Wees welkom

Wees welkom

Als we de kamer binnenlopen, stappen we over een mat met ‘Welkom’ erop. De kamer is behaaglijk warm, de entourage comfortabel en praktisch. Maar vooral het persoonlijke welkomstgesprek doet het. Je welkom voelen is zo belangrijk. In een wereld waar alles onpersoonlijker wordt, de communicatie veelal via WhatsApp gaat, is het heerlijk als je hartelijk onthaald wordt. Zoals jullie weten is het voor ons dagelijkse kost om mensen welkom te heten. Niet alleen vinden wij dit één van de belangrijkste onderdelen van ons werk als B & B uitbater , maar ook onze gasten laten weten via reviews op Zoover dat het zich thuis en welkom voelen cruciaal is.

Warmte, liefde en aandacht

Het is een universeel verlangen om te genieten van een ontspannen ‘baarmoedergevoel’ door warmte, liefde en aandacht. Drie ingrediënten die de samenleving bindt. Echter doordat de focus verlegt is naar materie en vorm (buitenkant) ervaren we staten van ontbinding in de maatschappij. Een B & B is een tijdelijke gemeenschap, en zo leerzaam als je als B & B eigenaar aan den lijve ondervindt wat belangrijk is op een vakantie adres, een tijdelijk thuis. Tijdens onze vakantie waren twee van de vijf accommodaties uitzonderlijk goed. We voelden ons welkom. Eén was gewoon goed en twee waren bijzonder slecht.

Punctueel, uitvoerige informatie en gul

Laten we eerst bij uitzonderlijk goed beginnen. Tijdens ons verblijf in Marbella, was onze gastheer op tijd voor de meet and greet. Bovendien had hij de koelkast en het aanrecht overladen met heerlijke hapjes, in het geval dat wij uitgehongerd zouden arriveren. De inrichting was fenomenaal met artefacten vanuit de gehele wereld, die een kleurrijk geheel vormden. De sfeer voelde alsof je bij vrienden thuis verbleef. Er werd meteen gevraagd naar onze vakantie ervaringen. Wij kregen voldoende informatie om nog een week in Marbella te verblijven.

Persoonlijk

Het andere uitzonderlijk goede verblijf is in Drenthe. Omdat mijn ouders een gehorig huis hebben en wij vroeg opstaan boden ze ons aan om in de buurt te logeren. Het toeval wil dat de beste accommodatie één boerderij verderop is. Bij de mailwisseling kwam meteen al een welkom gevoel over. Gevolgd door over en weer bellen. En vóór ons gezamenlijk verblijf werd ik bij Hélène op de koffie uitgenodigd. We spraken met elkaar of we elkaar jaren kenden. De verwachtingen zijn dan al hoog gespannen voor het komende verblijf.

Speciale attenties, ingaan op behoeften, voelen als vriend

En die verwachting is overtroffen. Bij aankomst als verjaarscadeau, ontving ik een lief kaartje, een kaasplankje en een fles wijn. De slaapkamer was bijzonder groot, met daarnaast een hal en een ruime badkamer. Bovendien ontbraken Nespresso apparaat, schuimer, zelf gebakken koekjes en biologische melk niet. Naast de B & B heeft Hélène een kookstudio, waar wij met vrienden gebruik van hebben gemaakt. Met liefde bereidt, een driegangenmenu. Vegetarisch indien men dat wenst, met biologische producten uit de streek.

Niet welkom

Bij ons eerste verblijf in Spanje voelden wij ons al bij de aankomst niet welkom. De gastheer blonk uit in afwezigheid tijdens onze afgesproken inchecktijd. De vriendelijke buren gaven ons de sleutels, maar die bleken niet te passen. De eigenaar zei dat hij rond 18.00 langs zou komen. Pas om 20.00 kwam een neefje de juiste sleutels brengen. Geen sorry, geen wifi, geen info.  Het huisje was comfortabel, maar toch waren wij opgelucht weer te  vertrekken.

Achter houden van info, VIP gaat voor

Bij een ander verblijf zijn we na een gebroken nacht huiswaarts gegaan. De vorige gasten van ons huisje, een model met haar fotograaf, checkte uit om 15.00, onze inchecktijd. Een zogenaamde VIP behandeling, waar wij de dupe van werden. Honden waren welkom, maar er werd niet op de site vermeld dat je op weg naar je accommodatie bijna struikelde over de kippen, kuikens, eenden en ganzen. Nu houd ik van pluimvee maar niet in het bijzijn van onze hond Joy. Omdat de katten voor ons raam stonden te apegapen werd Joy bloednerveus.

Te klein en onpraktisch

De accommodatie was ingericht met de spullen uit hun magazijn, smaakvol maar totaal onpraktisch. Zo klein dat we het vermoeden hadden dat alleen Pinkeltje hier zich welkom zou voelen. Een ander saillant detail waren de naaktfoto’s van de gastheer en – minstens 25 jaar jongere vrouw als decoratie.

Gezien, gehoord en thuis

Op reis, op straat, op bezoek of in huis, het is een gangbaar gegeven dat mensen zich gezien, gehoord en thuis willen voelen. Daar kunnen we allemaal ons steentje aan bijdragen (en waarschijnlijk doe je dat al). Ten eerste om ons thuis te voelen in ons zelf. Door je eigen beste vriend(in) te zijn en te luisteren naar jouw behoeften. En zo ook je medemens tegemoet te treden. Misschien dat we dan weer een ‘touwtje uit de brievenbus’ tijdperk tegemoet gaan zoals in de jaren zeventig. ‘Onze samenleving is verweesd’, constateerde Pim Fortuyn bijna twintig jaar geleden. Deze uitspraak werd weer uit de kast gehaald in het net gepubliceerde boek van Gert-Jan Segers.  Als individu kunnen we het tij keren door de kleine dingen die het doen. Door jezelf en anderen welkom te heten, een vriendelijk woord, en een blijk van begrip doet wonderen.

Wanneer voel jij je welkom en wanneer niet? Wat doe jij om mensen zich thuis te laten voelen? En waar vind jij geborgenheid?

Welk talent en welk continent?

Welk talent en welk continent?

