Van buiten- naar binnenwereld

Van buiten- naar binnenwereld

‘Boehoe, boe!’  protesteert een fiere koe, en zet zich met haar rijzige gestalte pontificaal voor ons op het pad. De horens zakken in onze richting. Gewend te denken in oplossingen geef ik zachtjes aan ; ‘’ Uhh, een kleine hindernis, laten we een treedje lager gaan wandelen, op het terras eronder.”  Mijn coachee, kijkt mij verbaasd aan, alsof ze wil vragen; ‘’denk je dat dit wel vertrouwd is?’’

Als je dan het rechte pad kiest

Deze koe is slim en een aanhoudster. Ze heeft door dat we het hazenpad kiezen. Zij gaat al wiegend ook een treedje lager en schrijdt samen met een vriendin ons tegemoet. Ik probeer rustig te blijven en zeg giechelend;
‘’Dit maak ik nooit mee!’’ Zul je net hebben. Normaal gesproken ga ik nooit over gebaande paden. Vandaag had ik mij voorgenomen wel het rechte pad te kiezen en dan komen er obstakels.

Het avontuur gericht naar binnen

Terwijl de runderen van geen wijken weten, denk ik aan mijn vorige blog over mijn Griekse avontuur, reizend van oogst naar oogst. Zo heb ik vele bijzondere belevenissen gehad in den vreemde. Ik zou het nu niet meer doen. Tussen mijn zeventiende en zesendertigste waren vrolijk avontuur en bizarre gebeurtenissen in verre oorden schering en inslag. Nu ervaar ik hier voor het eerst een stabiele basis. Mijn actieradius is flink ingekort. Mijn hang naar avontuur is niet meer gericht op mijlen verderop, maar naar binnen, en mijn directe omgeving in het mooie paradijs van Monchique .

Voor wie met mensen werkt

Als je met mensen werkt is een dag eigenlijk nooit saai. Altijd is er interactie, dynamiek, vrolijkheid, hechten, onthechten, discussie en debat. Steeds een ander programma, nieuwe ontmoetingen en vrolijk weerzien. We doen wat we willen, geen koe die ons tegen houdt. Als er zich geen bosbranden, of aardbevingen voordoen,  zijn er naast dwarse koeien geen gevaarlijke voorvallen op ons pad.

Verbinding met jezelf en met de ander

Nu is het mijn uitdaging, hoe in verbinding te blijven met mijn binnenwereld in contact met de steeds wisselende buitenwereld. Hoe kan ik mij richten op mijn behoeften en ook ‘feeling’ houden met de behoeften van anderen waar ik graag in faciliteer. Hoe kan ik vermijden dat een sporadische negatieve ervaring alle positieve belevenissen niet versluieren? Hoe behoud ik mijn zonnig  humeur tijdens de menopauze, met in vorige jaren gemiddeld vier uur slaap? Hoe houd jij contact met jezelf terwijl er van alles om je heen gebeurt?

Training en discipline

Voor mij is het een kwestie van training  en discipline. Mezelf monitoren.  Zaken onbevangen tegemoet treden, in verbinding blijven,  relativeren, oog hebben voor alle wonderen en mooie cadeaus en… dagelijks wandelen. Ik zie het als een schone taak om mij scherp te stellen op ons doel en missie; die van vreugde, verbinding, verdieping en vrijheid. Zo nu en dan accepteer ik dat de hormonen mij de baas zijn en  steek ik een dikke vinger in de lucht,  geef een schreeuw, en dat lucht op. Overigens niet in het bijzijn van mijn gasten.

Koers verleggen

Nog steeds staan er twee imposante koeien op je pad. Zowel voor de coachee als voor mij heeft deze blokkade ieder op onze eigen wijze een betekenis. Voor mij een berusting, ik hoef dit avontuur niet op te zoeken. Het voelt niet vertrouwd en verantwoordelijk. We zijn retour gegaan. Ik heb Eus gebeld, en gevraagd ons op te halen en elders af te zetten. Een ander parcours. Burgerlijk, behouden, of bang? Nee, realistisch en zorgen voor die ander en mijzelf. Dit voorval paste in het vervolg coach gesprek en verliep verder vol vreugde, vrijheid, verdieping en verbinding.

Op zoek naar lichtpunten

Op zoek naar lichtpunten

De trein dendert door de duisternis. Met een ruk schrik ik wakker uit een diepe slaap.Automatisch pak ik de arm vast van mijn Israëlische vriendin Iona. Felle lichten van zaklantaarns beschijnen indringend onze ogen. Twee breed geschouderde controleurs bulderen in het Grieks;´Kaartjes!’ Waar zijn jullie treinkaartjes!’

