Delen is helen, klagen is aandacht vragen

Delen is helen, klagen is aandacht vragen

Terwijl ik aan mijn Galão ( koffie verkeerd) sip, luistervink ik een gesprek. “Jeetje, wat een duffe vlucht was dat, alleen maar kibbelende kinderen en bejaarde stewardessen.” “Ja, en dan die kleffe broodjes waar je een flinke duit voor neer moet tellen,” zeurt een ander. De conversatie gaat maar door met dezelfde strekking. ‘Wat een energie verspilling’, denk ik. Die vlucht is passé. Het gezelschap had ter plekke een klacht kunnen indienen. Maar op deze manier blijft de negatieve ervaring van deze reis voortduren terwijl ze lang en breed op een zonnig terras zitten. Waarom niet de positieve vakantie ervaringen delen? Als ik ergens ontevreden over ben, zoals over het bosbeleid hier, dan probeer ik er iets aan te doen. Zelfs tegen beter weten in. Via, via is het toch gelukt om een ingang te krijgen bij de Europese Unie. Er wordt serieus gedebatteerd hoe Portugal te ondersteunen met een duurzame en veilige houtproductie, ter preventie van bosbranden.

Dage-raad

Echter tijdens onze vroege ochtendwandelingen werp ik een blik op mijn weer app. “Verdorie Eus, de buien die voorspeld waren zijn inmiddels opgelost. En dat terwijl de natuur hier schreeuwt om water!” De teleurstellende weersverwachting verhindert mij ten volle te genieten van de zonsopgang. Betrapt, ook ik zeur om dingen die ik niet kan veranderen, wat de ochtend sfeer niet ten goede komt. Waarom niet genieten van tropische temperaturen terwijl het herfst is? In Nederland vliegen de hagelstenen om je oren. Tijdens de yoga wandelweek gaan we vroeg op pad en zoeken de koelte van de oceaan. Met blote voeten langs de oceaanrand struinen is geenszins beklagenswaardig.

Veranderen of accepteren

Let maar eens op. Hoeveel tijd en energie wij besteden aan geweeklaag over zaken die wij niet kunnen of willen veranderen. De situatie is daar, dus kun je maar beter veranderen of accepteren. Toch gaat deze vlieger niet altijd op. De verhalen die wij soms ten gehore krijgen van mensen die volop in het arbeidsproces, de mantelzorg op zich nemen van ouders, partners of zelfs kinderen. Mopperen is dan gerechtvaardigd. Echter hen hoor je niet. Moedig ploeteren ze voort zonder dat de omgeving weet heeft hoe moeilijk ze het hebben. Als duizendpoten doen ze hun uiterste best om het voor alle partijen werkbaar te maken.

Delen lucht op

Delen lucht op. Gedeelde smart is halve smart. Het verbindt als je anderen kenbaar maakt dat je worstelt met vele taken die jij jezelf toe bedeeld hebt of je toe bedeeld zijn. Als iemand oprecht zijn/haar misère deelt zonder zeveren en zeuren, voel je genegenheid en verbondenheid. Naast dat het een emotie oproept, treuzel je niet om hulp te bieden of om een arm om diegene haar/zijn schouders heen te slaan. Bij personen die onophoudelijk een klaagzang ventileren, heb je daarentegen de neiging om weg te lopen.

Action purifies

Dus een ongewenste situatie is draaglijker als je de koe bij de horens pakt, en eigenmachtig zo de toestand verandert of het leed tracht te verzachten. Action purifies. Soms laat de ommekeer op zich wachten, meestal vroeg of laat, gestaag komt er beweging. En terwijl je wacht kun jij je concentreren op lichtpunten en die koesteren. En vooral delen vanuit je gevoel. Klagen helpt niet. Integendeel, het kost een ieder energie. Aan de slag gaan en delen wel!

Wat doe jij in een ongewenste situatie? Ga je doen, delen of klagen? Hoe open ben jij als je het moeilijk hebt?