijn vaders motto heb ik langzamerhand meer vertrouwen in het leven gekregen. Zelfs toen ik op mijn negende tijdens een salto verkeerd op mijn nekwervel terecht kwam, en ik de ziekenhuisvisite op hun kop naar mij toe zag komen. Was het mijn vader die met een bezorgd gezicht mij toesprak; “Het komt goed.” Vervolgens is dit tevens mijn levenservaring, uiteindelijk komt alles goed. Vooral als je tijdens lockdown van puur natuur Portugal kunt genieten. Want wat is meer rustgevend en bevestigend dan die prachtige geurende bloemenvelden?

Wandelen door puur natuur Portugal

Daar staat tegenover dat je wel iets moet doen wil je eigenhandig zorgen dat het goed komt. Want wil je tijdens deze crisis gezond blijven moet je wel een intelligente levenshouding aannemen door 1,5 meter afstand van mensen te houden. Gezond eten, bewegen en wandelen door puur natuur Portugal helpt.

Wilskracht

Vervolgens ga ik tijdens zo’n kleurrijke wandeling in puur natuur Portugal na, hoe het komt dat pa’s lijfspreuk bewaarheid wordt. Dan kan ik niet anders dan concluderen dat je er toch iets voor moet doen. Ondanks mijn angst of mijn vader gezond blijft , krabbelt hij toch weer op na ieder kwaaltje. Want met zo’n wilskracht kun je werkelijk bergen verzetten. Hieruit volgt een andere typische uitspraak van hem; “Je bereikt de top van de berg als je maar blijft stijgen.” Wonend, werkend en wandelend in de Monchiquese bergen, van puur natuur Portugal ondervinden wij dat letterlijk en figuurlijk. Ook wij hebben soms zorgen en/of angst. Wij blijven er niet in hangen. Ten eerste doen we er alles aan om problemen op te lossen en als we alles gegeven hebben dan komt de overgave aan het lot. Concluderend; wil je dat iets goed komt, dan geef ik je graag een recept.

Acht ingrediënten voor het recept; ‘Het komt goed’

1) Ten eerste wens dat het goed komt en spreek dat uit. Doe dit terwijl je het voor je ziet. Beeld je bovendien in hoe jij wilt dat het goed komt. Bijvoorbeeld; Van kinds af aan heb ik gedroomd van een leven in het zuiden van Europa. Ik zag het voor mij en deelde dat. Het resultaat heeft zelfs mijn stoutste dromen overtroffen.

2) Ten tweede moet je er heilig in geloven dat het goed komt. Ook mijn vader heeft diepe dalen gekend. Vooral nadat mijn biologische moeder te vroeg uit zijn leven werd gerukt. Door zijn geloof en te bidden voor verlichting van zijn leed, kwam hij de dag na zijn gebed mijn huidige moeder tegen. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk.

Onderzoek en wees creatief

3) Ten derde ga op onderzoek uit en wees creatief. Bijvoorbeeld; velen onder ons zullen zich nu afvragen; ‘Hoe kan ik inkomen genereren?’ Ga op onderzoek uit! Vanaf maart is het vliegverkeer stop gezet, wat voor ons betekent geen gasten over de vloer. Daarmee valt onze belangrijkste inkomstenbron weg. Meteen ging ik op onderzoek uit; hoe kan ik mijn werk doen zonder fysiek contact. Ik ontdekte Zoom en dacht: ‘Coaching plus Tarot Consulten/Cursussen en Workshops kan ik ook online geven. En zo zit ik vrijwel iedere middag achter mijn computer te Zoomen. En leuk dat ik het vind! Trouwens voor mijn workshop Crowley Tarot is er nog plek.

4) Vervolgens maak een plan, van hoe het goed gaat komen. Toen mijn vader hier doodziek op bed lag, maakte ik een plan. A) Ik laat een dokter komen. Als dat niet lukt een ambulance. En in worst case scenario rijden we hem met de Jeep naar het ziekenhuis. En zo geschiede, zo goed en kwaad als het ging op naar Alvor, waar hij kantje boord herstelde. Het kwam goed. Wel daarna herstellen in puur natuur Portugal.

Beslissen en Handelen

5) Maar bij 4) moest ik wel snel beslissen. Rap beslissen en handelen, maakt de kans groter dat dingen goed komen.

6) Het volgende ingrediënt behoeft een gespierde mindset. It makes or breaks it. Vroeger kreeg ik dit ingrediënt met de paplepel ingegoten, het zogenaamde volharden. Eerlijk gezegd alles wat ik mij gewenst heb en daarna gelukt is, kwam omdat ik mij erin vastbeet. Soms kost het je je nachtrust maar succes is verzekerd.