Dit brengt mij meteen bij mijn positieven. Ineens herinner ik mij dat gisteren op het station van Athene onze travelbags onder onze t-shirts vandaan zijn gestolen. De politie deed er niets aan. Volgens hen gebeurt dit iedere dag honderd keer. Zonder geld geen eten en..  geen vervoer. Op mijn aandringen zijn we toch op de trein gestapt naar het noorden van Griekenland . Waar we geld kunnen verdienen door appels te oogsten.

Hardhandig uit de trein gedumpt

Hoewel het verbaal geschut heftiger wordt, houd ik mij van de domme. Iona wordt zenuwachtig waardoor de heren controleurs nog meer uit hun dak gaan. Hun geduld is op, er wordt gebeld via een walkie talkie en wij worden hardhandig naar de eerste de beste uitgang gestuurd. Met een schok staat de trein stil, en met rugzak en al worden wij naar beneden geduwd, de trein uit. We staan in ‘the middle of nowhere’ niemandsland. Langzaam maakt de trein weer snelheid. Wij hebben het nakijken.

Kijken naar mogelijkheden

Iona begint zachtjes te huilen. Met een ‘Daar is licht, daar moet een dorp zijn!’ probeer ik haar op te beuren.‘ We moeten gaan waar mensen wonen!’ Iona blijft overstuur.  Dan ben ik het zeuren zat. ‘Dit helpt ons niet, je moet blijven kijken naar mogelijkheden en het avontuur omarmen, anders had je thuis moeten blijven’, bijt ik haar geïrriteerd toe.

De lichtpunten in de verte

In mijn vorige blog beschreef ik een voorbereide sprong, maar soms word je ongewild en onvoorbereid rauw uit je comfortzone geduwd. Ineens sta je dan op onbekend terrein. Het nieuwe heeft zich nog niet aangediend en het oude is nog niet afgesloten. Wat kun je tegenkomen in niemandsland? Alle gevoelens die niet prettig zijn zoals verdriet, angst , boosheid en teleurstelling. Helemaal als je gedumpt bent door partner of werknemer op de manier zoals wij hardhandig uit de trein geloosd werden door de trein controleurs.

Het kan zijn dat je in het begin een schuldige zoekt voor jouw situatie, boos bent op deze en gene, en bij hen aanklopt om ze verantwoordelijk te maken. Totdat je voelt, zo krijg ik mijn gedachten niet helder om een nieuwe toekomst op te bouwen. Als de gemoederen wat bedaard zijn, zie je de lichten weer in de verte. De nieuwe mogelijkheden en ontmoetingen die waardevol zijn.

Wat kan je helpen in niemandsland?

Een open vizier, een positief gemoed, contact maken met mensen, verbinding zoeken en durven te vragen  Het heeft ook zijn charme, te struinen in een leeg landschap, of in de duisternis bij een heldere hemel vol sterren. Je weet dat in de toekomst, ook jij je licht weer kunt laten schijnen, klaar voor een nieuw leven.

Engelen op je pad

Ook destijds in Griekenland, struinend in het pikkedonker, ontdekken wij in de verte lichtpunten. Na een uur komen we aan in een dorp. De stoute schoenen aantrekkend, bel ik daar aan waar licht brandt. Een alleraardigst Grieks jong stel, hoort ons verhaal aan, maakt spaghetti en geeft ons een bed en geld om de volgende dag alsnog de trein te pakken .

We kunnen verder en hebben nieuwe vrienden gemaakt. Moraal van het verhaal; in niemandsland zijn er vaak engelen en lichtpunten op je pad, vaak uit een onverwachte hoek

Sprong in het diepe

Sprong in het diepe

Heftig schokt het vliegtuig op en neer. Rook komt onder de cockpit deur vandaan. Ik probeer contact te maken met de gezagvoerder. Gelukkig is hij nog bij zijn positieven. We bereiden ons voor op een noodlanding. Ineens gaat alles heel snel, ik dreun de commando’s op, gooi de deur open en zie dat de glijbanen opblazen, kijk of er geen rook uit de motor van het vliegtuig komt, en roep met al mijn kracht; ‘Jump and slide !’ ‘Jump and slide!’ Eén voor één springen passagiers de glijbaan af. Zelf ga ik als laatste. Het zweet klotst onder mijn oksels als ik veilig op de grond beland. Dit is mijn grootste angst, dat ik niet iedereen veilig aan wal kan brengen.

