Stil plezier in Portugal

Stil plezier in Portugal

“ Joepie! Gaan we naar opa en oma boshuisje?” roep ik, terwijl ik mijn jack al van de kapstok gris. Net zo blij als de kwispelende hond Max, ploffen wij beide op de achterbank van de hagelwitte Snoek. Samen met mijn ouders op weg naar Rijs in Gaasterland. Max begint te blaffen gelijk een dolle hond als we de lommerrijke Boslaan inrijden. Aan weerszijden toornen reusachtige beukenbomen. Bij het hek van het boshuisje staan opa en oma ons op te wachten. Op de muur staat een door mijn vader geschilderd bord met de naam ‘Stille Wille’( stil plezier in het Fries).

Stille wille ( stil plezier) in de Algarve

Mijn ideale opa en naamgenoot Anne, uitgesproken in het Fries als Oane, heeft mij destijds leren lopen. Als ik met hem op pad ga straalt hij stil plezier in combinatie met innerlijke rust uit. ’s Morgens vroeg bij zonsopgang neemt hij mij mee op crosscountry wandelingen. Hoe meer slootjes en greppels wij over heen moeten springen hoe beter. Opa weet niet alleen wáár de herten zich verschuilen, maar ook op welk uur. Een wandeling met hem betekent avontuur. Nu zesenveertig jaar later, bevindt zich een stil plezier op wielen op zo’n dertig meter links naast ons.  Stille Wille in Portugal.

Rauwe kantjes

Zoals ik al eerder heb geschreven in een blog hebben wij na veel vijven en zessen ervoor kunnen zorgen dat door een huisje op wielen mijn ouders ons kunnen bezoeken wanneer zij maar willen. Het hondje Romke van zeventien jaar houdt hen nochtans aan hun huis in Drenthe gekluisterd. De kat van negentien is inmiddels overleden. “Dit zijn onze laatste huisdieren,” vertelt mijn moeder met een snik. Schrijnend zijn die rauwe kantjes van een leven boven de tachtig.  Veel afscheid en loslaten. Je overleeft familie, vrienden en huisdieren. Toch hebben mijn ouders samen vaak plezier, vooral als ze hier zijn.

Verrassing

Dat plezier straalt van hun gezichten af bij het weerzien op vliegveld Faro. Het beeld wat op mijn netvlies gebrand staat is de uitdrukking op hun gezichten als we de deur van mijn ouders’ tweede woning open doen. Pupillen verwijd, een onderdrukt “Ooohh” is te horen terwijl een hand voor de mond gaat. “ Ach, wat mooi en gezellig. Wat hebben jullie veel gedaan, en kijk al die leuke Tiffany lampjes!” roept mijn moeder verrast uit.

Tweede thuis in Monchique

De dagen erna zijn ze niet meer weg te slaan bij de caravan. Ze zitten buiten, binnen bij het gaskacheltje of zijn in de tuin aan de gang. Met recht heeft mijn vader hun tweede huisje Stille Wille ( stil plezier) genoemd. Mijn vader verklapt ons: “Joep ( mijn moeder) zag het helemaal niet zitten, tijdelijk wonen in zo’n huis op wielen. Maar wat een opluchting, ze is één en al enthousiasme. En… “,  fluistert mijn vader met glinsterogen: “ de volgende keer rijden we met de auto hier naar toe.” Eus haalt mijn vader uit zijn droom: “ Daar komt niets van in, we halen en brengen jullie. Desnoods gaan we zorgen dat jullie je eigen autootje hier hebben.”

Buren gerucht

Dan meldt het eerste bezoek zich op hun nieuwe woonplek. Vrienden van ons komen schalen terug brengen. Een goede aanleiding voor het creëren van een inwijdingsfeest. De bitterballen en vegetarische falafels worden op  tafel gezet. Dan plopt de champagne kurk en bruist de halfzoete vloeistof in de glazen, die al snel klinken; ” Op goede buren!’ De vrienden hebben meteen een klik met mijn ouders, de diverse onderwerpen springen van ontdekte onderwater Pyramides tot zuid Amerikaanse zijde bomen. Er is geen onderwerp waar ze alle vier geen weet van hebben. Wat een plezier, en dit keer geen stille wille.

De cirkel is rond

Voor mij voelt alles rond. Zelfs een stukje opa bevindt zich in dit nieuwe boshuisje. Zo net voor mijn verjaardag een groot cadeau voor ons alle vier. Delen is vermenigvuldigen. Dan vraagt een vriend: “ Stel je voor dat ze erg ziek worden, of dement, wat dan?” Ja, we zijn ons er terdege van bewust wat er kan gebeuren.  Wie dan leeft die dan zorgt. Nu genieten we volop. Ons bezig houden met zorgelijke vragen had ons nooit naar Portugal gebracht.

Wat deel met plezier wat zich vermenigvuldigt? Welke situaties in je leven zijn rond en waar zijn er nog losse eindjes?