7) Op weg naar je bestemming ‘het komt goed’ kom je natuurlijk mensen tegen. Dit zijn jouw pionnen om je verder op weg te helpen, dus investeer in je sociale netwerken. Echter niet als strategie maar omdat het je hart vervuld. Geven en ontvangen makes the world go round. In een benarde situatie toen het vuur aan onze schenen stond, konden we van heinde en verre rekenen op medeleven en hulp.

8) En als je deze ingrediënten flink geklopt hebt met een stevige portie aan wilskracht, positiviteit en visie dan komt het waarschijnlijk goed. Tijd om dankbaar te zijn , en te ontspannen en genieten. Bestanddelen die je in alle fases mee neemt.

Ontspannen in Puur Natuur Portugal

Nu de poorten van Portugal langzamerhand weer open zullen gaan, kijken we er naar uit jullie weer te ontvangen en te vieren dat het goed gekomen is. Voor een ontspannen verblijf bij ons in puur natuur Portugal zullen wij zorgen dat onze accommodatie safe and clean is.

Wil je dit recept ‘Het komt goed’ toepassen en heb je een ruggensteun nodig? Vraag een coaching online aan. En mocht je willen dat het goed komt met puur natuur Portugal en de gehele wereld? Integreer een duurzame levensstijl.

In de ban van de rust in de Algarve

In de ban van de rust in de Algarve

“When will I see you again? When will we share precious moments?” Ken je dat filmpje? Waar een KLM purser emotioneel haar passagiers toezingt net voor lockdown? Een mooi en emotioneel gebaar. Deze purser verstaat haar vak. Want ze werkt vanuit haar hart en houdt van mensen. Hen ontmoeten, voor ze zorgen, gaat ze missen. Een origineler visitekaartje had de KLM niet kunnen bedenken. Het herinnert me aan mijn herstel na een acute hernia in 2001, ook een soort van quarantaine. Als KLM purser, samenwerkend met een team van 14 collega’s en 400 passagiers, overviel me de rust. Ofschoon ik van rust houd, miste ik het zorgen voor, de (inter)actie en dynamiek. Het was afkicken. Sinds we in de greep zitten van algehele rust in de Algarve bekroop me in eerste instantie een gelijkwaardig gevoel.

Gewend raken aan de quarantaine

Aan de andere kant is toen, in vergelijking met nu, een hemelsbreed verschil. Want we werken in de rust. Maar het niet zorgen voor, en samen zijn met anderen is raar. We missen de verhalen, de gezellige ontbijten en de uitwisselingen tijdens wandelingen en consulten. Toch na een paar weken raken we gewend. Een masseuse die mijn cursussen volgt, ook in de ban van de rust in de Algarve verwoordt; “Ik mis het om mensen aan te raken, hun verhalen te beluisteren, de intense interactie. Bovendien krijg ik geen geld in mijn la. Maar ineens heb ik niet alleen tijd voor mijn honden, maar ook voor de tuin. Daarnaast slaap ik als een marmot.” Met andere woorden de rust is ook een weldaad. Immers het geeft ons reset time om het kaf van het koren te scheiden en prioriteiten te stellen waar we nog aandacht aan willen besteden.

Ieder nadeel heeft zijn voordeel

Want hoe ervaar jij jouw nieuwe situatie? Wellicht werk jij je nog een slag in de rondte? Echter waar hier normaal gesproken duizenden toeristen uitwaaieren, heerst er stilte op straat en rust in de Algarve. Voor vele ondernemers, zoals wij, kan het een financiële ramp betekenen, door het oppeuzelen van reservepotjes. Toch ieder nadeel heeft zijn voordeel. Want we genieten des te meer van de kleine dingen die wel kunnen. Mijn passie kan ik kwijt in online lessen, workshops en -consulten die ik geef. Deze donderdag start ik een nieuwe Tarot cursus met een leuke groep. Zelfstandigen in de dienstverlening kunnen nu (leren) goed voor zichzelf te zorgen. Zo werd mij een foto van zelf verwennerij toegestuurd. Een cappuccino vergezeld met een klein advocaatje plus cake. Een traktatie. Dus ookal zijn we in de ban van algehele rust in de Algarve, het heeft ons en de natuur iets te bieden.

Rust van de Algarve, een weldaad

Zoals gezegd verneem ik rondom de nieuwe leefwijze als gevolg van de pandemie positieve reacties vanuit mijn omgeving. Ondanks de restricties weet een ieder zich met zinvolle zaken bezig te houden. Vindingrijk en constructief. Dit zonder tegenslagen te verdonkeremanen. Als voorbeeld geef ik hier een aantal reacties; “Eindelijk doe ik dat wat ik altijd gewild heb, duurzaam tuinieren.” Thuiswerkers; “Tussen werk door kan ik even wandelen in het groen, heerlijk toch? En geen file rijden meer!” Of goedgezinde geluiden van ouders; “ Door de nieuwe rolverdeling van leraar- leerling komen er frisse gesprekken op gang. En stellen; “ Wij genieten meer quality time samen.” Voor mensen die mogen wandelen, net als wij in de rust van de Algarve is het een weldaad.