Moed is nodig

Eén van de mooiste aspecten van mijn huidige werk is, bij mensen bij wie de nood hoog is samen een verandertraject in te gaan, ze begeleiden om die sprong te wagen. Dat ik ze een glijbaan kan bieden totdat ze weer veilig vaste grond onder hun voeten voelen. Het eerste wat ze van zichzelf nodig hebben is moed, het vertrouwen bouwt zich gaandeweg op, als ze over de glijbaan naar beneden roetsjen.

Steun in de rug

Ook dit seizoen ontmoeten wij gasten die aan de vooravond staan om het roer om te gooien. Onder hen een krachtige vrouw die al de ‘guts’ in huis heeft. Ze kan leiding geven aan een bataljon van eigenzinnige mannen, maar toch. Je weet wat je nu hebt, en je weet niet wat je krijgt. Misschien herinner jij je van vroeger bij zwemles; hoe langer je vast genageld blijft staan aan het einde van die plank, hoe meer je de neiging hebt om al bibberend terug te krabbelen. Daarom heeft  iedereen die een sprong in het diepe waagt iemand nodig die hem of haar weer terug leidt naar het einde van de springplank en vol overtuiging zegt;  ‘Je kunt het!’

Dralen of springen?

Wat doe jij als je weet dat verandering noodzaak is? Ga je op bed liggen, doe je het kussen op je hoofd,  net als een struisvogel steek jij je kop in het zand? Ga je wikken en wegen? Twijfel je over wat zijn de ‘voors’ en de ‘tegens’ ? Met twijfelen en dralen groeit die denkbeeldige muur  waar je dan langzamerhand met je rug tegenaan staat. Wedden dat als jij eenmaal gesprongen bent, jij je afvraagt;’ waarom heb ik zolang gewacht?’
Of ben jij diegene die gewoon springt en wel ziet waar je landt? Je neemt het risico op de rotsen te pletter slaan of verzwolgen te worden door de golven. Deze manier is ook niet aantrekkelijk. Waar ligt dan de gulden middenweg?

Stap voor stap op weg

Met je intuïtie en ‘common sense’ als raadgever maak je een plan en zet je de eerste stap, dan de tweede stap, dan stap drie. Besef dat pas na het zetten van een stap je de oplossing voor de volgende stap kunt bedenken. Het loopt altijd anders dan je denkt. Stel jezelf gerust dat angst bij dit proces hoort. Weet dat je eerder angsten overwonnen hebt en er altijd mensen om je heen zijn die roepen; ‘Je kunt het!’

Waag die sprong

Na de sprong beland je in niemandsland, het oude is nog niet afgesloten en het nieuwe heeft zich nog niet voltooid. Alles is anders, maar ook dynamischer, onvoorspelbaar! Het meervoud van lef is echt volop Leven. In mijn leven heb ik mij vaak  onbesuisd in het diepe gestort, de wereld rond gezworven, gekke dingen gedaan, en altijd was er vanuit een onvoorziene hoek een vangnet. Zoals jullie weten, het  ‘schoonspringen’ was samen met Eus naar ons paradijs,  ik geniet er nog iedere dag van! Dit leven gun ik iedereen! Waag die sprong!

En hoe is het nu afgelopen met die noodlanding? Na deze spannende oefening in de simulator, delen we als collega’s onze ervaringen. Als we dan toch moeten springen zijn we voorbereid.

Zorgeloze zomer in Portugal en elders

Zorgeloze zomer in Portugal en elders

Deelnemers huppelen uitgelaten over het gazon. Vreugdevolle kreten worden weerkaatst door de bergen, terwijl achter de wiegende eucalyptusbomen zich een oranjerode zon laat zien. Wij springen touwtje zonder springtouw. Een oefening om de spieren te verwarmen tijdens de ‘Wandelen, Yoga en op Adem komen’ week. Na afloop van deze ochtendseance, vertelt een gast met spijt in zijn stem; ‘ Even uit de band springen deed mij verlangen naar vroeger, weer even zorgeloos kind te kunnen zijn.’

Hoe vinden we ‘onbekommerd zijn’ weer terug?

Herken je dat? Het verlangen om weer onbezonnen plezier te maken zonder rekening te houden met ‘hoe heurt het’? Even geen zorgen voor de dag van morgen? Geen overvolle wasmand, lange boodschappenlijst of zieke moeder die op je wacht? Hoe kan het toch, dat de meesten onder ons dat gevoel van ‘onbekommerd zijn’ verloren hebben? Belangrijker nog, hoe vinden we het weer terug?

