Retraite in de Algarve. Thuis blijven ‘to flatten the curve’

Retraite in de Algarve. Thuis blijven ‘to flatten the curve’

Volop genietend zitten ze met zijn drieën op de achterbank. De blikken zijn naar buiten gericht, het zonnetje tegemoet. Laika de hond, die tussen mijn ouders in zit, heeft zoals altijd de tong uit haar bek. Op memorylane in Friesland. Nadat we een stukje door mijn geboortestad Workum hebben gelopen, komen bij het lokale restaurant de verhalen los. “Tijdens de Hongerwinter, moest ik fietsend van thuis in Amsterdam naar mijn familie in Friesland” aldus mijn vader. “Bij Den Oever konden we als grote groep kinderen gezamenlijk op een zolder bivakkeren. Om de volgende dag de koude tegenwind over de Afsluitdijk te trotseren. De ouderen voorop en de jonkies er tussenin. In Gaasterland ging ik op retraite om aan te sterken bij Pake (opa) Durk”. Aan vaders mond gekluisterd bij het horen van deze spannende verhalen. Niet wetende dat wij binnen no time op retraite in de Algarve zouden gaan, thuis.

Op retraite in de Algarve

Niettemin gaat het te ver om de situatie waarin we ons nu bevinden te vergelijken met de tweede wereldoorlog. Echter op dezelfde wijze voelen we een dreiging. Alleen is er nu geen zichtbare vijand maar wel een onzichtbare die zijn pijlen op jou of je dierbaren gericht kan hebben. En dat terwijl je het niet door hebt. Dat feit maakt het immers zo unheimisch. Aan de andere kant hebben we geen Hongerwinter. Ookal zijn de hamsteraars daar nog niet van overtuigd. Daar komt nog bij dat we vrij buiten kunnen wandelen om te genieten van het ontpoppen van de lentebloesems. Uiteindelijk wordt ons tijd gegund om rust te houden, te reflecteren en alle losse eindjes recht te brijen. Wellicht is een retraite in de Algarve, dus thuis, toch ergens goed voor.

Lock down

Bovendien als je ook een lockdown  (wordt hèt woord 2020) op de berichtgeving over het verloop van het Covid-19 zou nemen, dan zou je eenzelfde gevoel krijgen als tijdens de autoloze zondagen in 1973. Zo heerlijk rustig. Maar ja, zodra je weer gaat kijken naar nieuwe verslaggeving, dan is de rust voorbij. Des te meer omdat we niemand de schuld kunnen geven, is het zo menselijk om dan maar een imaginaire vijand uit te zoeken. Eerst waren dat de Chinezen, en nu worden Europeanen of toeristen globaal geweerd. Dat is wat angst ons leert, we maken vijanden van mensen die onze vrienden hadden kunnen zijn.

Out of control

Tenslotte moeten we gaan zoeken, wat deze ellende ons te bieden heeft. Waarom er binnen onze maatschappij een dodelijk virus schuil gaat waar we geen controle over hebben. Juist dat gegeven ‘out of control’ is ons vreemd geworden. Want we zijn een maakbaar leven gaan leiden, waar we dachten de touwtjes in de handen te hebben. We zijn ons uit gaan sloven, onszelf voorbij gaan rennen voor eindeloze doelen. En nu…. de trein, auto en vliegtuig waarin we voortjakkeren wordt stil gezet. Het doel heeft zich verplaatst van buiten naar binnen. Een retraite in de Algarve, of waar dan ook thuis. Tegelijkertijd als je dan dat toegestane ommetje maakt, dan zie je overal kiemen ontspruiten.

Tekenen van een nieuw leven

Samengevat ligt daar het antwoord. Een nieuw leven! Zoals we voor kort geleefd hebben en wellicht geleefd werden, gaat niet meer. We doen een stap terug om twee stappen vooruit te kunnen. De weg naar duurzaamheid! Tijdens deze lente groeit de natuur maar ook wij. Want we leren de controle los te laten, ons over te geven en te genieten dag bij dag. Ineens appreciëren we weer wat we anders voor lief namen. Want is het niet iets om dankbaar voor te zijn dat we tijd hebben om een boek te lezen, de lente te beleven en vooral tijd te hebben voor elkaar. Ookal is dat via de media. Nooit te voren had ik dagelijks zoveel contact met mijn ouders. Toch het gegeven dat ze zo ver weg wonen, en ik niet naar ze toe kan, maakt me soms verdrietig. Zoals zoveel zonen en dochters onder ons.

Terug naar de essentie

We krijgen tijd om onze angsten te trotseren en er niet voor hoeven weg te lopen. Deze retraite in de Algarve, of waar dan ook thuis op deze wereld, geeft ons de kans om terug bij de essentie neer te strijken. Weer intens te voelen wat liefde, verbinding en genegenheid met je doet. Als je dat hebt, en daarmee bedoel ik ook naar jezelf toe. Dan heb je alles. Mocht je in deze periode een steun in de rug nodig hebben door coaching, dan kan dat online. Of als je verlegen zit om een praatje, bel ons. Wij wensen jullie veel steun, sterkte en stay safe in deze periode.