Grillige kant van deze tijd

Toch kunnen we de grillige kant van dit Covid-19 tijdperk helaas niet uitwissen. Ten eerste de onzekerheid, van hoe verder? Tevens de confrontatie met de dood, dichtbij en toch onzichtbaar. Het houdt ons ongewild alert. Ofschoon ik een uiterst optimistisch mens ben, vind ik dat de gevoelens die we als minder prettig ervaren, juist nu gehoord en gezien mogen worden. Het verdriet, de boosheid maar vooral de angst voor verlies van gezondheid, dierbaren of werk, mogen we voelen en delen. Om ondanks de social distancing verbinding met elkaar te houden. Want wie wordt niet door deze situatie geraakt? Nog nooit werden we zo geconfronteerd met de eindigheid, in ieder geval van onze oude manier van leven.

Dan is geluk heel gewoon

Plots wordt een online les die ik geef geannuleerd. Want met een stralende zon moeten de tuinen voorbereid zijn op een regenperiode. Dan kom ik op een idee. Ik zet twee ligstoelen naast elkaar bij ons aan de punt. Om zoals vele gasten ons voordeden, ‘dolce far niente’. Gewoon staren naar de magistrale vergezichten richting de oceaan. Prachtige wolken pakken zich samen boven ons hoofd, de zon brandt op ons gezicht. Luce de kater, speelt met een vlinder. Op de achtergrond hoor je de bijen zoemen en de krekels tjirpen. Wat een rijkdom! Ook het feit dat we het samen zo goed hebben. Zelfs nu uit op avontuur om nieuwe paden te ontdekken in de afgelegen stukken van het gebergte Monchique. Dan is geluk heel gewoon.

Accepteren en vertrouwen

Zo weet ik deze rust in de Algarve te omarmen. Bovendien heb ik het vertrouwen dat ik samen met onze gasten deze weldaad weer ga delen. Daar kijken we naar uit! Wie weet ben ik dan net zo stoer als die purser, dat ik jullie met trilling in mijn stem toezing;
“We always could spot a friend, welcome back
And I smile when I think how you must have been
And I know what a scene you were learning in
Was there something that made you come back again.”

Vluchten naar de Algarve? The Art of Joy before take off

Vluchten naar de Algarve? The Art of Joy before take off

Al dagen kriebelt er een raar gevoel in mijn buik terwijl we door Hollands vlak landschap struinen. “Waar gaat dit naar toe, Eus?” Als ik een voet over de drempel van mijn ouderlijk huis zet, kan ik mijn tranen bijna niet bedwingen. Want mijn meest prangende vraag is; ‘Hoe lang gaat dit duren? Wanneer kan ik mijn ouders zoals voorheen weer in mijn armen sluiten?’ Bij het afscheid roep ik nog, misschien wel tegen beter weten in; “Tot in mei!” Vervolgens rijden we langs een bijna autoloze snelweg richting Rotterdam, voor onze vluchten naar de Algarve. Waar onze hond Joy en de poezen ons wachten. In Nederland blijven is geen optie. Niet alleen hadden we mijn ouders niet meer mogen bezoeken, laat staan bij ze wonen.

Veilig thuis in Monchique

Als we dan een voet over de drempel thuis zetten, zijn we opgelucht. Eindelijk veilig. Althans zo voelt het. In de gemeente Monchique is nog geen geïnfecteerde persoon gesignaleerd. Vervolgens gaan we vrijwillig in quarantaine, dat al snel gevolgd wordt door een nationale lockdown. Een heftige pandemie die ons allen raakt, wij niet uitgezonderd. In ieder geval zitten we voorlopig zonder gasten, want er zijn geen vluchten naar de Algarve tot 6 mei. Als ik dan de foto’s van weleer zie samen met vrienden, gasten en familie kan ik wel janken. Immers het was zo’n ongecompliceerde vreugdevolle tijd. Onze gasten zijn vrienden geworden. Naast mijn ouders mis ik ook hen. Aan de andere kant prijs ik ons gelukkig dat we nog iedere dag kunnen wandelen hier. Echter dit afscheidsjaar op de berg had ik me anders voor gesteld. Hoe verder, is voor een ieder ongewis.

