Het zijn de kleine dingen die het doen

Het zijn de kleine dingen die het doen

“Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen,” een Goude oude, die je als het zo treft nog in verzorgingstehuizen hoort. Een hit uit de zeventiger jaren gezongen door het duo Saskia en Serge. De titel van dit oubollige liedje draagt echter wel een waarheid als een koe in zich. Kleine dingen die het hart raken zijn als balsem voor de ziel. Zij vergroten onze levensvreugde, en verdiepen het gevoel van verbinding. Als ik ’s morgens hier de kleurschakeringen als een hemelboog zie verglijden van purper naar roze tot oranje, met als uitsmijter de opkomst van de zon, voel ik het overal tintelen. Het blijft een wonder, een zogenaamd klein ding waar we de dag mee beginnen. En die we meetellen met de ontelbare kleine dingen die gedurende een dag volgen. Het geeft niet alleen kleur en fleur aan de dag maar vooral levensvreugde.

Je welkom voelen

Hoe vaak heeft je geliefde, of misschien wel je huisdier, je niet op die speciale manier aangekeken, en zo woordeloos ‘Ik houd van je’ gezegd? Als ik mijn ouders in elkaars ogen zie kijken, elkaars hand zie pakken en strelen, dan ervaar ik gelijk een zonsopgang, goud waard! De door ons gekoppelde vrienden, nu in de echt verbonden, verwelkomen mij iedere keer op vliegveld Eindhoven als ik naar Nederland ga. De reden dat ik iedere maand het vaderland betreed is minder vreugdevol, maar de start en het verblijf is in alle opzichten een groot welkom en hartverwarmend. Vol kleine dingen die het doen.

Blijken van waardering

Samen met die vrienden maken we mooie wandelingen door het Utrechts Landschap, met herten op ons spoor. Dit gevolgd door een met liefde bereide maaltijd in een weelderige tuin. Ook dit lijkt klein maar is werelds in het beleven. Het weerzien met mijn ouders is als thuiskomen in weer even kind te mogen zijn, terwijl ik als gelijke oudere hen met daad en raad bij kan staan. De lieve verpleging tijdens het korte verblijf in het ziekenhuis, weet mijn vader echt te waarderen: “Meneer u bent een man naar mijn hart, lekker eigenwijs!” Deze opmerking breekt het ijs en we ondervinden weer een vreugdevol moment. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Vreugdevol verrast

Door een samenloop van omstandigheden pedaleer ik door een prachtig decorum die ook wel de parel van Drenthe wordt genoemd, de omgeving van Havelte. Niet bij zonsopgang, want die is erg vroeg in Nederland, maar wel bij het krieken van de dag. Een vriendin weet de liefde voor deze provincie met mij te delen, zoals vele andere zaken. Als een vreugdevol surprise, zoekt ze me op en gaan we samen aan de wandel. Walk and talk, her- en erkenning. Zo zetten we onze onderwerpen en verhalen voort of er niet een maand tussen heeft gezeten. Onze zoete gebakjes oppeuzelend bij een Ludieke uitbater, kan ik mij niet anders dan rijk en vreugdevol voelen. Na iedere ochtendexpeditie kom ik terug in een bloemrijke tuin waar mijn ouders samen schommelen op de bank. Daar delen we vreugde en verdriet, en ondervinden dat gedeelde smart zich halveert en ondertussen is er hoop op betere tijden.

De kleine dingen; hemelse momenten

En hoop doet leven. Het afscheid is minder moeilijk wetend dat ik snel weer op de stoep sta. De lieve vrienden brengen me naar het vliegveld, om me binnenkort weer welkom te heten. Als ik in het vliegtuig stap is mijn rij vrij, en dat in hartje zomer. Uit het vliegtuigraam zie ik prachtige wolkenmassa’s en overpeins.’Wat is er toch een kleine afstand tussen hemel en aarde. En als ik mijn reis samenvat, wat zijn er dan veel hemelse momenten. Met gemengde gevoelens waarbij ‘vreugdevol zijn’ overheerst keer ik huiswaarts. Ondertussen heb ik er twee thuisen bij gekregen. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Kern van liefde en verbinding

Met een brede glimlach op zijn gezicht staat Eus mij vreugdevol op te wachten. Een pluim voor hoe hij voor de gasten en de huisdieren gezorgd heeft. In Eus’ armen is het mijn hart verwarmen. Thuis drentelen de beestjes om me heen en blijven de dagen erna mij op de voet volgen. Als een geschenk komt er tijdelijk een lieve zwerfhond bij, die zodra we het hebben over castreren weer de hort op is. Wellicht begrijpt hij dat hij op deze vrijblijvende manier ook van Eus zo nu en dan hier mag verblijven. Terwijl ik geniet van ons prachtige uitzicht, bedenk ik mij dat in alle kleine waardevolle dingen een kern van liefde en verbinding zit.  Natuurlijk klinkt dit net zo zoetsappig als het lied van Saskia en Serge. Maar wellicht realistisch als je beseft dat wat er ook gebeurt, ‘de kleine dingen die het doen’ voortleven. Ze geven licht in donkere dagen. Het is net welke bril je opzet.

Wat zijn voor jou de kleine dingen die het doen die je dag vreugdevol maken? Wanneer ervaar je liefde en verbinding?