Hoe te zorgen voor een zorgeloze zomer, in ieder seizoen, waar dan ook

De meeste gasten ervaren als ze hier op vakantie zijn, het zorgeloze gevoel van je overgeven aan de behoefte van die dag; het ‘dolce far niente’. Een vriend had vorig jaar ‘in between jobs’ drie maanden vakantie genoten in diverse warme oorden. Zijn hashtag voor die periode was; #zorgelozezomer. Hoe kunnen we in het dagelijkse leven, ook buiten vakanties en in ieder seizoen, zorgen voor een zorgeloze zomer?

Geen zorgen voor de dag van morgen

Zorgen ontstaan vaak voor de dag van morgen. Als jij je concentreert op het moment NU, zul je meer genieten van de tegenwoordige tijd, en je minder druk maken voor de toekomst. Een mens lijdt immers het meest door het lijden dat hij vreest, en…. dat nooit op komt dagen.

Oplossingsgericht handelen

Als je piekert over dingen die je zou kunnen veranderen, dan is metterdaad oplossingsgericht handelen een noodzaak om je zorgen weg te nemen. Als je piekert over je gezondheid, zou ik in ieder geval zo gezond mogelijk leven, heilzame voeding tot je nemen en vooral bewegen.

Wat zijn hoofd- en wat zijn bijzaken?

Ga na over wat jou zorgen baart, wat is hoofdzaak en wat is bijzaak? Als jij je zorgen maakt over futiliteiten, zoals; ‘ wat vinden ze van mijn nieuwe aankoop op deze rokjesdagen? Zijn mijn benen niet gelijk melkflessen?’ Het is beter geen tijd te besteden aan bijzaken, want de sop is de kool niet waard.

Overgave

Vaak willen wij alles plannen, wat de zorgeloosheid niet ten goede komt. Als jij, terwijl je handelt, ook vertrouwt dat dingen vanzelf goed komen, ben je al een eind op weg. Dus niet het onbeheersbare willen beheersen, maar weten dat het leven een samenspel is van synchroniciteit en het bieden van mogelijkheden.

Pauzes inlassen

In de afgelopen themaweek, kwam ook veelvuldig naar voren dat een stukje wandelen of terrasje pakken, een weldaad is voor de zorgeloosheid. Bovendien werk je daarna des te efficiënter.

Flierefluit dagen

Kinderen volgen hun impulsen. Als volwassenen hebben wij impulsief handelen vrijwel afgeleerd. Vaak raad ik belaste mensen flierefluit dagen aan. De agenda laat lege ruimtes zien. Op die dag trek jij je stoute schoenen aan, en doe je dat wat jou hart je ingeeft. Misschien beland je in Groningen of Parijs en ontmoet je bijzondere mensen. Niets zo helend voor een zorgelijk mens, als spontane onoverdachte acties!

Leef je droom!

Doe dat wat je leuk vindt en zingeving biedt. Als jouw werkzaamheden bijdragen aan jouw droom, neem je de eventuele zorgen makkelijk op de koop toe. Je innerlijk kind kan zich uitleven.

Verlang je naar een zorgeloze zomer? Kun je niet naar Portugal? Wellicht brengt dit blog je op ideeën. Mijn intentie voor deze zomer en alle seizoenen is; samen met onze gasten zorgeloze dagen te genieten; volop vreugde, spontane acties, onbedaard lachen, hangmat mogelijkheden, luisterrijke wandelingen, weldadige maaltijden en vooral samen flierefluiten. Wij wensen jullie een zorgeloze zondag en -zomer toe!

Missie voor het meisje?

Daar sta je dan! Starend naar een kleurrijke bloemenpracht, op de achtergrond het getjilp van krekels en het gezoem van bijen. Naast mij vraagt een gast zachtjes;
‘Wat voel je nu?’ Bingo! Wat ik nu voel? Dat is met geen pen te beschrijven. Wat mij het eerst binnenvalt is dankbaarheid, nog steeds ongeloof dat dit onze plek is, ontroering maar ook melancholie.

Samen met Carien doe ik een uitwisseling. Als yogadocent geeft zij mij op een serene manier yoga tips: oefeningen die geijkt zouden kunnen zijn voor de Wandelen, Yoga en op Adem komen week. Daarna kijk ik bij haar wat er in de handen te lezen is. De oefeningen van Carien brengen me ‘back to basics’, en dat is precies hetgeen wat ik nu nodig heb.

Wat is dat, geluk groter dan jezelf?