Als er weer vluchten naar de Algarve gaan

Het is niet alleen dat er geen vluchten naar de Algarve gaan. Ook de aankoop van een nieuw huis is ‘on hold’. Onze situatie is als volgt; Volgens plan vindt 31 augustus de overdracht plaats van onze huidige Casa op de berg. Waarschijnlijk gaat dit door. Echter kan ik mij voorstellen, met deze pandemie op de achtergrond, dat de kopers met 10% verlies over de koopsom plots anders beslissen. Dit in ogenschouw nemend plus dat er onverhoopt nog lijken uit de kast kwamen bij het droomhuis in Benagil, wachten wij met de aankoop. Als er weer vluchten naar de Algarve gaan willen wij ook in september onze gasten goed kunnen onderbrengen aan zee.

Huizenmarkt zakt in de Algarve

Samengevat; de procedure van de koop is stop gezet. Samen met onze architect gaan we kijken of er een geloofwaardige manier is om een verhuur licentie te krijgen voor dat pand. Ondertussen hebben wij besloten niets te tekenen, tenzij er echt iets op de markt komt wat onze bekoring heeft op loopafstand van de kust. Verbouwen ten behoeve van meer accommodaties is van de baan. Of het nu in het Benagil huis is, of elders, we willen er zo in kunnen trekken. Met de bedoeling tenminste 2 mooie B & B accommodaties volgens de regels te kunnen verhuren. Zoals zovelen, zijn wij genoodzaakt de broekriem aan te trekken. Dus dan maar wat goedkoper en kleinschaliger. Bovendien gaat de huizenmarkt hier zakken. En als er weer veilig vluchten naar de Algarve komen, dan kijken we er naar uit jullie te kunnen ontvangen op de berg of aan de kust in de Algarve.

Introductieworkshop voor de Crowley tarot

Zoals ik al schreef in mijn vorige blog, levert deze onzekere tijd, ondanks het gemis van geliefde mensen, ons ook iets op. Naast het feit dat we dankbaar zijn dat we samen met dierbaren een goede gezondheid genieten, hebben we extra rust en ruimte gekregen om verstilde vreugde te beleven in ons huidige paradijs. Tijd voor afscheid nemen, inpakken om daarna weg te wezen. We waarderen nog meer de waardevolle contacten ookal is het via de media. Bovendien leer ik iets nieuws; online mijn cursussen geven via Zoom. Dit werkt toch verbindend. Binnenkort geef ik een introductie workshop voor de Crowley tarot online. Zo kun jij je inschrijven voor een middag vol inzichten, waar je ook woont.

Stay safe and strong

Bij deze willen wij jullie veel sterkte wensen in deze onzekere tijd. Onze grootste wens is dat jullie allen gezond blijven, en we elkaar in de toekomst weer kunnen zien en omhelzen. Dat hoop en lichtpunten blijven bestaan. Om samen te blijven genieten van de mooie Monchiquese Mountains post ik iedere dag foto’s op FB. Tegelijkertijd wil ik je hiermee inspireren om als het kan in de natuur te gaan wandelen. Het is zo heilzaam voor lichaam en geest. Helemaal nu alles welig tiert. Lieve mensen, houd hoop en stay safe and strong. Tot binnenkort, op wat voor manier dan ook.

Retraite in de Algarve. Thuis blijven ‘to flatten the curve’

Retraite in de Algarve. Thuis blijven ‘to flatten the curve’

Volop genietend zitten ze met zijn drieën op de achterbank. De blikken zijn naar buiten gericht, het zonnetje tegemoet. Laika de hond, die tussen mijn ouders in zit, heeft zoals altijd de tong uit haar bek. Op memorylane in Friesland. Nadat we een stukje door mijn geboortestad Workum hebben gelopen, komen bij het lokale restaurant de verhalen los. “Tijdens de Hongerwinter, moest ik fietsend van thuis in Amsterdam naar mijn familie in Friesland” aldus mijn vader. “Bij Den Oever konden we als grote groep kinderen gezamenlijk op een zolder bivakkeren. Om de volgende dag de koude tegenwind over de Afsluitdijk te trotseren. De ouderen voorop en de jonkies er tussenin. In Gaasterland ging ik op retraite om aan te sterken bij Pake (opa) Durk”. Aan vaders mond gekluisterd bij het horen van deze spannende verhalen. Niet wetende dat wij binnen no time op retraite in de Algarve zouden gaan, thuis.

Op retraite in de Algarve

Niettemin gaat het te ver om de situatie waarin we ons nu bevinden te vergelijken met de tweede wereldoorlog. Echter op dezelfde wijze voelen we een dreiging. Alleen is er nu geen zichtbare vijand maar wel een onzichtbare die zijn pijlen op jou of je dierbaren gericht kan hebben. En dat terwijl je het niet door hebt. Dat feit maakt het immers zo unheimisch. Aan de andere kant hebben we geen Hongerwinter. Ookal zijn de hamsteraars daar nog niet van overtuigd. Daar komt nog bij dat we vrij buiten kunnen wandelen om te genieten van het ontpoppen van de lentebloesems. Uiteindelijk wordt ons tijd gegund om rust te houden, te reflecteren en alle losse eindjes recht te brijen. Wellicht is een retraite in de Algarve, dus thuis, toch ergens goed voor.