Toeval of niet. Voor de zevende keer zie ik een gast diep weg gedoken achter het boek van Lucinda Riley, ‘De zeven zussen’. De zon en het bijzondere uitzicht bij ons lijkt even bijzaak. Als ik zelfs Eus’ zoon het tweede boek in de reeks ‘De storm’ zie lezen, ga ik op onderzoek uit. Een lieve gast stuurt mij zes delen van de zeven zussen voor mijn e-reader. Omdat ik zo’n beetje elke maand naar Nederland vlieg, in verband met de gezondheid van mijn vader, kan ik wel wat leesvoer gebruiken. Guilty pleasure, of niet, ook ik raak in de ban. Ondanks het hoge chicklet gehalte, de soms langdradige episodes, biedt deze reeks een uitnodiging voor onderzoek naar talent en continent.

Zoektocht naar talent en continent

Geenzins is het mijn bedoeling om een boekrecensie over ‘De zeven zussen’ te schrijven. Wat mij intrigeert is de opzet van het eerste boek. Een mysterieuze vader genoemd Salt, heeft zeven meisjes van over de gehele wereld geadopteerd en hen de namen van de zeven sterren van de Plejaden gegeven. Als hij overlijdt, laat hij als erfenis aan elke dochter coördinaten en een puzzeltocht na als aanwijzingen naar hun roots. Hiermee begint de zoektocht van iedere dochter (verwoordt in een boek) naar haar land van herkomst maar ook naar haar verborgen talent. Is dat geen magisch gegeven?

Wat boeit

Dat Riley een grote fantasie heeft, mag wel duidelijk zijn, want hoe gek het ook klinkt, alle dochters zijn verweven met een stukje wereldgeschiedenis. Het blijkt dat de oudste zus een telg is van Laurent Brouilly die bijgestaan heeft om het Christusbeeld in Rio te ontwerpen. De tweede zus is een nazaat van de Noorse componist Edvard Grieg en de derde een telg van de Engelse schrijfster Beatrix Potter. Gaandeweg ontdekt iedere zus haar oorspronkelijk continent en haar grootste talent. Dat is naast het stukje wereldgeschiedenis wat mij het meeste boeit.

Ga bij jezelf na?

Want ga eens bij jezelf na? Stel je voor dat jij geadopteerd bent door een mysterieuze vader en dat je geen weet hebt wie je moeder is en waarom ze je ter adoptie heeft afgegeven. Uit welk land of continent zou je komen? Waar voel jij je het meeste thuis of waar zou jij nog eens willen vertoeven? En welk talent ligt nog onaangeroerd of doe je tussen neus en lippen (halfslachtig) door?

Argentinië?

Kuierend langs de Méditerranée proberen Eus en ik ons in te leven in zo’n imaginaire situatie. Ook onze fantasie slaat op hol. Vanaf het moment dat ik mijn voeten zette in Argentinië, voelde ik mij er thuis. De taal, de uitsprak, de humor, het ‘joie de vivre’, de tango en niet te vergeten het temperament. Als ik mijn ingebeelde voorvaderen zou moeten traceren kom ik waarschijnlijk op een rancho uit met veel dieren, verzin ik. Daar waar je kunt genieten van een heerlijk buitenleven. Maar waarvoor je ook initiatief moet nemen en flink de handen uit de mouwen moet steken, als Spaanse immigrant levend op de pampa. Of misschien kom ik wel bij de indianen uit, die ik menigmaal bezocht in Zuid Amerika. Hun magie, en het samen leven met de natuur intrigeert mij.

 

Schrijven en zingen

Dus continent Zuid Amerika en welk talent? Naast de passies die ik uitleef op onze Bed and Breakfast zou wellicht schrijven een verborgen talent kunnen zijn. Eerlijk gezegd steek ik daar weinig energie in door gebrek aan tijd. “En Eus, waar zou jij geadopteerd zijn?” vraag ik terwijl we ‘despacito’ met de voeten door het zand lopen. Zonder na te denken antwoord hij vlot; “ Italië, met de lang gerekte Toscaanse tafels, boordevol gastronomische gerechten, wereldse wijnen en volop gezelligheid. Ook Eus heeft een zuidelijk temperament. Wellicht zouden zijn voorvaderen wereldgeschiedenis gemaakt hebben in de tijd van de Romeinen. Een afstammeling van veldheer Julius Ceasar, genietend aan een bacchanaal terwijl hij nieuwe plannen smeedt hoe zijn koninkrijk er nog beter uit zou kunnen zien.

Talent en continent

“Wat is jouw verborgen talent?” “Zingen,” antwoord Eus. “ Zeker je hebt een prachtige stem met een warm timbre,” zeg ik instemmend “ Maar ja”, vervolgd hij,” toen ik een blauwe maandag mij aangesloten had bij een koor, riep de dirigent; ‘Wie is die solist met luide stem buiten de maat.’ Misschien als ik mij de les laat lezen, zou ik er verder mee kunnen komen”, grapt Eus.  Je begrijpt het, onze fantasie reikt tijdens deze kilometerslange wandeling zo ver dat we er een boek over kunnen schrijven. Omdat dit zoveel voer voor verbeelding gaf, vroegen wij ook een vriendin, waar haar verborgen talent of continent lag.

Portugal

Haar continent is Portugal. Erg herkenbaar, want zij is bescheiden heeft een zuidelijk gemoed en neemt geduldig ‘com calma’ de tijd voor mensen. Bovendien zoals de Portugezen is ze gul en heeft een warm hart. Haar verborgen talent is koken, wat ze graag doet voor familie of vrienden. Maar naast een drukke praktijk als masseur en coach in Mooj ontbreekt het haar aan tijd.

Tevreden in de Algarve

Ookal voel jij je verwant met bijvoorbeeld de Portugese cultuur kun jij je als een vis in het water voelen in Nederland. Geen haar op ons hoofd dat wij de Algarve willen verlaten. Wij zouden de prachtige natuur, de veiligheid en de rust missen. Toch gaf deze boekenreeks stof tot nadenken. Om bijvoorbeeld de tijd te nemen voor een verborgen talent en die culturen uit te dragen die in ons zitten. Is het niet zo dat in een ieder meerdere facetten van diverse culturen kunnen huizen? Tenslotte zijn wij allen mensen met diverse culturele eigenschappen en talenten.

