In lengte van kwaliteit

In lengte van kwaliteit

In eerste instantie kijkt hij verdwaasd naar de laptop en richt zich met een vragende blik naar zijn collega’s. De zeventig gepasseerd, heeft hij geen clou hoe zo’n tablet werkt. Gelukkig snellen collega’s hem te hulp. Door zijn vriendelijke aard maken zij deze senior stagiaire graag wegwijs in de media. Zijn jonge bazin fietst door het grote bedrijf en kijkt afkeurend naar haar nieuwe bejaarde stagiaire in strak pak. Echter door zijn mensenkennis, ervaring en gevoeligheid, steelt hij haar hart. Hij wordt haar rechterhand, die in een druk bestaan balans biedt. En dat niet alleen, hij wordt ook haar beste vriend. Deze geweldige film ‘The Intern’ (stagiaire) gaat over hoe oud en jong elkaar wederzijds kunnen inspireren. Over hoe tijd nemen voor verbinding, de kwaliteit van je privé- en werkende leven verhoogt.

Een win-win situatie

Opgedane ervaring veroudert nooit. Geweldig toch, dat mensen met veel levenservaring, die gewend zijn om tijd te nemen, nog ingezet worden op de werkvloer. Een win-win situatie. Want voor een gepensioneerde kan het de eenzaamheid doorbreken, en meer kwaliteit van leven geven door zingeving en waardering. Bovendien kunnen mensen met zoveel bestaansbekwaamheid en mensenkennis de kwaliteit binnen een bedrijf opvijzelen. Zij zijn opgegroeid in een tijd, waar essentiële zaken zoals verbinden, samen werken en elkaar ondersteunen nog gemeengoed waren. Jammer genoeg blijkt dat deze film niet heeft bij gedragen aan het initiëren van projecten om personen met uiteenlopende leeftijden te rekruteren bij commerciële bedrijven of bij de overheid.

Balans

Werkgevers zijn tegenwoordig meer gefocust op jong, snel en flexibel. Kwaliteit leveren, verbinden, ‘samen sterk’ is verleden tijd. Targets halen en prestatie leveren is eigentijds. Hierdoor zijn zelfs jonge werknemers al snel opgebrand, ‘ burn-out’. Hoe mooi zou het zijn als alle bedrijven meer seniore verbindende, relaxte, stagiaires zou aannemen? Tijdens mijn laatste dienstjaren bij de KLM werden er plots stewardessen aangenomen van boven de vijftig. Een verademing om trainees aan boord te hebben die aan een half woord genoeg hadden. Het zorgde voor een toename aan kwaliteit in dienstverlening en meer stabiliteit binnen de crew.

Een thuis gevoel

Ook in de privé sfeer zou het geen gek idee zijn dat, zoals in Portugal, verschillende generaties samenleven en -werken. Of dat men een woon gemeenschap opricht waarbij men elkaar kan ondersteunen, maar de zelfstandigheid behoudt. Nu ik bij mijn ouders ben, kom ik geheel tot rust en kan ik nog meer de tijd nemen voor een goed gesprek en het genieten van de herfstkleuren. Langzamerhand raak ik in het mooie Zuidwest Drenthe ingeburgerd door op uitnodiging op bezoek te gaan bij een collega B & B eigenaresse met een biologisch kookhuis. De rechter buren lieten mij trots hun moestuin zien. Als gevolg kwam ik terug met een tas vol verse groenten. Dit te samen met het bijpraten met vrienden geeft een thuis gevoel.

Gaan voor kwaliteit van het wezenlijke

Zoals jullie weten is Portugal het land bij uitstek waar het (werkende) leven verloopt ‘com calma’ en men zich niet laat opjagen. Kwaliteit van leven is belangrijker dan kwantiteit in de portemonnee. Senioren wereldwijd voelen dat de tijd die ze nog hebben beperkt is, en weten vaak daardoor meer kwaliteit van leven te genereren. Zij focussen zich op wezenlijke zaken zoals verbinding en liefde. Externe prestaties zoals optimale winst behalen, een dijk van een salaris, en de blits maken heeft niet (meer) hun bekoring.

Jong en oud

Terwijl ik hier in Drenthe zit, is Eus toevallig aan het genieten van het opa zijn, door het verblijf van kleinkind, zoon en schoondochter. Ook piepjonge mensen brengen ons terug naar de essentie. Als zo’n hummeltje je de high fives geeft, meteen een grote hond als Joy te vriend maakt, dan maakt je hart een sprongetje. Hoeveel tijd en kwaliteit van leven we hebben, weet niemand. Maar als je omgaat met diverse leeftijden en culturen, verbreedt dit je blik en geeft focus en perspectief.

Tijd en kwaliteit samen

Mijn hoop is dat in deze tijd waar burn-out en isolement meer regel dan uitzondering is, wij ons weer weten op te laden door tijd te nemen voor kernachtige zaken. Zoals een diepzinnig gesprek of lachen met vrienden, familie, buren of collega’s. Een herfstwandeling door het bos of langs het strand, de seizoenen voelen en volgen. Zodat tijd en kwaliteit samenwerken en eenzaamheid steeds meer verdreven wordt uit onze samenleving.

Hoe verhoog jij jouw kwaliteit van leven? Neem jij de tijd voor wezenlijke zaken? Hoe kun je bijdragen aan het verlichten van eenzaamheid?