Lock down

Bovendien als je ook een lockdown  (wordt hèt woord 2020) op de berichtgeving over het verloop van het Covid-19 zou nemen, dan zou je eenzelfde gevoel krijgen als tijdens de autoloze zondagen in 1973. Zo heerlijk rustig. Maar ja, zodra je weer gaat kijken naar nieuwe verslaggeving, dan is de rust voorbij. Des te meer omdat we niemand de schuld kunnen geven, is het zo menselijk om dan maar een imaginaire vijand uit te zoeken. Eerst waren dat de Chinezen, en nu worden Europeanen of toeristen globaal geweerd. Dat is wat angst ons leert, we maken vijanden van mensen die onze vrienden hadden kunnen zijn.

Out of control

Tenslotte moeten we gaan zoeken, wat deze ellende ons te bieden heeft. Waarom er binnen onze maatschappij een dodelijk virus schuil gaat waar we geen controle over hebben. Juist dat gegeven ‘out of control’ is ons vreemd geworden. Want we zijn een maakbaar leven gaan leiden, waar we dachten de touwtjes in de handen te hebben. We zijn ons uit gaan sloven, onszelf voorbij gaan rennen voor eindeloze doelen. En nu…. de trein, auto en vliegtuig waarin we voortjakkeren wordt stil gezet. Het doel heeft zich verplaatst van buiten naar binnen. Een retraite in de Algarve, of waar dan ook thuis. Tegelijkertijd als je dan dat toegestane ommetje maakt, dan zie je overal kiemen ontspruiten.

Tekenen van een nieuw leven

Samengevat ligt daar het antwoord. Een nieuw leven! Zoals we voor kort geleefd hebben en wellicht geleefd werden, gaat niet meer. We doen een stap terug om twee stappen vooruit te kunnen. De weg naar duurzaamheid! Tijdens deze lente groeit de natuur maar ook wij. Want we leren de controle los te laten, ons over te geven en te genieten dag bij dag. Ineens appreciëren we weer wat we anders voor lief namen. Want is het niet iets om dankbaar voor te zijn dat we tijd hebben om een boek te lezen, de lente te beleven en vooral tijd te hebben voor elkaar. Ookal is dat via de media. Nooit te voren had ik dagelijks zoveel contact met mijn ouders. Toch het gegeven dat ze zo ver weg wonen, en ik niet naar ze toe kan, maakt me soms verdrietig. Zoals zoveel zonen en dochters onder ons.

Terug naar de essentie

We krijgen tijd om onze angsten te trotseren en er niet voor hoeven weg te lopen. Deze retraite in de Algarve, of waar dan ook thuis op deze wereld, geeft ons de kans om terug bij de essentie neer te strijken. Weer intens te voelen wat liefde, verbinding en genegenheid met je doet. Als je dat hebt, en daarmee bedoel ik ook naar jezelf toe. Dan heb je alles. Mocht je in deze periode een steun in de rug nodig hebben door coaching, dan kan dat online. Of als je verlegen zit om een praatje, bel ons. Wij wensen jullie veel steun, sterkte en stay safe in deze periode.

Verbinding als medicijn tegen dreiging

Verbinding als medicijn tegen dreiging

De paden op de bergen in! Vroeg met zijn allen op aan de wandel voor een ‘sunrise walk’.  Al snel krijgt Francine, die achteraan loopt, een hand aangereikt om zo een rots te beklimmen. Dit tafereel doet mij denken aan het fragment uit ‘De Schepping’, de muurschildering van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel te Rome. Zoals de twee handen die naar elkaar uitreiken tegen een blauwe achtergrond. Een uitreiking naar verbinding. Francine beantwoordt vervolgens het vriendelijke gebaar met een brede glimlach. Gezamenlijk wandelen we bergopwaarts. Als we op de top Foia aangekomen zijn, haasten wij ons naar het punt waar we de schepping van een nieuwe dag kunnen aanschouwen.

Op de top van de Algarve; Foia

Op het moment dat de halve bol van de opkomende zon vurig aan de einder prijkt, verstomt het gekeuvel. Eerst valt er een stilte en dan klinkt het in sappig Vlaams: ‘Amai, wat schoon!’ Dit gevolgd door melodieus Frans: ‘C’est magnifique ça!’ En Hollands met een zachte ‘g’: ‘Wow, prachtig zeg!’ Want landsgrenzen vallen weg, als we samen genieten van de zonsopgang. Zo op de top van de Algarve, met de wereld aan je voeten, voelt een ieder zich wereldburger verenigd door onzichtbare draden van mede menselijkheid.