Aan welk (verborgen) talent zou je meer aandacht kunnen besteden en welke karaktertrekken heb je typerend bij welk land of continent?

In lengte van kwaliteit

In lengte van kwaliteit

In eerste instantie kijkt hij verdwaasd naar de laptop en richt zich met een vragende blik naar zijn collega’s. De zeventig gepasseerd, heeft hij geen clou hoe zo’n tablet werkt. Gelukkig snellen collega’s hem te hulp. Door zijn vriendelijke aard maken zij deze senior stagiaire graag wegwijs in de media. Zijn jonge bazin fietst door het grote bedrijf en kijkt afkeurend naar haar nieuwe bejaarde stagiaire in strak pak. Echter door zijn mensenkennis, ervaring en gevoeligheid, steelt hij haar hart. Hij wordt haar rechterhand, die in een druk bestaan balans biedt. En dat niet alleen, hij wordt ook haar beste vriend. Deze geweldige film ‘The Intern’ (stagiaire) gaat over hoe oud en jong elkaar wederzijds kunnen inspireren. Over hoe tijd nemen voor verbinding, de kwaliteit van je privé- en werkende leven verhoogt.

Een win-win situatie

Opgedane ervaring veroudert nooit. Geweldig toch, dat mensen met veel levenservaring, die gewend zijn om tijd te nemen, nog ingezet worden op de werkvloer. Een win-win situatie. Want voor een gepensioneerde kan het de eenzaamheid doorbreken, en meer kwaliteit van leven geven door zingeving en waardering. Bovendien kunnen mensen met zoveel bestaansbekwaamheid en mensenkennis de kwaliteit binnen een bedrijf opvijzelen. Zij zijn opgegroeid in een tijd, waar essentiële zaken zoals verbinden, samen werken en elkaar ondersteunen nog gemeengoed waren. Jammer genoeg blijkt dat deze film niet heeft bij gedragen aan het initiëren van projecten om personen met uiteenlopende leeftijden te rekruteren bij commerciële bedrijven of bij de overheid.

Balans

Werkgevers zijn tegenwoordig meer gefocust op jong, snel en flexibel. Kwaliteit leveren, verbinden, ‘samen sterk’ is verleden tijd. Targets halen en prestatie leveren is eigentijds. Hierdoor zijn zelfs jonge werknemers al snel opgebrand, ‘ burn-out’. Hoe mooi zou het zijn als alle bedrijven meer seniore verbindende, relaxte, stagiaires zou aannemen? Tijdens mijn laatste dienstjaren bij de KLM werden er plots stewardessen aangenomen van boven de vijftig. Een verademing om trainees aan boord te hebben die aan een half woord genoeg hadden. Het zorgde voor een toename aan kwaliteit in dienstverlening en meer stabiliteit binnen de crew.

Een thuis gevoel

Ook in de privé sfeer zou het geen gek idee zijn dat, zoals in Portugal, verschillende generaties samenleven en -werken. Of dat men een woon gemeenschap opricht waarbij men elkaar kan ondersteunen, maar de zelfstandigheid behoudt. Nu ik bij mijn ouders ben, kom ik geheel tot rust en kan ik nog meer de tijd nemen voor een goed gesprek en het genieten van de herfstkleuren. Langzamerhand raak ik in het mooie Zuidwest Drenthe ingeburgerd door op uitnodiging op bezoek te gaan bij een collega B & B eigenaresse met een biologisch kookhuis. De rechter buren lieten mij trots hun moestuin zien. Als gevolg kwam ik terug met een tas vol verse groenten. Dit te samen met het bijpraten met vrienden geeft een thuis gevoel.

Gaan voor kwaliteit van het wezenlijke

Zoals jullie weten is Portugal het land bij uitstek waar het (werkende) leven verloopt ‘com calma’ en men zich niet laat opjagen. Kwaliteit van leven is belangrijker dan kwantiteit in de portemonnee. Senioren wereldwijd voelen dat de tijd die ze nog hebben beperkt is, en weten vaak daardoor meer kwaliteit van leven te genereren. Zij focussen zich op wezenlijke zaken zoals verbinding en liefde. Externe prestaties zoals optimale winst behalen, een dijk van een salaris, en de blits maken heeft niet (meer) hun bekoring.

Jong en oud

Terwijl ik hier in Drenthe zit, is Eus toevallig aan het genieten van het opa zijn, door het verblijf van kleinkind, zoon en schoondochter. Ook piepjonge mensen brengen ons terug naar de essentie. Als zo’n hummeltje je de high fives geeft, meteen een grote hond als Joy te vriend maakt, dan maakt je hart een sprongetje. Hoeveel tijd en kwaliteit van leven we hebben, weet niemand. Maar als je omgaat met diverse leeftijden en culturen, verbreedt dit je blik en geeft focus en perspectief.

Tijd en kwaliteit samen

Mijn hoop is dat in deze tijd waar burn-out en isolement meer regel dan uitzondering is, wij ons weer weten op te laden door tijd te nemen voor kernachtige zaken. Zoals een diepzinnig gesprek of lachen met vrienden, familie, buren of collega’s. Een herfstwandeling door het bos of langs het strand, de seizoenen voelen en volgen. Zodat tijd en kwaliteit samenwerken en eenzaamheid steeds meer verdreven wordt uit onze samenleving.

Hoe verhoog jij jouw kwaliteit van leven? Neem jij de tijd voor wezenlijke zaken? Hoe kun je bijdragen aan het verlichten van eenzaamheid?

Verbeter jouw wereld, wees authentiek!

Verbeter jouw wereld, wees authentiek!

Herinneren jullie nog de DWDD rubriek van jaren geleden over mensen die origineel zijn en ook het verschil maken. Dwarsliggers, doordouwers en wereld verbeteraars zoals wijlen Nelson Mandela, Barack Obama, Desmond Tutu en Oprah Winfrey. Deze inspirerende mensen zijn naast authentiek, ook innerlijk in balans en dragen zo bij aan een mooiere wereld. Trump bijvoorbeeld kun je authentiek noemen maar is karikaturaal eerder een oorlogzoeker die in staat is van de wereld in figuurlijke zin een mijnenveld te maken. Dagelijks kun je het verschil maken door een lief woord, en een inspirerend gesprek.  Maar werkelijk authentiek zijn zonder je iets aan te trekken van wat anderen vinden, is voor mij een oefening en een leerschool.