In mijn laatste blog had ik het over ‘geluk groter dan jezelf’. Hiermee bedoel ik een droom die je leeft of waar wilt maken. Iets wezenlijks van jezelf wat je bijdraagt aan de wereld. Carien, zie ik in al haar toonaarden, heeft dat gevonden in de yoga. Haar missie is mensen te laten voelen dat ze goed zijn zoals ze zijn. Hierin heeft ze zelf een weg afgelegd. Haar yogaklassen zitten vol, meer lessen geven wordt veel. Zo ontmoet ik hier meer van deze gouden vrouwen, zij die hun droom en hart volgen, in iets wat groter voelt dan henzelf.

‘Women on a mission’

Vorige week was Wanda Beemsterboer hier weer te gast. Samen met haar man heeft zij, door een noodlottige situatie, de Nadine Foundation opgericht. Deze houdt zich bezig met het bestrijden van zinloos geweld. Daarnaast is er aandacht voor bevordering van dierenwelzijn. Met deze organisatie beogen zij de dromen van Nadine, hun overleden dochter, alsnog uit te laten komen. Een andere vrouw, bevlogen met het welzijn van dieren, is Anja Zegveld met haar Catswellness. Als zij een kat of konijn kan helpen, trimmen of healen zet ze alles opzij.

Missie gaat voor het meisje

Deze vrouwen hebben met elkaar gemeen dat ze een ware missie hebben en dat ze gedreven zijn. Dat hun missie zowel bijdraagt aan een het verbeteren van een stukje wereld, als aan hun eigen levensgeluk. Maar ze hebben ook allen dezelfde valkuil. Vaak gaat de missie voor het meisje.  Zo zijn vrouwen, als ze iets geven, geven ze alles.

Wanneer wordt gedreven overdreven ?

Als ik voor mezelf spreek. Mijn missie is mensen inspireren om vreugdevol hun authentieke pad te bewandelen. Gepassioneerd, zet ik veel opzij, want ik krijg hier energie van. Hierdoor vergeet ik soms te ontspannen, uit te rusten, tijd voor mezelf te nemen. Terwijl ik het toch nodig heb. Gelukkig fluit mijn lichaam mij hardhandig terug, soms door een stevige rugpijn, en nu bronchitis. Ik word gelukkig bijna nooit ziek, want een dag op bed liggen is voor mij geen optie. En dat is niet alleen omdat we samen een bedrijf te runnen hebben, ook omdat ik mijn werk zo leuk en fijn vind.

Evenwicht tussen inspanning en ontspanning

Mijn mede missionarissen, zijn net als ik op weg steeds meer evenwicht te vinden tussen spanning en ontspanning. Ik begrijp nu mijn melancholie. Het verlangen om vaker stil te staan bij onze mooie tuin, met zijn rustgevende open lucht concerten. Ineens is iedereen naar het strand. Ik vlei mij op een ligstoel, met de ogen dicht en andere zintuigen open, wat een weldaad!

 

Leef gewoonten voor geluk

Leef gewoonten voor geluk

Langzaam zie ik de zon boven de berg Picota verschijnen. Gepaard gaand met een concert van vogels en een scala aan licht tinten van zacht roze naar fel oranje rood. Eerst half en dan al snel geheel, lacht de zon mij toe. Ik onderbreek mijn regelmatige cadans en lach terug. Het dagelijks momentje voor mezelf, een ochtendwandeling beloont met koffie beneden in Monchique. Als ik de dampende kop aan mijn lippen zet, valt mijn oog op een artikel in de Portugese krant;

Opstaan bij het krieken van de dag

Welke gewoonten hebben eindeloos gelukkige mensen?  Als eerste regel wordt  genoemd; ‘Os madrugadores’.  Zij die vroeg opstaan,  genieten van de rust om tot de dag te komen.

Regelmatig bewegen

Als tweede regel lees ik ‘pessoas energéticas’. Zij die regelmatig bewegen en goed voor hun lijf zorgen. Al kijkend naar wie net na achten de Pasteleria binnenkomt, zie ik het verschil.  Een vaste klant komt binnen met een snelle tred, stralende ogen en een steevast ‘Bom dia’. Gevolgd door een landgenoot, een Portugees, met de mondhoeken naar de grond gericht en afhangende schouders.  Beiden vroege vogels,  maar de eerste meneer is energiek en gewend te bewegen.