Interesse, respect en veiligheid

Telkens weer vind ik het heerlijk om te wandelen met een gezellige groep vrouwen uit de Algarve, of met een internationaal gasten gezelschap. Want taal werpt geen barrière op. Het hoeft dus geen perfect ‘Francais’ of ‘Hochdeutsch’ te zijn. Immers iedereen doet zijn/haar best de ander te begrijpen. Ofschoon leeftijden, nationaliteiten door elkaar lopen, net als ieders werkzaamheden, er is verbinding. Interesse, respect en zich vertrouwd voelen zijn de ingrediënten om bruggen naar elkaar te slaan. Terwijl we wandelen delen we met elkaar waardoor het begrip naar elkaar zich vermenigvuldigd.

Verbinding binnen je eigen wereld

In een kleine wereld als onze Bed and Breakfast The Art of Joy, proberen we zoveel mogelijk een sfeer van verbondenheid te creëren waardoor gasten zich thuis en dus veilig voelen. Maar op mondiaal niveau is dat anders.Tijdens het ontbijt raak ik in gesprek met Franse gasten over een regelmatig terugkerend gevoel van onveiligheid in hun land. Eén van hen, een politieagent vertrouwt me toe: ‘Ik probeer zo objectief mogelijk te zijn door mij in te leven in de belevingswereld van verdachten of criminelen.

Dan stopt ze even en fronst haar wenkbrauwen: ‘Maar soms is mijn aanpak niet toereikend en voel ik mij onmachtig. Juist omdat ik de openbare orde wil waarborgen zien sommige mensen mij als vijand. Des te meer omdat ik mijn eigen land vertegenwoordig keuren zij mij geen blik waardig. Door een gesprek aan te gaan, doel ik op een win-win situatie. Want angst en afscheiding maakt vreemdelingen van mensen die jouw vrienden hadden kunnen zijn.

 

Portugal het op drie na veiligste land ter wereld

Hoe bevoorrecht wij zijn, ben ik mij terdege bewust. Want in Portugal wonen wij in het op drie na veiligste land ter wereld. Geen terrorisme, geen criminaliteit of dreigingen. Terwijl wij samen wandelen of genieten van de copi-Euse bitterballen en tapenades, ontstaat hier een denktank van humaniteit en gezamenlijkheid. Europa in het klein. Delen verbreedt onze horizon. Onze wereld bestaat niet uit de gruwelijke mondiale gebeurtenissen, maar is te zoeken in de kleine gebaren van mede menselijkheid. Juist nu dat er paniek heerst rondom het corona-virus, moeten we ons niet isoleren.

Het verschil maken

De reden dat ik dit blog begin met de zonsopgang, is omdat vernieuwing ontstaat als we ons blijven focussen op verbinding in onze naaste omgeving. Daar is het waar wij het verschil kunnen maken! Wij voelen ons dankbaar. Niet alleen door te geven maar ook die dingen die het doen, te mogen ontvangen.

Volgende wandeling Monchique

Wil je ook mee wandelen? Terwijl je geniet van de natuur, je ook nieuwe mensen kunt leren kennen? Om de veertien dagen organiseer ik een begeleide wandeling in de Algarve. Vervolgens kun jij je opgeven door je in te schrijven via info@theartofjoy.nl. De datum voor de volgende wandeling is 20 maart om 9.00. Deze keer is de startplaats The Art of Joy. Vanaf onze Casa wandelen we via binnenpaadjes naar Caldas de Monchique. Busje komt zo!

In een wereld vol dreiging biedt verbinding veiligheid. Waar ligt jouw focus? Op de boze buitenwereld of zorg je voor verbinding nabij?

 

Leef gewoonten voor geluk

Leef gewoonten voor geluk

Langzaam zie ik de zon boven de berg Picota verschijnen. Gepaard gaand met een concert van vogels en een scala aan licht tinten van zacht roze naar fel oranje rood. Eerst half en dan al snel geheel, lacht de zon mij toe. Als gevolg onderbreek ik mijn regelmatige cadans en lach terug. Geluk! Want dit is het dagelijks momentje voor mezelf, een ochtendwandeling beloont met koffie soms beneden in Monchique. Als ik de dampende kop aan mijn lippen zet, valt mijn oog op een artikel in de Portugese krant;

Sunrise wandelingen in de Algarve

Welke gewoonten hebben eindeloos gelukkige mensen?  Ten eerste wordt genoemd; ‘Os madrugadores’.  Zij die vroeg opstaan, en genieten van de rust om tot de dag te komen. Stel je voor, dat je iedere dag een wandeling kunt maken bij het aanschouwen van een zonsopgang? Ik verzeker je, dit verdubbelt het gevoel van geluk. Niet alleen wij ervaren dit, ook onze gasten die zich opgeven voor de Sunrise Wandelweek in de Algarve.