Uit de pas

Het frappante is dat ik vroeger lak had aan wat anderen van mij dachten. Als kind/puber ging ik volledig mijn eigen gang en was dan ook een einzelgänger. Vaak trok ik er alleen op uit in de natuur met de hond als gezelschap, terwijl anderen liever in de lokale kroeg zaten. Als sociaal dier miste ik dan een stuk gezelligheid. Maar me in een rookhol begeven, no way. Na de middelbare school ontmoette ik gelijkgestemden. Vanaf die tijd ging ik authentiek mijn eigen weg zonder de verbinding met anderen te verliezen.

Creativiteit

Expressie geven aan je creativiteit bevordert authenticiteit. Tijdens de lerarenopleiding kon ik mijn ei kwijt tijdens de stagelessen. Gedurende de geschiedenislessen liet ik de leerlingen theaterstukjes opvoeren zodat zij zich konden inleven in grote leiders zoals Napoleon Bonaparte en Winston Churchill. Tijdens de Engelse lessen nam ik een losse telefoon mee waarmee de leerlingen een telefoongesprek in het Engels konden voeren. Of ik deed een rollenspel only English spoken waarbij ze een mars reep konden winnen. De stageleraren vonden de lessen creatief, maar; “Houd je maar aan het lesboek, zoals het hoort.” Bovendien gingen er tot mijn spijt in de lerarenkamer roddels de ronde over de leerlingen. Ik raakte gedemotiveerd. Ik was tenslotte zelf nog een leerling.

Authentiek avonturieren

Om niet meteen vanuit de schoolbanken voor de schoolbanken te staan ben ik op zoek gegaan naar levenservaring. Dit door te reizen en te werken rondom het Middellandse zee gebied. Een authentiek bestaan met alleen een rugzak als bezit, afwisselend reizen en werken door diverse landen. Dan weer slapend op het strand dan weer verblijvend bij een werkadres. Ik leerde veel improviseren, incasseren en internationaal communiceren. Toch miste ik ondanks de vele ontmoetingen zingeving.

Zingeving

Als leidinggevende bij de KLM waren er genoeg mogelijkheden om authentiek mijn beroep uit te oefenen. Toen op een vlucht van Schiphol naar Lima het audio systeem uitviel, heb ik gebruik gemaakt van een Ecuadoraanse band aan boord voor een inflight concert. Het was een muzikaal succes. Authentiek zijn en het verschil maken kan zich uiten in kleine en grote zaken. In onze B & B hechten we waarde aan het persoonlijke contact en geven graag iets extra’s. Tijdens onze diverse activiteiten zoeken we wederzijdse inspiratie door middel van onze missie, de zes V’s; Vreugde, Verbinding, Verdieping, Vertrouwen, Vernieuwing en Vrijheid. Wij maken geen werk van ons werk omdat we met passie uitdragen wat we leuk vinden. Nu verblijven er veertien fiere vrouwen, vriendinnen op uitnodiging van een fijne gastvriendin, die we zo nu en dan bij hebben kunnen staan. Daar doen we het voor!

Authentiek ongeacht externe druk

Echte authentieke mensen zijn zichzelf ongeacht de externe druk om zich aan te passen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat wij ons het beste voelen als we authentiek mogen zijn. Het lijkt alsof onze hersenen het weten als we een leugen leven, we worden namelijk innerlijk onrustig. “Ik wist niet dat je authentieke zelf zijn me zo innerlijk rijk zou kunnen maken als ik nu ben”, zei tv-presentatrice Oprah Winfrey. Maar hoe slaag je er dan in om authentiek te blijven?

Zeven tips voor behoud van authenticiteit

1) Weet dat als jij jezelf bent je anderen aanspoort hetzelfde te doen.
2) Doe wat je leuk vindt! Volg je hart. Durf uit de pas te lopen, gebruik je creativiteit en ga op zoek naar
avontuur.
3) Authentiek zijn betekent respect hebben voor anderen maar ook voor jezelf in trouw zijn aan jezelf. Dat houdt in dat je geen tijd besteed aan mensen die jouw energie opslurpen.
4) Doe wat je zegt en zeg wat je doet, ookal maakt het je minder populair.
5) Evalueer eerst advies voordat je het opvolgt, past het wel bij jou?
6) Klaag niet, blijf werken aan zaken die jou motiveren, en maak het beste van alles wat je doet.
7) Raak niet uit je centrum als anderen je niet mogen, je kunt niet de gehele wereld te vriend houden.

In hoeverre ben je authentiek en in hoeverre voldoe je aan de wensen van anderen. Als jij jezelf zou omschrijven wat is jouw unieke zijn?

De hemel te rijk

De hemel te rijk

Een zevental meiden staren mij aan alsof ik van een andere planeet kom. De meest dominante griet van het stel vraagt schamper. “Waar kom jij vandaan?” Ookal ben ik groot voor mijn leeftijd, voel ik me ineens een kop kleiner worden. Als ik niet reageer doet ze er een schepje bovenop. Met een opgeheven kin gebiedt ze; “ Kun je niet normaal praten? Kom je uit de rimboe of zo?” Met haar geaffecteerde r-en is zij gelijk een prinses op de erwt die uit een koninklijk rijk is komen zweven. Als reactie steek ik mijn tong uit en sla met een harde knal de deur achter me dicht. Vervolgens ren ik met een kloppend hart naar mijn oma’s huis in Baarn.

De rijken der aarde

Wat een opluchting als ik oma achter het aanrecht zandkoekjes zie bakken. Een veilig en vertrouwd tafereel. “Kind wat is er gebeurd?” roept ze verschrikt terwijl zij mij in haar armen sluit. Ik begin onbedaarlijk te huilen. “Het zijn kakkers, rijke stinkers, ik ga er nooit meer heen! Het kinderuitje bij de barones in de luxe villa tegenover oma, wordt niet meer herhaald. Wonende in Friesland en veelal spelend met vriendinnen op boerderijen was dit mijn eerste ervaring met de rijken der aarde.

