Just take your place in the driver’s seat

Just take your place in the driver’s seat

Fraaie vista’s over diverse baaien, met aangrenzende dorpjes, rivieren die het landschap doorkruizen en eindeloze stranden. Met uiterste concentratie rijd ik door dit landschappelijk mozaïek van Galicië. Aan de ene kant geniet ik van de omgeving en aan de andere kant houd ik het verkeer goed in de gaten. De Spanjaarden rijden ietwat pittiger dan Portugezen. “Just take your place in the driver’s seat, driver’s seat, ooh”, zing ik terwijl ik Eus schuin glimlachend aankijk. “Hé schat, weet je nog hoe we precies een jaar geleden onze Black Beauty toevallig tegenkwamen op Praia da Guincho?” Totdat we deze Jeep kochten was ik gewend om altijd op de bijrijders stoel plaats te nemen. “Ha, ha, als vijftig plusser zit ik eindelijk op de ‘drivers seat!’ roep ik uit. “Ja, en je crost al aardig door Spanje heen, dame. Meester over het stuur. Dat moet een gevoel van eigenmachtig zijn geven,” zegt Eus complimenteus

Angst voor eigenmachtig zijn

De hoge toppen en de diepe dalen die we zowel door het Portugese- als het Spaanse landschap doorkruizen lijken een afspiegeling van de eerste maanden als leerling rijdster. Mijn grootste angst was dat ik in paniek zou raken. Ik moest door mijn angst heen. Zonder planning geen plan. Dus gaf ik mezelf een streef datum dat ik zou moeten kunnen rijden zonder instructeur. Natuurlijk had ik de maanden ingedeeld in deelstapjes; eerst rustige landwegen, dan de nationale wegen, dan de snelwegen en uiteindelijk de drukke stad Portimao. Oefening baart kunst. Mijn rijbewijs had ik al gehaald op mijn dertigste maar daarna nooit echt meer gereden. Waarschijnlijk begin je nu te gapen, want jij rijdt al vanaf je twintigste, en karren is je tweede natuur. Wellicht heb jij op andere vlakken een angst te overwinnen om eigenmachtig te zijn, het heft in eigen handen te nemen. En te gaan voor wat je wilt.

Afleiding op je weg

Het levert je een gevoel van eigenwaarde op als je gaat voor wat je hart je ingeeft ookal krijg je het al benauwd bij het idee om de eerste stap te zetten. Je eigen gedachten bouwen immense muren op, je saboteur weet van geen wijken om je zo op een dwaalspoor te brengen. Echter, jij bent klaar voor het volgen van je hartenwens, hoe groot of klein die ook is. Het is handig om je eigen routebeschrijving te volgen door je verlangen in een speciaal schrift te schrijven, gevolgd door een planning met streefdata. En zo ga je op weg. Stap voor stap. Mocht je ondersteuning en inspiratie nodig hebben lees het boek de Creatiespiraal of succesvol coachen voor zelfcoaching. Want hoe vaak worden we, net zoals in het verkeer, afgeleid, door een gebrek aan eigenwaarde of eigenmachtig voelen.

Highway van je potentieel

Terwijl ik op de drivers seat zit, en mij daar steeds relaxter voel, heb ik toch zo nu en dan last van mijn eigen beperkte gedachten: ‘Kan ik dit wel?’ ‘Doe ik het goed genoeg?’ Vooral als vrachtwagens, tractoren of onbesuisde automobilisten op mijn weg komen. Want ookal denk ik controle over mijn eigen stuur te hebben, niet die van mijn mede weg gebruikers. Controle krijgen over eigen gedachten is één ding maar geduld en tolerantie trachten als anderen op een andere manier door het leven koersen is een tweede. Helemaal als ik in de waan ben dat iemand mijn weg zouden kunnen versperren. Juist door je eigenwaarde op te vijzelen, wordt het ook makkelijker om anderen in hun waarde te laten, en hun eigenmachtig hun eigen weg te laten bepalen. Eén van de mooiste aspecten van het leven vind ik als je elkaar wederzijds op kunt poetsen en bij kunt vijzelen op weg naar de highway van je potentieel. Je geeft elkaar vleugels.

Carpoolen

Dat vergt dat je bij mensen die jou in de wielen rijden, je op stang jagen door jaloezie of wat dies meer zij, jij eigenmachtig een afwijkend parcours kiest. Zonder om te kijken. Zonde van je energie, beter verder varen in je flow langs inspirerende laantjes. Tijdens kruispunten in je leven kun je mensen van diverse pluimage tegen komen, waarmee je een kort of lang traject oprijdt, poolt, om gezamenlijk te genieten van de prachtige landschappen die het leven te bieden heeft.

Groen licht

En hoe leer je nu je eigen gedachtegang monitoren en besturen?  Want een ieder is eigenmachtig over de keuze van zijn/haar gedachten. Waarschijnlijk heb je daar ook wel eens last van, dat het lijkt of je hoofd een eigen leven leidt.  Maar dat voelt meer als lijden in plaats van rijden, want symbolisch gezien raakt je auto onbestuurbaar en tijg je snel op wegen met afgronden. En dat is niet de plek waar je graag vertoefd.  Als mijn gedachten uit koers racen met een maximum snelheid, dan rem ik en stap ik uit. Vervolgens adem ik diep en rustig, zoek ik een plek in de natuur en ga aan de wandel. Om zo bewust met afstand naar mijn eigen gedachten te kunnen kijken. Vooral natuurschoon met panorama’s lenen zicht daartoe. Mochten de denkbeelden zich vastbijten dan weet ik uit ervaring dat ik in een leerproces zit. Het is de moeite waard groen licht te geven aan de onderliggende gevoelens, die vrij te laten en te bespreken. Wellicht stammen ze uit lang vervlogen tijden.

Just take your place in the driver’s seat

In je bolide of in het leven,  jij bent meester(es) achter het stuur. Jij bepaalt of je links of rechts afslaat. En soms neem je een zijspoor om levenservaringen op te doen. Als je maar je levensdoel voor ogen houdt en geniet along the way. “Just take your place in the driver’s seat, driver’s seat”.