Regelmatig bewegen

Ten tweede benoemen zij ‘pessoas energéticas’. Zij die regelmatig bewegen en goed voor hun lijf zorgen. Al kijkend naar wie net na achten de Pasteleria binnenkomt, zie ik het verschil.  Een vaste klant komt binnen met een snelle tred, stralende ogen en een steevast ‘Bom dia’. Gevolgd door een landgenoot, een Portugees, met de mondhoeken naar de grond gericht en afhangende schouders.  Beiden vroege vogels, maar de eerste meneer is energiek en gewend te bewegen.

Genieten in de Algarve

Als ik naar de klok kijk, laat ik het artikel los. Want het wordt tijd om naar Silves te rijden voor mijn cursus handlezen. Gezwind rijd ik met een cursist al vrolijk babbelend naar Silves. Bovendien verhoogt Eus’ zoet geurende wortelcake op de achterbank, het rijplezier. Ik heb mij voorgenomen om steekproefsgewijs het lijstje van gelukkige mensen te vervolmaken in mijn eigen omgeving.  Alle cursisten lopen met een opgewekt humeur het terras op; “Oh heerlijk, les in het lentezonnetje!” roept een vrolijke vrouw. Naast de lachsalvo’s, blijkt uit de meer serieuze verhalen die tijdens de lessen boven tafel komen, dat iedereen veel heeft mee gemaakt. Toch is een ieder open, goedlachs en monter. De kunst van het geluk, zelfs weten te genieten in barre tijden.

Je droom leven

Zowel tijdens mijn lessen als bij netwerk bijeenkomsten kom ik fiere vrouwen of koene kerels tegen die vanuit niets een bloeiend bedrijf hebben opgebouwd in de Algarve. Vooral zij die hun hart aan de zaak verpand hebben zijn het gelukkigst. Hun doel is niet het uitbreiden van vermogen, maar het vermogen te hebben door hun passie te leven ook in eigen onderhoud te voorzien. Kortom mocht je bij machte zijn je diepste verlangen te vervullen, dan zou ik dat zeker doen. Je geluk stijgt tot grote hoogten, en je kunt later jezelf niet verwijten, ‘had ik maar’.

Gul zijn en graag geven

Een ander voorbeeld van geluk is, als vrienden je ondersteunen en je bevestigen in je droom. Alleen al het feit dat ze er voor je zijn is een waar cadeau. Niettemin is het ook heerlijk om cadeaus te geven. Zo verrassen wij binnenkort mijn ouders door naar Nederland te reizen om samen mijn moeders verjaardag te vieren. Niet alleen maken wij hen blij, maar ook onszelf. Want geven en ontvangen zorgt voor een positieve uitwisseling van energie en maakt een mens gelukkig! Niet waar?

Zelfacceptatie

Maar hoe kun je gelukkig zijn als je jezelf niet accepteert of leuk vindt? Als je gevoelens van verdriet of boosheid weg stopt? Of als je altijd maar door blijft rennen en niet naar jezelf luistert? Rapper Typhoon, verklaart na een burn out: “Hoe wijs of optimistisch je ook bent, als dat niet gepaard gaat met zelf-liefde blijf je in cirkeltjes rondrennen. Die zelfacceptatie was iets waar ik doorheen moest”.

Het zijn de kleine dingen die het doen

Vooral op dit moment kan ik enorm geraakt worden door een onverwachte lieve geste, een zonsopgang, een bijzondere bloem, mooie muziek en een blik van herkenning. Vele van deze kleine mooie momenten maken een grootse dag. Tel ze maar eens op, zeker weten dat jij je dankbaar voelt. Gelukkig zijn is een keuze, en geluk zit in een klein hoekje.

Geluk is groter dan jezelf

Ten slotte waar ik echt gelukkig van word, is het besef dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn. Daarbij heb ik de rijke ervaring dat hindernissen mijn geluk niet in de weg staan. Want hoe beleef jij dat? Beschouw jij ze ook als levenslessen om innerlijke kracht, doorzettingsvermogen en vertrouwen te toetsen? Weet dat wat wij onze lach nooit zullen verliezen. Immers Joy is onze missie, en we zijn blij als we kunnen bijdragen; ‘ to raise the worlds bliss level’.  Waarachtig geluk dient de mensheid.

Ook zin om tijdens je vakantie je geluksgevoel op te waarderen? Kom eens langs bij ons in de Algarve, en beleef tijdens je verblijf The Art of Joy!