It’s not the money that counts

Gelukkig heb ik tijdens mijn (werkende) leven genoeg te maken gehad met zowel rijke als arme fijne mensen. It’s not the money that counts. Als nationaal gids voor inkomend toerisme kreeg ik de opdracht om de toenmalige president van Mercedes en zijn gevolg te begeleiden op diverse excursies. Ze kwamen met een privé jet aangevlogen op Schiphol- Oost voor een lang weekend verblijf. Anders dan de ervaring met de welgestelde jonge dames op mijn achtste, werd ik opgenomen in het team en zat met hen aan tafel alsof ik een oude bekende was. Het gezelschap bestond uit gewone mensen met briljante ideeën. Toen ik werkzaam was als purser bij de KLM had ik de ervaring dat de eerste klas passagiers vaak bescheiden gedrag vertoonden. Terwijl de nouveau riche , verblijvend in de business class, nog wel eens hoog van de toren konden blazen.

Mensen rijk van binnen

Op reis bezocht ik dikwijls de familie van een vriend in Chili. De gastvrijheid en het warm onthaal gaf mij een rijk gevoel. Ondanks dat ze geen cent te makken hadden, pakten ze gul uit en werd er een feestmaal bereid. Mij werd geen Gringa toegespeeld, maar ik werd deel van de familie. Deze mensen waren arm wat vermogen betreft, maar rijk van binnen. Genietend van kleine dingen waren ze vooral dankbaar. Onlangs hadden we een Luxemburgse familie op bezoek, beide ouders hadden zich vanuit het niets opgewerkt. Eenmaal manager zorgde de man ervoor dat alle medewerkers, ongeacht nationaliteit of sekse een gelijke behandeling kregen. Mensen van goede wil. Zo dankbaar voor iedere extra attentie en bovendien goedlachs.

Rijke armen versus arme rijken

Heel sporadisch echter ontmoeten we mensen, waar de vorm de norm is. Waar geld, status en aanzien de innerlijke armoede compenseren. Zelfs met een boven de Balkenende norm inkomen ( dat en public genoemd wordt) zit er een fooitje voor onze goede doelen niet in. Toevalligerwijze hadden we laatst tijdens een bijeenkomst met een stel ferme vrouwen een inspirerend gesprek over geld. Iemand beweerde dat ze meer ging verdienen toen ze haar aversie tegen geld losliet. “Geld is niet vies”, verklaart ze, “het is energie dat stroomt en als je ervoor open staat kun je het naar je toe trekken.” Het is fijn beloond te worden voor datgene waar jij je energie en passie insteekt. Niet alleen met zingeving, maar ook door met iets meer comfort te kunnen leven. Geld moet stromen.

Rijk, ongeacht de dikte van je portemonnee

Toch ondanks de slechte ervaring uit mijn jeugd ervaar ik dat je innerlijk rijke en arme mensen hebt in alle gelederen. Geld of geen geld, het is net waar een ieder zijn prioriteiten legt. Is dat in investeren in je medemens en dierbaren of gaat je voorkeur uit naar materie? Als je uitgaat van overvloed, je geeft om niet, je dankbaar bent met wie je bent en wat je hebt, dan ben je rijk ongeacht de dikte van je portemonnee. Je bent de Hemel te rijk!

Op basis van vertrouwen

Op basis van vertrouwen

Beide zitten gemoedelijk thee te drinken aan de gemeenschappelijke tafel op het terras. De vrouwen wisselen honderd uit, terwijl hun ogen twinkelen. Ze zijn zichtbaar blij elkaar weer te zien. “Is het lang geleden dat jullie elkaar voor het laatst gezien hebben?” vraag ik niets vermoedend. Beide lachen hartelijk om mijn opmerking. “ Vorige week nog, maar er is nu eindelijk tijd om uitvoerig met elkaar te spreken. We zijn hartsvriendinnen, beide getroffen door het noodlot hebben we het geluk gevonden elkaar te ontmoeten. Er was meteen een klik. Ach, het is een lang verhaal.” Haar ogen knijpen toe, ze slikt en het lijkt of haar blik naar achteren gaat, naar een ver verleden. Gedurende de week komen de verhalen los, beide zijn op jonge leeftijd hun man verloren en delen nu lief en leed door dik en dun op basis van vertrouwen.

Vertrouwen als basis

Want is een basis van vertrouwen niet het fundament van iedere relatie, en is zelfvertrouwen niet nodig als ondersteunend pilaar? Bovendien hoe weet je of iemand te vertrouwen is? Volgens mij voel je dat meteen. Zoals je ook een ‘hunch’ kunt krijgen, dat je wellicht niet kunt onderbouwen, als iemand onbetrouwbaar is. Een relatie die de tand des tijds doorstaat is steen voor steen met wederzijds vertrouwen opgebouwd. Door weer en wind wordt de fundering getest en bekrachtigd.

De aap uit de mouw

Hoe naïever, hoe eerder je vertrouwen beschaamd wordt. Hoewel ik het nog niet verleerd heb, was ik vroeger zo naïef als een deur. Onbevangen ging ik er van uit dat iedereen dezelfde waarden en normen patroon hanteerde.  ‘Common sense’. Het tegendeel werd bewaarheid. Zo had ik een vriend die mij verwoed faxte als ik voor werk op reis ging. Het benauwde mij. Ondertussen droomde ik dat hij ook met andere vrouwen amoureuze betrekkingen had. Op een gegeven moment kreeg ik een heldere ingeving die mij uit de droom hielp. Ik belde vanuit São Paulo en stak meteen van wal; “ Volgens mij houd ik meer van jou als jij van mij.” “Dat kan,” antwoordde hij afwezig. Meteen wist ik dat ik mij moest voorbereiden op een afscheid. Na twee weken ontkenning kwam de aap uit de mouw, die aap was een andere vrouw.

Web van leugens

Immers, al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt hem wel. Die mensen die terloops mijn pad kruisten en aangaven een dubbel leven te leiden, gaven blijk van een fundamentele onrust. Verslaafd aan de spanning die een huichelachtig web van leugens te weeg kan brengen. Vaak slim en creatief doen ze je geloven dat deze manier voor alle partijen gunstig is; zonder alle partijen bij deze (onbewuste) keuze te betrekken.