Niet wat gebeurd is bepalend, maar hoe je ermee omgaat

Als Eus met de Ford Transit komt voorrijden, laat ik het artikel los.  We rijden gezwind naar boven om met het geurende Portugese brood onze gasten te verblijden. Ik heb mij voorgenomen om steekproefsgewijs het lijstje van gelukkige mensen te vervolmaken in mijn eigen omgeving.  Vrijwel alle gasten lopen met een opgewekt humeur de ontbijtzaal binnen. Dat ligt niet alleen aan het copieuze ontbijt.  Naast lachsalvo’s,  blijkt uit de meer serieuze verhalen die boven tafel komen, dat iedereen veel heeft mee gemaakt. Toch is een ieder open, goedlachs en monter. De kunst van het geluk, zelfs weten te genieten in barre tijden.

Je droom leven

Vanmorgen heb ik een tof Belgisch stel uitgezwaaid. Beiden zijn zielsgelukkig met elkaar en met hun levens. Eric had tijdens zijn sabbatical  een watermolen gekocht. Deze werd in een mum van tijd omgetoverd tot een prachtige uitspanning ’t Hof Schuurke. Hier worden nu zowel muziek-  als culturele avonden gehouden. De uitbater Eric is een creatieve entertainer met hart voor de zaak. De gasten komen niet alleen voor zijn Schuurke maar voor hem. Mocht het in je vermogen liggen je diepste verlangen te vervullen, dan zou ik dat zeker doen. Je geluk stijgt tot grote hoogten, en je kunt later jezelf niet verwijten, ‘had ik maar’.

Gul zijn en graag geven

Deze week zijn wij bedolven onder cadeaus van lieve gasten. Niet alleen zijn wij blij, maar ook zij. Geven en ontvangen zorgt voor een positieve uitwisseling van energie en maakt een mens gelukkig! Zie mijn vorige blog.

Het zijn de kleine dingen die het doen

Ik kan enorm geraakt  worden door een lieve geste, een zonsopgang, een bijzondere bloem,  mooie muziek en een blik van herkenning. Vele kleine mooie momenten maken een grootse dag. Gelukkig zijn is een keuze, en geluk zit in een klein hoekje.

Geluk is groter dan jezelf

Waar ik echt gelukkig van word, is het besef dat door zelf happy te zijn en te blijven, je bij kunt dragen aan
‘ raising the worlds bliss’. Waarachtig geluk dient de mensheid.

Emotioneel rendement loont!

Emotioneel rendement loont!

‘We zitten aan een gevulde ontbijttafel vol gasten. Er hangt een zoete geur van zelf gebakken appeltaart gemengd met het aroma van verse koffie. Het ene onderwerp na het andere rolt over tafel van ‘Wij willen graag onze trouwdag bij jullie organiseren, kan dat? ’ tot ‘Heb jij ‘ Art of asking’ gelezen van Amanda Palmer? ‘ Dan komt Bouke, onze blakende jonge gast met een zwier binnen. Een brede glimlach vult zijn gezicht en groet opgewekt ; ‘Goedemorgen!’

Interessante projecten

Gisteren had ik van Bouke vernomen dat hij met interessante projecten bezig is. En natuurlijk kan ik niet wachten het fijne hiervan te weten. Mijns inziens moet Bouke zo snel mogelijk aan tafel gaan zitten bij Jeroen Pauw, en zeker bij Matthijs van Nieuwkerk. Het idee is briljant! Als Bouke de laatste kruimels van zijn appeltaart rond zijn mond weg veegt, waag ik mijn kans;

‘Bouke’, je hebt gisteren mijn nieuwsgierigheid gewekt, en ik heb het idee dat iedereen aan tafel jullie idee zal toejuichen. Kun je ons vertellen waar je mee bezig bent?’ Bouke recht zijn rug, schraapt zijn keel en lijkt overrompelt dat plotsklaps negen paar ogen hem aanstaren. Eerst begint hij haperend, maar al snel fonkelen zijn ogen gevolgd door een stortvloed aan vol zinnen. Gesticulerend met zijn handen vertelt hij;

You can make a difference Be the change Do it now

YouBeDo is een online boekenwinkel met meer dan twee miljoen titels die voor hetzelfde bedrag verkrijgbaar zijn als bij andere boekenwinkels. Wat is het grote verschil? 10% van het aankoop bedrag gaat naar een goed doel die jij zelf kunt kiezen. Inmiddels hebben ze al meer dan 200.000 euro mogen doneren! Ons team achter YouBeDo heeft zich een bezielde missie ten doel gesteld, “improving the circle of life by changing systems“. Met zo’n 1000 bedrijven die hun boeken inmiddels inkopen bij ‘YouBeDo’, breidt de verandering zich uit van consumenten en kleine bedrijven tot grote multinationals.” Dit kan een roller coaster worden!

