Zachtjes tikt de regen tegen het raam. De wind giert om het huis. Bedachtzaam stop ik nog een houtblok in de potkachel, en koester mij aan haar weldadige warmte . Terwijl ik door de damp van mijn cappuccino staar, stromen er nieuwe ideeën binnen. Voor het schrijven van een blog, het uiteenzetten van de workshop ‘Kies je eigen droom’, en voor het vervolg van de groepsweek ‘Wandelen, Yoga en op adem komen II’. Ons dagelijks ritme bestaat uit ’s morgens vroeg heerlijk uitwaaien met man Eus en hond Joy, ’ s middags werken en ‘s avonds cocoonen. Het voelt rijk om langs het strand te wandelen met zeeën aan tijd en ruimte. Samen uit te kunnen wisselen, wat we voelen, hoe we denken en wat we nog willen doen.
De Creatiespiraal
Het is mij duidelijk in welke fase wij nu zitten van ‘De Creatiespiraal’ uit het boek van Marinus Knoope. Namenlijk die van ontvangen, waarderen en ontspannen. Dit makkelijk leesbaar boek gebruiken wij voor menig ( coach)traject. Zo ook voor de workshop ‘ Kies je eigen droom’. Marinus gaat er vanuit dat iedere wens fases kent om tot werkelijkheid te komen. Zoals een zaadje, tot boom groeit, zijn vruchten afwerpt en dan zijn bladeren laat vallen. En dan begint de kringloop opnieuw.
Van wens tot werkelijkheid
De cyclus begint met een wens. Je verbeeldt die wens, zodat je deze voor je ziet alsof het al realiteit is. Je moet er natuurlijk wel in geloven, dat is je brandstof, je energiebron. Een wens verliest zijn kracht als dat wat je wilt niet van de daken schreeuwt. Dan is de tijd aangebroken je kansen te onderzoeken en te netwerken. Met al de informatie die je verzameld hebt maak je een plan en dan beslis je, ik ga ervoor!
Nu komt de fase waar velen blijven hangen, het handelen. Het woord zegt het al, daarbij moet jij je handen uit je mouwen steken, doen, doen en nog eens doen. Action purifies. En volharden, want natuurlijk liggen er obstakels op de loer. Maar daar word je sterk van. Pas dan kom je in de fase van het oogsten van je werk; en kun je ontvangen, waarderen en ontspannen.

Mijn creatie cyclus van The Art of Joy
Voor The Art of Joy had ik het zaadje twaalf jaar geleden gelegd aan de Bretonse kust. Met een vriendin ging ik op vakantie om in stilte te wandelen en zo onze wensen te visualiseren. Tijdens deze tochten langs een wilde oceaan met steile kliffen, zag ik voor mijn gezichtsveld een ander landschap. Een paradijselijk oord in het zuiden van Europa, waar ik samen met een vrolijke man met krullen, allerlei activiteiten rond persoonlijke ontwikkeling organiseerde. Na deze vakantie liet ik de wens los. Thuis wachtte geen vrolijke man met krullen, die verlangde naar een nieuw bestaan onder de zon. Ik genoot van mijn werk als onafhankelijk coach/trainer, dus wat zou ik verder nog wensen? Toch liet het beeld van die vakantie mij niet los, en bleef ik erin geloven.
Geen spiraal maar een wervelwind
Op het moment dat ik de vrolijke man met krullen met een gemeenschappelijke droom tegenkwam, werd onze creatiespiraal, een wervelwind. De fase van uiten, onderzoeken en plannen werd door de versnelde koop van de Casa al snel gevolgd door de fase van beslissen, handelen en volharden. En volgens mij opereren wij heel goed in deze fase, die we steeds zijn blijven herhalen. Intuitief elke keer weer beslissen , handelen, doen, doen , doen en het volharden gaat als vanzelf.
Aandacht is verlegd naar de wortels
Het is nu pas dat we echt de laatste fase van deze kringloop dubbel en dwars beleven. Die van het genieten van de oogst. Niet dat we de laatste tien jaren niet genoten hebben, integendeel. Maar echt stil te staan in dankbaarheid, weg te kruipen van de wereld, en gewoon te kunnen staren, zonder dat je iets moet….. We zitten zo in de ontspanning .Als een kale boom die zijn aandacht verlegt naar de wortels, om daarmee in de lente met al haar prachtige bloesem weer naar buiten te kunnen treden.
Wintertijd
Niet dat we niets doen. Eus is bezig met het vernieuwen van de kozijnen, het schilderen van het huis en onderhouden van de tuin. Naast mijn schrijfwerk, ben ik de sites aan het updaten en nieuwe ideeën aan het uitwerken. Maar we hebben de tijd en hebben nog niet de neiging om op bezoek te gaan.
Volgens onze Marinus, zitten we in de herfst. En het weer is er naar, en we wentelen ons erin. Het grappige is dat ondanks dat we zo in onze cocon zitten, er dus alweer nieuwe creaties, wensen, beelden, opborrelen. We kunnen niet zonder. Volgens Marinus zijn ‘Creatie Spiraal’ gaan we zo zoetjes aan richting de winter. En als het aan ons ligt, mag die nog even duren. Zodat wij straks vitaal, vol kracht en inspiratie uit onze cocon de lente instappen. De nieuwe ideeén verwezenlijken en onze dierbare gasten weer vanaf maart hartelijk verwelkomen.