Zielsmaten

Net als die twee vriendinnen prijs ik mij dol gelukkig met mijn zielsmaat. Al dertien wandelen we lichtvoetig door het leven zonder dat wij serieuze kwesties uit de weg gaan. Als twee zielen met één gedachte zijn we volledig op elkaar ingespeeld. Het hebben van een basis van vertrouwen maakt dat je niet bezig bent met gissen; ‘Hoe zit het nou met hem of haar? Wat doet hij/zij nu?’ Want je voelt je kunt die ander volledig vrij laten.

Zoals de waard is

Ook hebben we het geluk dat op een handvol na, alle gasten/vrienden die ons tot nu toe bezocht hebben (in 12,5 jaar) uiterst betrouwbaar zijn. Er is naar ons weten nog nooit iets gestolen. Als je kwaad wilt kun je een fles wijn pakken uit de koelkast pakken zonder het op het lijstje schrijven. Op basis van vertrouwen doet men dit niet. Als er iets per ongeluk breekt wordt het altijd vermeld. Daarom noemen wij onze gasten die terugkomen vrienden. Want zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten.

Open deuren

Echter de daadwerkelijke basis van vertrouwen ligt niet bij die ander, maar in het vertrouwen in jezelf. Hoe trouwer je bent aan jezelf en zelfvertrouwen hebt, hoe meer je mensen aantrekt die jouw vertrouwen niet zullen beschamen. Ze passen naadloos bij wie je bent. Mocht je in een relatie zitten waarbij je continu in gedachten bezig bent met die ander. Dat je bij jezelf nagaat wat deze mogelijk doet of denkt, omdat iets in jou het niet vertrouwd. Wees eerlijk, naar jezelf en de ander. Verhelder samen dat wat je niet vertrouwt en krijg je smoesjes op het rekwest, weet waar een schijnheilige deur gesloten wordt gaat een betrouwbare deur open.

Van Passie naar Progressie

Van Passie naar Progressie

Ze staart me met verwachtingsvolle ogen aan, alsof ik haar kan redden uit haar huidige misère. Haar een ander lot kan uitstippelen. Ze laat me een paar prachtige handen zien, met slanke pianovingers en palmlijnen die blijk geven van een artistieke persoonlijkheid vol passie. Na een nare val heeft ze continu last van hoofdpijn. Haar werk als researcher op een laboratorium moest ze subiet stoppen. Nu wandelt ze regelmatig in de natuur, doet het rustig aan, en laat zich omringen door een besloten groep mensen.

Passie van weleer

“Vertel me, wat nu, hoe verder?” vraagt ze hoopvol. “Wat was je hobby of passie als tiener?” pols ik terwijl ik mij over haar handen buig. Haar ogen lichten op. “Het liefst was ik in de weer met oude afgedankte kledingstukken. Gecombineerd wist ik ze dankzij grootmoeders naaimachine op te pimpen tot een moderne kleurrijke nieuwe jas, jurk of vest. Tijdens het gesprek benadruk ik haar talenten en passie, echter ook haar valkuil om meteen te veel te willen. Opgewekt gaat ze huiswaarts en al snel krijg ik een bericht; “Eenmaal thuis heb ik besloten om voort te borduren op mijn oude passie, sterker nog, mijn eerste opdrachten zijn binnen.”

Passie verlicht duisternis

Tijdens coachtrajecten of gesprekken heb ik de ervaring dat als je iemands talenten uitlicht en benadrukt, diegene er op een gegeven moment iets mee gaat doen. De vreugde die je ervaart door het uitoefenen van je passie, maakt dat zwaarte, ziekte, en of verdriet verlicht wordt. Het wordt mee genomen in het creatieve proces zodat het op een gegeven moment achter gelaten kan worden. Passie is een niet aflatende motor die je aanstuurt om het leukste, beste en het krachtigste in jou naar boven te brengen.

Je eigen pad bewandelen

Laatst ervoer ik dat mijn vader zich meer energiek voelde door hem te herinneren aan een 17de -eeuws pad wat hij samen met een vriend in oude luister hersteld heeft. Toevalligerwijze stuitte ik op dit Domineespaadje tijdens een ochtendwandeling. Tegelijkertijd herinnerde ik mij dat mijn vader zo’n achttien jaar geleden daar flink zijn passie en creativiteit op los gelaten heeft. Van één pad kwam een ander. Zo liep ik langs een naambordje ‘Bank Route’, bestaande uit een romantisch laantje met tweedehandsbankjes uitkijkend op het glooiende Drentse landschap. Dan weer ontdekte ik een Hazenpad leidend naar de wijk Konijnenberg. Thuis gekomen kwamen de foto albums plus krantenknipsels te voorschijn. Mijn vaders’ ogen straalden bij het zien van beelden die zijn noestige oeuvre weergaven. Een omslag vond plaats van moe naar het weer bewandelen van zijn eigen gerestaureerde pad.

Hoe lichaam en geest elkaar positief beïnvloeden

Dit zijn maar twee voorbeelden van ettelijke samenspraken; van passie naar progressie. Daar waar je op concentreert wordt groter. Begrijp mij niet verkeerd, mijn vader heeft iets onder de leden en is geestelijk oersterk en allesbehalve een klager. Maar als oersterke geesten herinnerd worden aan de tijd dat ze ook fysiek in hun volle kracht stonden, kunnen lichaam en geest elkaar positief beïnvloeden. Dit in tegenstelling tot de gesprekken die je opvangt in wachtkamers van ziekenhuizen. Is het je wel eens opgevallen hoe mensen zich soms kunnen wentelen in het uitweiden over hun gebreken? En zo alle aandacht naar zich toetrekken alsof ze gedijen in ziektewinst?

Organisch

Desalniettemin heeft iedereen blinde vlekken, broodnodige klaagmomenten, valkuilen en faux-pas. Maar als jij je concentreert op wat je fout doet of fout gaat, zul je naar eigen gevoel geheid mis stappen blijven maken, en kom je wellicht op een dood spoor. Waarom je niet toeleggen op dat wat je leuk vindt, je oplicht. En als jij je bewust bent van je mindere kanten worden die als vanzelf met de stroom mee genomen en geheeld door je bezig te houden met passie vanuit je hart. Het uiten van talenten, maakt dat je bloed (weer) gaat stromen, dat de tijd vergaat zonder dat je er erg in hebt. Bovendien krijg je het gevoel als ware het niet jij die je passie uitoefent maar dat het je wordt aangereikt. Het gaat als vanzelf, organisch.