 

In Portugal geeft men gewoon, om niet

Dan komen er vragen. Ik laat de informatie tot mij door dringen. Zeg nou zelf. Zou jij niet liever een kamer bij ons willen huren, als je wist dat 10% van de huurprijs naar een goed doel gaat van jouw keuze? Jij koopt toch ook liever een product,  waar je voor een deel jouw maatschappelijke betrokkenheid mee uitdrukt? Wat voor gevoel krijg jij als je geeft zonder terug te verwachten? Hoe voelt het om een ander meer mogelijkheden te bieden of gewoon blij te maken? Wat is de fun van sparen, hebben en liefst nog meer?
In Portugal is het heel gewoon om te geven om niet.

Delen is het nieuwe vermenigvuldigen

Deze uitspraak klinkt cliché, maar is zo waar. Ik doe al vier jaar mee met het idee van uitgestelde koffie , hierover meer in een volgend blog. Zo geef ik iedere morgen koffie of taartje aan een Monchiquero die het niet kan betalen. Net als hij/zij, geniet ik daar ook van. Bouke gaf Eugene een uur van zijn tijd cadeau voor zijn verjaardag, en hielp mee hout sjouwen. Tussen het gooien en stapelen door, ontstond een mooi gesprek. Energie moet stromen tussen mensen, geven en ontvangen zorgt voor verbinding. Als je oppot, stopt de stroom, maar ook als je maar weg blijft geven en jezelf niets gunt. Wij krijgen veel terug aan good feeling, door ons ‘vier uurtje’ wijn van het huis, of broodje met cappuccino bij aankomst. Ik ben er van overtuigd; ‘ emotioneel rendement loont!’

 

Veranderen? Juist als het goed gaat!

Veranderen? Juist als het goed gaat!

‘If I could change the way, I live my life today, I wouldn’t change a single thing’.
Al swingend ruimen we gezamenlijk de laatste troep uit de cabine op, en lopen zingend de slurf in en de ruime Boeing 747 uit. Onze karretjes rollend op het ritme,  en de heupen wiegen gedwee mee. Tijdens mijn KLM -loopbaan was de verandering de constante. Van New York naar Schiphol en dan weer naar Buenos Aires. Hoewel de omgeving, het continent, de collega’s, hotels, passagiers continu wisselden moest ik mezelf scherp houden qua werkzaamheden, en verandermanagement toepassen.

Verandermanagement

Meeste stewardessen destijds hielden van verandering op velerlei vlak, maar als er iets gewijzigd werd in de werkmethodiek, dan ontstond er weerstand. De hoge hakken werden steevast in het zand gezet. Ook begrijpelijk, de nieuwe aanpak  werd uitgebroed door hotemetoten op kantoor, die nog nooit een plateautje bij de hand gehad hadden. De passagiers, de collega’s en de bestemmingen zorgden dus voor afwisseling, het werkschema was minder boeiend .

Mijn idee om meer leven in de brouwerij te brengen, door collega’s van functie te wisselen. Ik benoemde een bekwame touristclass stewardess tot purser, en naam haar plaats in, een businessclass stewardess werd assistent purser, enzovoorts. In het begin keek iedereen mij aan, zo van ‘ die is gek!’ Maar al doende kreeg iedereen er lol in, er ontstond dynamiek en vooral onderlinge uitwisseling en dialoog. Na de vlucht zei de plaatsvervangend purser; ‘ Ik had geen idee dat jouw taak zo veelzijdig is, en hard werken!’

Veranderen en investeren, juist als het goed gaat

En hoe werkt het nu als ondernemer, met The Art of Joy als thuishaven in plaats van Schiphol? Mijn leven is nu minder variabel qua omgeving en collega’s.  De werkzaamheden en vooral de verdieping brengen de afwisseling. Het contact met onze gasten is niet zo vluchtig als bij passagiers, des te meer omdat wij vele terugkomers hebben. Het loopt als een trein, en toch blijven wij veranderen en investeren. Niet alleen in materie, maar vooral ook in gastvrijheid en persoonlijke aandacht naar onze bezoekers. Iedere keer kijken wij gezamenlijk hoe we dingen anders aan kunnen pakken zodat onze gasten en ook wij een ‘optimo’ periode met elkaar beleven.

