Verbonden zijn vanuit vrijheid

Verbonden zijn vanuit vrijheid

Een tiental fel gekleurde surfplanken lijken een houten trap af te dalen. Zij aan zij met elkaar verbonden. De surfers erachter zijn haast onzichtbaar. Kilometers lang strand ligt voor ons, met aan haar zijde een haast meditatieve uitgestrektheid van de Atlantische Oceaan. Onze aandacht wordt getrokken naar het zicht en het geluid van de hoge golven die oneindig in beweging zijn. Wij vallen stil. Daar waar de golven het strand kussen is de scheidingslijn van het wateroppervlak en van wat wij kunnen waarnemen. Dat wat bewust en onbewust is. Onwetend wat er schuil gaat binnen deze immense Oceaan.

Magisch

Zo wandelen wij samen met Eus’ jeugdvriend en zijn bijzondere dochters. De oudste heeft ervoor gezorgd dat haar vader en Eus weer met elkaar herenigd werden nadat zij elkaar een tijdje uit het oog verloren waren. Zoveel mee gemaakt en zoveel bij te praten. Het is een magisch gegeven dat mensen dan weer naar elkaar toe getrokken worden, en dan weer op zichzelf, of met anderen hun unieke pad verder exploreren.

Lijnen van verbonden zijn

Het leven lijkt een aaneenschakeling van lijntjes die op een miraculeuze wijze met elkaar verbonden zijn. Net als de golven, altijd in beweging. Halverwege ontmoeten wij op dit brede strand van Bordeira nog twee stellen, die bij ons te gast zijn. Vrolijk babbelend wandelen wij gezamenlijk richting Carrappateira. Dan weer zijn de gesprekken diepgaand als de oceaan, dan weer oppervlakkig als de beek waar wij door heen gelopen zijn.

Je eigen golf surfen

Of je nu zoals hier op de oceaan surft of in het leven, ieder berijdt zijn eigen golf. Aan het begin misschien stuntelend daarna met meer moed. Iedere keer weer een overwinning op jezelf. Hoe groter het risico, hoe weidser het gevoel van vrijheid. Soms surf je naast elkaar dan weer volg jij je eigen ritme of rust je uit op het strand. Tussen surfers zie je altijd een sfeer van met elkaar verbonden zijn. Een vooruitgestoken hand met de duim en pink omhoog gericht.

Thuis voelen is jezelf kunnen zijn

Zo steken wij ook onze handen uit en wensen dat onze gasten naar The Art of Joy getrokken worden door de sfeer van cohesie. Echter tegelijkertijd voelend dat zij nergens toe verplicht zijn, dan een vakantie vieren naar eigen goesting. Menig gast komt bij ons terug terwijl ze normaal gesproken nooit op eenzelfde plek hun verlof nemen. Het is dan ook niet een vakantieoord volgens onze gasten maar een tweede thuis. “Alles klopt hier, ook jullie als uitbaters, omdat jullie jezelf zijn,” aldus een graag geziene gast. Mooier compliment kun je niet krijgen.

Verbinding en verlies

Aan het einde van het seizoen hebben wij prachtige herinneringen om naar terug te kijken. Zoveel lieve fijne gasten, bijzondere bijeenkomsten, delen was vermenigvuldigen. Vele hoogtepunten en soms ook dieptepunten.  Als er een gast overlijdt, dan lijden wij mee. Dat is het risico van verbinding, er is kans op verlies. Maar de rijkdom die je voelt verbonden te zijn overstijgt alles. Dit jubileumjaar heeft die verbinding vanuit vrijheid andere seizoenen overtroffen. Alles klopt, zo ook het hart.

Herbronnen

Wij gaan na volgende week de rust in. Tijd om alle opgedane indrukken te herkauwen en laag voor laag nog eens te herbeleven. Wat onbewust bleef bewust te worden. Tijd voor vakantie vieren, verbouwen, renoveren, en herstel. Mijn blogs zullen wellicht minder regelmatig verschijnen, net hoe de wind waait, wat mij binnenvalt, altijd vanuit vrijheid. Eerst genieten van de oogst. Als de aarde geploegd is en tot rust gekomen, gaan wij weer nieuwe zaadjes (ideeën zijn er al volop) planten voor een volgend bruisend seizoen. Wetend dat ookal zien we jullie niet, wij op wat voor manier dan ook, verbonden blijven. Dank jullie wel voor dit zalige seizoen!

Waar en wanneer voel jij je het meest verbonden? Waar voel je vrijheid vanuit verbinding en waar beklemming en afscheiding?