In de lijn der verwachtingen

In de lijn der verwachtingen

Als de dag van gisteren haal ik die zwoele zomer avonden van vorig jaar voor de geest. Gezamenlijk aan de mozaïeken tafel, glazen gevuld met bruisende vinho verde, naast klaterend geschaterlach. Dan weer een uithaal “Neee?”, of “ C’est incroyable!” Tussendoor vallen er minder flatteuze woorden zowel in het Engels als in het Frans. Boeiende levensverhalen passeren de revue.  Uitgelaten vrouwen die herkenning vinden . Teleurstellingen maar ook opwekkende verhalen uit het leven gegrepen. Door onvervulde verwachtingen nu gelouterd door het leven.

Buiten alle verwachtingen

Eén van de vrouwen komt uit het land van ‘du vin, du pain et du boursin’. De struise Hollandse dames doen hun best hun school Frans weer uit de kast te halen. Hoe rijker de vinho verde vloeit hoe meer geolied hen dat afgaat. Dit jaar leek het even of een deel van het gezelschap toevalligerwijze weer op dezelfde tijd hier zou bivakkeren. Helaas loopt het buiten alle verwachtingen anders. Een uitgebreide mail geeft blijk dat één van de dames moet annuleren door lichamelijk ongemak. Jammer, ze zou over drie weken een twintigtal dagen hier verblijven. Meteen stuur ik een bericht terug.’Wat ontzettend naar, hoop echt dat je snel weer goed ter been bent.’ En’ bisous’. want zo waren wij na een paar jaar longstay verblijf gewend af te sluiten. Je bouwt tenslotte een band op, althans dat dacht ik.

Zakelijk en persoonlijk

Dan komt het zakelijke gedeelte. Als Bed and Breakfast kun je drie weken van tevoren zo’n groot gat niet meteen opvullen. Daarom staat er in ons reglement: ‘Bij annulering voor 14 dagen voor aankomst wordt de aanbetaling, 25% van de totale reissom in rekening gebracht.’ Omdat deze kwestie voor beide partijen tot een bijstelling van verwachtingen kan leiden, stel ik voor de aanbetaling vast te zetten tot en met volgend jaar.

C’est le ton qui fait la musique

Echter toen gebeurde iets dat mijn stoutste verwachtingen niet hadden kunnen bevroeden. ‘Mais non’, ik verkies ervoor 75% van de aanbetaling terug gestort te krijgen. Nu weet ik dat zij de Engelse taal niet eigen is, dus vraag ik in haar taal; ‘Hoe kom je tot deze conclusie? Ons reglement geeft mijns inziens iets anders aan; namelijk dat jij de 25% aanbetaling helaas niet terug gestort krijgt. Maar we schrijven graag een verklaring voor je reisverzekering’. Als antwoord krijg ik; ‘ Bij dezen zal ik het Europese Hof van Justitie en het Portugees board van toerisme inlichten en dan kijken we wel wie hier gelijk heeft.’ Haar anders zo zijdezachte stem heeft in haar schrijven nu een andere ‘ton qui fait la musique’. Meteen na deze mail, komt er een officiële aanklacht van het Europese Hof.

Zelfrespect en focus

Mijn hart klopt in mijn keel. Waar heb ik de boot gemist? Me dunkt, ik heb mij toch voldoende ingeleefd en naar haar sores geluisterd. Is zij ons dagelijkse rapport vergeten? Waar is die gezellige verbinding vergezeld met du vin, du pain en du boursin? ’s Nachts laat het me niet los. Wat is de les? Ik tracht het te begrijpen. Verwachtingen en teleurstellingen gaan hand in hand, maar dat een gast (die ons persoonlijk kent), onze afspraken nakomt is toch het minste wat je kunt verwachten? In ieder geval benoem ik sindsdien het bedrag van de totale reissom om niets aan het toeval over te laten. ’s Morgens rond ik de zaak af met een mail. ‘Je m’excuse, uw mail is voor ons onbegrijpelijk. Echter om zelfrespect te behouden storten we uw gehele aanbetaling terug. Omwille ons te  blijven focussen op vreugde en verbinding en ons niet bezig te hoeven houden met rechtzaken. De positieve herinneringen blijven. Maak iets moois van uw leven, het gaat u goed.’

Gymnastiek voor het hart

Dus teleurstellingen doen zeer, dat zul je herkennen.  Des te meer als je ontluisterd wordt door intimi. Gelukkig bezit de mens kracht om na het verwerken van een teleurstelling te herrijzen als een Feniks uit de as. De keuze ligt daar, kies je voor gelouterd je te blijven verbinden of te verbitteren. Een vriendin van jaren terug komt ons met een bezoek verblijden. Weer gaan de verhalen over de tafel met du vin……   Wat is dat toch? Vraag ik haar. “ Dat we met onze 50+ jaren mensenkennis nog foutieve verwachtingen op mensen plakken?” “ Ach,” zegt ze luchtig. “Het is des mensens om geraakt te worden door hartverwarmende zaken zo ook door teleurstellingen. Dat maakt het leven kleurrijk. “ “Je hebt gelijk”, antwoord ik., “ waarschijnlijk wordt het hart nog sterker en soepeler als het ook de nodige gymnastiek te verwerken krijgt door liefdevolle maar ook respectloze ervaringen.”

Bounce back to Joy

Ondertussen heeft een fijne gast die hier nu verblijft het zo naar haar zin dat ze voor drie weken de vrij gekomen accommodatie geboekt heeft. Zo zie je maar weer. Een mooie les in loslaten en het bij de ander te laten. Always bounce back to joy!

Hoe ga jij om met verwachtingen en teleurstellingen? Wanneer is het de bedoeling om los te laten? En wanneer om de draad van verbinding weer op te pakken?