Talenten voor het uiten van je passie

Want het fijne is, iedereen heeft een talent waar hij/zij zijn/haar passie in kwijt kan. Zelfs mensen met een ziekte kunnen hun passie uitoefenen. Neem Frida Kahlo. Door een bus ongeluk moest zij een groot deel van haar leven in bed blijven met heftige pijnen. Desondanks werd ze één van de meest beroemde kunstenaars ooit. Andrea Bocelli werd volledig blind nadat hij tijdens een voetbalwedstrijd een klap kreeg. Positief ingesteld richtte hij zich volledig op muziek, in het bijzonder op zingen. Hij is tenorzanger, musicus, schrijver en muziekproducer en heeft wereldwijd meer dan 75 miljoen platen verkocht. Nog meer bijzondere levensverhalen tref je bij Stephen Hawking en Nick Vujicic.

Niet voor iedereen is het weg gelegd om wereldberoemd te worden, maar een ieder heeft passie en talenten. En als jij je concentreert op je passie vloeit er progressie uit voort en wordt het leven vreugdeVOLLER. Iedere morgen wandelen wij de zonsopgang tegemoet en kijken uit naar een nieuwe dag met diverse werkzaamheden waarmee we onze passie vreugdevol uitdragen. Het gaan voor jouw droomwens loont!

Trouw zijn aan jezelf

Trouw zijn aan jezelf

“Wat is je vraag voor deze sessie?” vraag ik een cliënt die een coaching traject bij ons doorbrengt. “Ik wil mezelf hervinden,” zegt hij recht vanuit zijn hart. Terwijl hij het mooie uitzicht aanschouwt, zie ik dat zijn voorhoofd gefronst is, alsof er een getroebleerde waas over zijn gezicht valt. Zijn pas is echter doelgericht. Het raakt me hoe hij zich uitdrukt. Het impliceert dat hij zichzelf al gevonden heeft, maar het kwijt geraakt is. Want herken je dat? Dat je uit balans bent omdat je een stuk van jezelf hebt verloren? Wellicht trouw aan anderen maar niet aan jezelf. Bovendien weet je dat je dat deel terug gaat vinden. Maar hoe?

Trouw blijven aan jezelf

Mijn ervaring is door in grote en kleine beslissingen trouw te blijven aan jezelf. Maar hoe weet je wanneer je in overeenstemming met jezelf handelt of juist sjoemelt door bijvoorbeeld angst voor verlies? Al wandelend langs gifgroene terrassen in het dal van een waterval, openbaart zich tijdens het gesprek laagje voor laagje een mooi en uniek mens! En zijn we dat niet allemaal als we onze verdedigingsmechanismen en maskers achterwege laten?

Een vreemde eend in de bijt

Als voorbeeld; Op mijn reis naar leren trouw te zijn aan mezelf heb ik gecompenseerd vanuit de ervaring al vroeg een vreemde eend in de bijt te zijn. Het gevoel van isolement die dat opriep probeerde ik te vereffenen door in mijn studietijd het ene na het andere clubje op te richten. Eerst een wandelgroep, dan een hardloopclub, tot een derde wereld hulp collectief. Als oprichtster hoorde ik er toch zeker bij?

Want de verantwoordelijkheid en zorg nam ik serieus, maar voelde echter dat die niet gezamenlijk gedragen werd.

Autonomie in verbinding

Dus voelde ik me weer een outsider, juist doordat ik zo mijn best deed om deel uit te maken van de groep. Mijn verlangen naar verbinding en ideaal ‘met meerderen kun je meer dan alleen’ kreeg een domper. Maar als je jezelf niet trouw bent, kom je in samenzijn bedrogen uit. Eén van onze gasten vertelde enthousiast over een club waar hij bij aangesloten is. “Wij steunen elkaar door dik en dun, het is een soort van familie. “Dat klinkt mooi”, weerlegt een andere gast “mits je de vrijheid voelt om ook je eigen gang te gaan.”

Op een dood spoor

In een enkele relatie, kwam ondanks het gevoel van samen zijn, bij iemand te horen, toch een gevoel van eenzaamheid naar boven. Dit door mijzelf niet trouw te zijn. Uit onzekerheid paste ik mij aan, beet niet van mij af, ging op mijn tenen lopen om het zogenaamde harmonie model te waarborgen. Alle signalen ten spijt, bleef ik ermee doorgaan. Dit ondanks dat ik echt geen doetje ben. Innerlijke alarmbellen probeerden mij wakker te schudden uit deze droom die illusie heet. Mijn lichaam raakte uitgeput en ik was zelfs regelmatig ziek. De keerzijde van niet trouw zijn aan jezelf, vroeg of laat zakt het kaartenhuis in. Qua body and mind.

De weg naar verbinding

Een ieder die in zijn leven ervaart dat de ijzeren toren van schijnzekerheden in brokstukken uiteen valt; krijgt een nieuwe kans. Want er is waardevol werk aan de winkel. Het geeft een frisse impuls om jezelf uit het puin op te rapen. Wanneer je weer stevig op beide benen staat en verder wandelt, vraag jij je bij iedere volgende stap af; ben ik trouw aan mezelf? Het loont de moeite dit kronkelige avontuurlijke pad met diverse landschappen aan emoties te doorkruisen en te doorleven. Des te meer als je ook zo nu en dan een pauze neemt, om al zittend op een grote steen te genieten van een nieuw perspectief. Terwijl je geniet maak jij je rugzak lichter. Oude patronen of mensen die niet meer bij je passen laat je achter. Vrij en niet manipuleerbaar hervind je beetje bij beetje wat je kwijt was; jezelf.

Samen

Twaalf en half jaar geleden hebben wij vanuit het grote geluk elkaar te hebben gevonden een toffe club opgericht onder de noemer van een Bed and Breakfast plus; The Art of Joy. Waarin we een prachtige les hebben mogen leren in trouw zijn aan onszelf. Maar waar we ook onze missie kunnen uitdragen; de 6 V’s. Op een organische manier ontstaat er Vreugde, Verbinding en Verdieping vanuit Vrijheid en Vertrouwen. Een soort feest met bijzonder fijne gastenvrienden die elkaar kunnen inspireren op weg naar Vernieuwing. Om terug te komen bij de vraag van de eerste alinea, hier een paar vrijblijvende tips;

Hoe blijf ik trouw aan mezelf?