Sprong in het diepe

Sprong in het diepe

Heftig schokt het vliegtuig op en neer. Rook komt onder de cockpit deur vandaan. Ik probeer contact te maken met de gezagvoerder. Gelukkig is hij nog bij zijn positieven. We bereiden ons voor op een noodlanding. Ineens gaat alles heel snel, ik dreun de commando’s op, gooi de deur open en zie dat de glijbanen opblazen, kijk of er geen rook uit de motor van het vliegtuig komt, en roep met al mijn kracht; ‘Jump and slide !’ ‘Jump and slide!’ Eén voor één wagen de passagiers een sprong de glijbaan af. Zelf ga ik als laatste. Het zweet klotst onder mijn oksels als ik veilig op de grond beland. Dit is mijn grootste angst als leiding gevende, dat ik niet iedereen veilig aan wal kan brengen.

Moed is nodig

Want één van de mooiste aspecten van mijn huidige werk is, bij mensen bij wie de nood hoog is samen een verandertraject in te gaan, ze begeleiden om die sprong te wagen. Dat ik ze een glijbaan kan bieden totdat ze weer veilig vaste grond onder hun voeten voelen. Het eerste wat ze van zichzelf nodig hebben is moed, het vertrouwen bouwt zich gaandeweg op, als ze over de glijbaan naar beneden roetsjen.

Steun in de rug

Ieder seizoen ontmoeten wij gasten die aan de vooravond staan om het roer om te gooien. Onder hen een krachtige vrouw die al de ‘guts’ in huis heeft. Ze kan leiding geven aan een bataljon van eigenzinnige mannen, maar toch. Je weet wat je nu hebt, en je weet niet wat je krijgt. Misschien herinner jij je van vroeger bij zwemles; hoe langer je vast genageld blijft staan aan het einde van die plank, hoe meer je de neiging hebt om al bibberend terug te krabbelen. Daarom heeft  iedereen die een sprong in het diepe waagt iemand nodig die hem of haar weer terug leidt naar het einde van de springplank en vol overtuiging zegt;  ‘Je kunt het!’

Dralen of springen?

Wat doe jij als je weet dat verandering noodzaak is? Ga je op bed liggen, doe je het kussen op je hoofd,  net als een struisvogel steek jij je kop in het zand? Ga je wikken en wegen? Twijfel je over wat zijn de ‘voors’ en de ‘tegens’ ? Met twijfelen en dralen groeit die denkbeeldige muur  waar je dan langzamerhand met je rug tegenaan staat. Wedden dat als jij eenmaal gesprongen bent, jij je afvraagt;’ waarom heb ik zolang gewacht?’ Of ben jij diegene die gewoon springt en wel ziet waar je landt? Je neemt het risico op de rotsen te pletter slaan of verzwolgen te worden door de golven. Deze manier is ook niet aantrekkelijk. Waar ligt dan de gulden middenweg?

Stap voor stap op weg

Met je intuïtie en ‘common sense’ als raadgever maak je een plan en zet je de eerste stap, dan de tweede stap, dan stap drie. Besef dat pas na het zetten van een stap je de oplossing voor de volgende stap kunt bedenken. Bovendien loopt het altijd anders dan je denkt. Stel jezelf gerust dat angst bij dit proces hoort. Weet dat je eerder angsten overwonnen hebt en er altijd mensen om je heen zijn die roepen; ‘Je kunt het!’

Waag die sprong

Na de sprong beland je in niemandsland, het oude is nog niet afgesloten en het nieuwe heeft zich nog niet voltooid. Alles is anders, maar ook dynamischer, onvoorspelbaar! Het meervoud van lef is echt volop Leven. In mijn leven heb ik mij vaak  onbesuisd in het diepe gestort, de wereld rond gezworven, gekke dingen gedaan, en altijd was er vanuit een onvoorziene hoek een vangnet. Zoals jullie weten, het  ‘schoonspringen’ was samen met Eus naar ons paradijs, ik geniet er nog iedere dag van!

Aan de vooravond van een nieuwe sprong

En weer staan we aan de vooravond van een nieuwe sprong.  Als alles mee zit, en de komende hobbels overwonnen zijn, duiken we een nieuwe fase in! Zoals wij mensen een steun in de rug kunnen bieden, hebben wij in dit land waar alles anders loopt ook onze vlucht begeleiders nodig. Zij die ons helpen de juiste uitgang te vinden om veilig af te glijden naar een nieuwe droom. Weliswaar spannend maar ‘Never a dull moment’. Dit leven gun ik iedereen! Waag die sprong!

En hoe is het nu afgelopen met die noodlanding? Na deze spannende oefening in de simulator, delen we als collega’s onze ervaringen. Als we dan toch moeten springen zijn we voorbereid.

Ben jij ook bereid voor een sprong in het diepe en wil je ruggespraak neem een coachingstraject op je vakantie!