Onze nieuwe website werd geboren

Omdat mijn hart vooral uit gaat naar de gasten, bekommerde ik mij al enige tijd niet zo om ons visitekaartje, de website. Hoewel de basis goed was, inmiddels out of time. Als een berg zag ik op tegen alle teksten herschrijven. Met de wandelschoenen stond ik op de rem, om ook maar een gedachte er aan te besteden. Totdat ik Cees van Dijk tegen kwam voor toegepaste schrijfworkshops. Ik leerde meteen veel over teksten. Tussen de regels door hoorde ik dat hij ook websites maakte, en zo te horen had hij er veel verstand van. Mijn aandacht was gewekt. Mijn idee was; Cees doet het schrijfwerk en ik draag de foto’s aan. Maar ’s nachts werd ik onrustig, juist de teksten zouden een goede oefening voor mij zijn.  En zo geschiedde, terwijl wij net uit ons winter reces kwamen, werd er een nieuwe site geboren.

Mooie samenwerking

Cees maakte het prachtige ontwerp en wist mij geduldig uit te leggen hoe ik de site eigenhandig kon invullen. Samen met onze web provider AD Hosting, werd het een mooie samenwerking. En nu na geduchte arbeid is het goed oogsten. Elke dag als ik op mijn beeldscherm kijk, word ik blij van onze site en slide! In een paar dagen zijn er al veel nieuwe aanvragen en reserveringen, meer als voorheen. Waarom heb ik zo lang gewacht voor deze vernieuwing? Ik heb geleerd. Deze site kan ik eigenhandig continu verversen qua content en beeld.
Ik weet nu, ook in dit leven op de berg is de verandering de constante, en ;
‘If I could change the way, I live my life today I wouldn’t change a single thing’

De Wim Hof methode

De Wim Hof methode

Lang weg uit de hectiek, blijven we ons verbazen, hoe vermoeid sommige gasten uit Nederland bij ons binnenlopen. Er wordt veel van mensen gevraagd, en mensen vragen veel van zichzelf. Een vol programma zonder enige adempauze, laat staan een moment om stil te staan en te genieten. Je wordt geleefd. Tijd om bekend te raken met de Wim Hof Methode.

Op zoek naar een passend programma

Wij gingen op zoek naar een programma waarin wij onze gasten een oase van rust konden bieden, ter leniging van stress. Al snel kwamen wij Wim Hof (The Iceman) op het spoor. Wij raakten geïntrigeerd door zijn adem methode en wisselbaden. Bij deze ademtechniek krijg je een teveel aan zuurstof binnen, wat een reinigende en revitaliserende uitwerking heeft. Door het Radboud UMC ziekenhuis is wetenschappelijk bewezen dat deze ademhaling je immuunsysteem positief beïnvloedt.

Ademhalingstechniek de Wim Hof Methode

Ga ontspannen op je rug liggen, adem diep in. Daarna adem je uit en stop je met ademhalen tot je weer aandrang voelt om in te ademen. Dan haal je diep je adem in, houdt de lucht 10-15 seconden vast. Vervolgens adem je uit en dan begint de cyclus van voren af aan. De tijd dat jij je adem vasthoudt, wordt steeds langer naarmate je langer oefent. Deze ademhalingsoefening doe je iedere dag drie maal dertig keer op je nuchtere maag, en daarna begin je met de wisseldouches.  Je kunt licht in je hoofd worden, of je armen en benen gaan tintelen.

De wisseldouches

De wisseldouches kunnen je eerst een bibber-de-bibber gevoel bezorgen, maar al snel wordt het ‘een must’ om meteen fit de dag te beginnen. Het gaat als volgt: je begint met een koude douche, dat is het moeilijkste, gevolgd door een warme – en weer afdouchen met koud. Het koude douchen verleng je dan stelselmatig totdat je alleen maar koud doucht.

Wandelen, Yoga en op Adem komen

Ons motto: delen is vermenigvuldigen. Van daaruit wilden we dit concept ook onze gasten laten ervaren. We ontwikkelden een ‘Wandelen, Yoga en op Adem komen week’. Voor volledige ontspanning worden de ademoefeningen afgewisseld met yoga en lichaamswerk. Elke dag behandelen we een ander thema zoals: welke last kun van je schouders laten glijden, je stem laten horen en overgave.

Deze thema’s worden uitgediept tijdens stiltewandelingen door diverse bij het thema passende landschappen. Het rondgesprek op een terras van een ‘pastelaria’, onder het genot van cappuccino en een Portugees taartje is verrijkend. Deze groepsweek is populair, vanaf het begin liep hij vol. Deelnemers gaven ons terug dat zij niet alleen zich volledig ontspannen voelden, maar ook energiek.

Vragen? Schrijf ons info@theartofjoy.nl