  • Bij grote en kleine beslissingen je intuïtie volgen.
  • Door je normen, waarden en missie uit te dragen.
  • Je niet te laten verleiden concessies te doen om ‘in het plaatje te passen’
  • Respecteer jezelf en de ander
  • Omring je met positieve betrokken mensen, waar je wederzijdse inspiratie voelt.
  • Besteed tijd aan activiteiten die jij leuk vindt en die jou motiveren.
  • Heb jezelf onvoorwaardelijk lief en anderen zullen van je houden. Het hoeven geen massa’s te zijn. Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit.
  • Delen= vermenigvuldigen
Het zijn de kleine dingen die het doen

Het zijn de kleine dingen die het doen

“Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen,” een Goude oude, die je als het zo treft nog in verzorgingstehuizen hoort. Een hit uit de zeventiger jaren gezongen door het duo Saskia en Serge. De titel van dit oubollige liedje draagt echter wel een waarheid als een koe in zich. Kleine dingen die het hart raken zijn als balsem voor de ziel. Zij vergroten onze levensvreugde, en verdiepen het gevoel van verbinding. Als ik ’s morgens hier de kleurschakeringen als een hemelboog zie verglijden van purper naar roze tot oranje, met als uitsmijter de opkomst van de zon, voel ik het overal tintelen. Het blijft een wonder, een zogenaamd klein ding waar we de dag mee beginnen. En die we meetellen met de ontelbare kleine dingen die gedurende een dag volgen. Het geeft niet alleen kleur en fleur aan de dag maar vooral levensvreugde.

Je welkom voelen

Hoe vaak heeft je geliefde, of misschien wel je huisdier, je niet op die speciale manier aangekeken, en zo woordeloos ‘Ik houd van je’ gezegd? Als ik mijn ouders in elkaars ogen zie kijken, elkaars hand zie pakken en strelen, dan ervaar ik gelijk een zonsopgang, goud waard! De door ons gekoppelde vrienden, nu in de echt verbonden, verwelkomen mij iedere keer op vliegveld Eindhoven als ik naar Nederland ga. De reden dat ik iedere maand het vaderland betreed is minder vreugdevol, maar de start en het verblijf is in alle opzichten een groot welkom en hartverwarmend. Vol kleine dingen die het doen.

Blijken van waardering

Samen met die vrienden maken we mooie wandelingen door het Utrechts Landschap, met herten op ons spoor. Dit gevolgd door een met liefde bereide maaltijd in een weelderige tuin. Ook dit lijkt klein maar is werelds in het beleven. Het weerzien met mijn ouders is als thuiskomen in weer even kind te mogen zijn, terwijl ik als gelijke oudere hen met daad en raad bij kan staan. De lieve verpleging tijdens het korte verblijf in het ziekenhuis, weet mijn vader echt te waarderen: “Meneer u bent een man naar mijn hart, lekker eigenwijs!” Deze opmerking breekt het ijs en we ondervinden weer een vreugdevol moment. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Vreugdevol verrast

Door een samenloop van omstandigheden pedaleer ik door een prachtig decorum die ook wel de parel van Drenthe wordt genoemd, de omgeving van Havelte. Niet bij zonsopgang, want die is erg vroeg in Nederland, maar wel bij het krieken van de dag. Een vriendin weet de liefde voor deze provincie met mij te delen, zoals vele andere zaken. Als een vreugdevol surprise, zoekt ze me op en gaan we samen aan de wandel. Walk and talk, her- en erkenning. Zo zetten we onze onderwerpen en verhalen voort of er niet een maand tussen heeft gezeten. Onze zoete gebakjes oppeuzelend bij een Ludieke uitbater, kan ik mij niet anders dan rijk en vreugdevol voelen. Na iedere ochtendexpeditie kom ik terug in een bloemrijke tuin waar mijn ouders samen schommelen op de bank. Daar delen we vreugde en verdriet, en ondervinden dat gedeelde smart zich halveert en ondertussen is er hoop op betere tijden.

De kleine dingen; hemelse momenten

En hoop doet leven. Het afscheid is minder moeilijk wetend dat ik snel weer op de stoep sta. De lieve vrienden brengen me naar het vliegveld, om me binnenkort weer welkom te heten. Als ik in het vliegtuig stap is mijn rij vrij, en dat in hartje zomer. Uit het vliegtuigraam zie ik prachtige wolkenmassa’s en overpeins.’Wat is er toch een kleine afstand tussen hemel en aarde. En als ik mijn reis samenvat, wat zijn er dan veel hemelse momenten. Met gemengde gevoelens waarbij ‘vreugdevol zijn’ overheerst keer ik huiswaarts. Ondertussen heb ik er twee thuisen bij gekregen. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Kern van liefde en verbinding

Met een brede glimlach op zijn gezicht staat Eus mij vreugdevol op te wachten. Een pluim voor hoe hij voor de gasten en de huisdieren gezorgd heeft. In Eus’ armen is het mijn hart verwarmen. Thuis drentelen de beestjes om me heen en blijven de dagen erna mij op de voet volgen. Als een geschenk komt er tijdelijk een lieve zwerfhond bij, die zodra we het hebben over castreren weer de hort op is. Wellicht begrijpt hij dat hij op deze vrijblijvende manier ook van Eus zo nu en dan hier mag verblijven. Terwijl ik geniet van ons prachtige uitzicht, bedenk ik mij dat in alle kleine waardevolle dingen een kern van liefde en verbinding zit.  Natuurlijk klinkt dit net zo zoetsappig als het lied van Saskia en Serge. Maar wellicht realistisch als je beseft dat wat er ook gebeurt, ‘de kleine dingen die het doen’ voortleven. Ze geven licht in donkere dagen. Het is net welke bril je opzet.

Wat zijn voor jou de kleine dingen die het doen die je dag vreugdevol maken? Wanneer ervaar je liefde en verbinding?