Carpe Diem

Carpe Diem

Als in een waas zie ik mintgroene schimmen voorbij lopen en hoor ik gelach en gerinkel van servies op de achtergrond. Gelukkig schijnt de zon op het kantine terras, een weldaad onder deze omstandigheden. Het voelt alsof bij mij de wereld stil staat terwijl om mij heen de wereld doordraait. Terwijl ik wacht zie ik de vrolijke beelden van de afgelopen week voor mijn gezichtsveld. Mijn ouders die breed glimlachen als ze de feestversiering zien met ‘Happy Birthday’. Mijn vader die glundert terwijl wij buiten het ontbijt nuttigen, met als pièce de résistance de heerlijke verjaarstaart met het woord ‘Parabens’. Geen van ons had kunnen vermoeden toen wij gelukzalig genoten van zonnige vergezichten over de Algarviaanse kust dat dit sprookje zich zou transformeren in een beangstigende realiteit. Carpe Diem.

Behoed voor erger

Terwijl ik zingend naar mijn ouders’ appartement loop en mij verheug op weer een mooie dag komt mijn moeder verontrust naar buiten. ”Het gaat niet goed met je vader, hij ademt te snel.” Met één blik in de slaapkamer zie ik zowel aan mijn vaders gelaat als dat ik het aan zijn adem hoor, dat het flink mis is. Als ik 112 bel vertelt de medewerker dat de ambulance alleen maar naar het staatsziekenhuis rijdt. En dat wordt eeuwig wachten, terwijl we geen tijd mogen verliezen. Als mijn vader een noodkreet slaakt zie ik maar één oplossing; hem zo snel mogelijk in de Jeep vervoeren, terwijl ik het privé ziekenhuis bel om paraat te staan bij de eerste hulp. Zo’n rit hoop ik nooit meer mee te maken, maar gelukkig heeft deze snelle actie mijn vader behoed voor erger. Carpe Diem!

Ieder moment is er één.

Door een paar kundige ‘angels in disguise’, werkzaam in het ziekenhuis, komt mijn vader er weer bovenop. Zijn sterke wil en leeftijd dwingt respect af. Zo horen we regelmatig ‘Durk’ in de wandelgangen, dan wel op zijn Portugees. Ookal waren de eerste vijf dagen van mijn ouders verblijf hemels, de acht soms spannende dagen daarna waren geen hel. Eus en ik hebben in korte tijd veel geleerd. Weer een bevestiging dat we elkaar naadloos aanvullen. In het heetst van de strijd kan ik zaken regelen en voor elkaar krijgen, wat normaal gesproken niet lukt. Terwijl Eus ons faciliteert in onze basisbehoeften; eten, humor, en knuffels. Een intensieve tijd met ieder moment is er één. Carpe Diem.

In de flow

Zo is iedere dag één. En mocht je de overtuiging toegedaan zijn dat je pas ‘in de flow’ bent als alles op rolletjes loopt, laat mij je dan overtuigen dat het tegendeel ook waar is. Want alles beweegt en stroomt wanneer jij je beseft dat leven en daarmee samenhangend geluk eindig kan zijn. Op zo’n moment gaat mijn focus ongemerkt naar iets wat oneindig is, en dat is liefde. Want deze levensenergie geeft kracht naar kruis. Herken je dit? Dat in tijden wanneer het er op aankomt, je geen zorgen meer maakt over kleine onbenullige dingen, maar dat je terug gaat naar de essentie; liefde en Carpe Diem?

Liefde

Zo zou je kunnen stellen dat als je iets wilt ondernemen, en het innerlijk wilt doen slagen, je het beste het basis ingrediënt liefde toe kunt dienen. Want met deze grondstof, deze onuitputtelijke bron kun je bergen verzetten. Bovendien krijg je er zeeën van liefde voor terug, zonder dat je ernaar vraagt. Want als jij dingen met liefde doet, doet het je genoegen. Zo hebben wij een aantal specialisten en een fysiotherapeut ontmoet die naast dat zij hun professionaliteit uitdragen, een welkom baken van positiviteit en betrokkenheid zijn in het ziekenhuis. Zij waren onze hoop in bange dagen. Dit in tegenstelling tot een aantal verpleegkundigen die opereren volgens de waan van de dag. Een beeldscherm krijgt meer aandacht dan hun patiënten.

Carpe Diem

Dus mocht je behept zijn met een blauwe maandag, die zich als het ware iedere dag van de week herhaalt, stel jezelf dan een doel. Een doel dat verder gaat dan behoefte bevrediging of materiële winst. Maar zoek iets waar je een sprankeltje van blijdschap bij kunt voelen. En doe het! Spring uit de ban. Ookal moet je risico’s nemen, het is het waard. Mijn vaders’ hartenwens was om zijn 92ste verjaardag bij ons in Portugal te vieren. Wellicht denk je, zo’n man op die leeftijd met dat gestel; is het waanzin of werkelijkheid? De werkelijkheid is dat hij genoten heeft, zowel vóór zijn verblijf als tijdens. Zijn verjaardag en de dagen die volgden waren een ware belevenis, dat pakt niemand hem meer af. Carpe Diem. De herinneringen blijven.

Pluk iedere dag

Dus pluk iedere dag alsof het jouw laatste is. Want iedere dag is een waardevol geschenk waar je zaadkorrels liefde kunt zaaien voor jezelf en anderen. Op een mooie lente dag open je een rozenpoort en wandel je een binnentuin in waar liefde bloeit, dat wat oneindig is en waar oneindigheid rules. Carpe diem!