Lachen is Gezond: Ontdek de 7 Redenen; Waarom!

Lachen is Gezond: Ontdek de 7 Redenen; Waarom!

Lachen, gieren, brullen! Dat is de dagelijkse sfeer bij The Art of Joy. Waar het precies over gaat, weet ik niet altijd, maar één ding is zeker: de lachsalvo’s galmen regelmatig door de ruimte. Misschien is dat wel de essentie van écht lachen: het hoeft nergens specifiek over te gaan. Het draait om het pure plezier dat je met anderen deelt, want soms zeggen grappen meer dan woorden. Bovendien is lachen gezond! Zeker als je micro- of macrowereld even in chaos verkeert, is een stevige lachbui een perfecte uitlaatklep. En weet je wat? Ik heb er zelfs een voorbeeld van…

Lachen aan de ontbijttafel

Deze week hadden we een paar hilarische gasten die als ware stand-upcomedians de sfeer bepaalden. De ene scherpe opmerking volgde de andere in een razendsnel tempo. Toen ik terloops het woord “stand-upcomedian” liet vallen, riep iemand spontaan: “Eerder een sit-down comedian!” Iedereen barstte in lachen uit. Ik was net bezig met een uitleg over een mooie route langs de Costa Vicentina aan de westkust van de Algarve. Maar voordat ik er erg in had, ontstond er een spontaan mini-theaterspel achter het bord! En wel door de creatieve uitbater van ‘t gezellig kunst-, drank- en eetcafé ‘t Hof schuurke. Mijn uitleg werd compleet overstemd door het gelach. Zelfs ik kon mijn lach niet inhouden. Tja, lachen is écht gezond!

Een humoristische eerste ontmoeting

“Ja hoor”, begint Eus met een glimlach, “mijn band was lek en mijn fietsketting sprong eraf. Met pikzwarte handen kon ik onmogelijk naar de handleescursus gaan. Dus eerst maar naar huis om ze schoon te maken. Maar toen ontdekte ik dat ik me vergist had; ik moest niet op de Schotersingel zijn, maar op de Kloppersingel! Uiteindelijk kwam ik dan toch aan, waar Anne de deur opendeed… en ik wist het meteen: dit is een bijzondere vrouw.” Hij lacht nog breder als hij terugdenkt. “Stoer, lief, prachtig en een temperamentvol karakter.”

Eén van de gasten grinnikt: “Ha, ha, Anne en al haar subpersoonlijkheden!” Terwijl we verder kletsen, genieten de gasten van een uitgebreid ontbijt met romige cappuccino’s. De lachsalvo’s blijven komen terwijl Eus en ik onze eerste ontmoeting verder beschrijven.

Liefde op het eerste gezicht

“En jij?”, vraagt een andere gast aan mij, “wat dacht jij toen je hem voor het eerst zag?” Ik glimlach en antwoord: “Eerlijk gezegd dacht ik dat Eus een vrouw was! Hij had zich aangemeld voor de handleescursus met een e-mail die eindigde met: ‘Groetjes van Eugenie!’ Dus toen ik de deur opende en hem daar zag staan, met een serieus gezicht en een zwart aktetasje, was ik even perplex. Het leek wel een colporteur. En ik stamelde verrast: ‘Aan de deur wordt niet verkocht!’” Iedereen giert het uit.

Het liefdesverhaal zorgt elke keer weer voor een hoop plezier aan tafel. “Maar waar viel je dan op?” vraagt iemand nieuwsgierig. “Ach”, zeg ik met een knipoog, “zijn stoerheid, gemengd met een vleugje verlegenheid. Die verlegenheid was overigens snel verdwenen na ons trouwen!” Opnieuw buigen we ons dubbel van het lachen.

Waarom lachen gezond voor je is

Dat lachen gezond is, staat buiten kijf. Hier zijn zeven redenen waarom je elke dag een goede lachbui zou kunnen hebben:

  1. Beschermt je hart: Volgens de Amerikaanse cardioloog Michael Miller heeft een goede lachbui hetzelfde effect als tien minuten hardlopen. Lachen verbetert de doorbloeding en helpt je hart gezond te houden door de productie van het stresshormoon cortisol te verminderen.
  2. Gelukshormonen in actie: Bij elke lachbui komen endorfine, serotonine en dopamine vrij — de perfecte cocktail voor een ontspannen en gelukkige gemoedstoestand. Bovendien versterkt het je immuunsysteem.
  3. Een stralend gezicht: Lachen traint onbewust je gezichtsspieren. Resultaat? Een stralende uitstraling en een boost voor je zelfvertrouwen. En ja, het kan wat extra lachrimpels opleveren, maar zeg nu zelf: beter rimpels van het lachen dan een strak, ongeïnteresseerd gezicht!
  4. Buikspieren trainen: Je buikspieren krijgen een onverwachte work-out tijdens een flinke lachbui. Denk maar aan die momenten waarop je zo hard moest lachen dat je buikpijn kreeg.
  5. Verlaagt de bloeddruk: Voor mensen met een hoge bloeddruk kan een dagelijkse portie lachen wonderen doen.
  6. Verbinding met anderen: Lachen brengt mensen dichter bij elkaar, zelfs als je elkaar niet goed kent. En zelfs als je elkaar niet mag, kan een simpele glimlach het ijs breken.
  7. Minder stress: Lachen helpt je beter relativeren en zorgt ervoor dat je problemen in perspectief kunt zien. Psychologen Dacher Keltner en George Bonanno ontdekten dat mensen die na een trauma blijven lachen, minder emotionele schade oplopen.

Dus, voel je je een beetje down en kun je de ‘lachknop’ niet vinden? Dan kun je altijd terecht bij een lachcoach. Goedlachse Allison Esman biedt leuke workshops en coaching aan om je lachspieren weer in topvorm te krijgen. Want één ding is zeker: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Aan de horizon van Meia Praia

Aan de horizon van Meia Praia

Er is iets magisch aan de horizon van Meia Praia. Telkens weer worden we betoverd door dat eindeloze uitzicht, van ons geliefde strand dat zich uitstrekt naar de verte. Het maakt niet uit hoe vaak we ernaar staren, we krijgen er nooit genoeg van. Na een verfrissende duik in de Atlantische Oceaan, nemen we altijd even de tijd om van de horizon te genieten. Soms is de lijn van de horizon golvend, vooral wanneer de zuidwestenwind waait. Andere keren is de lucht strakblauw, en dan ineens verschijnt er een majestueuze driemaster aan de einder. Terwijl we mijmeren, vragen we ons af: wat willen we nog bereiken, hier aan de rand van Meia Praia? Inmiddels wonen we hier al vier jaar in ons ‘forever home‘, en de tijd vliegt voorbij. De herfst staat alweer voor de deur. Terwijl we staren naar de horizon van Meia Praia, maken we plannen om onze eigen horizon te verbreden.

Plannen aan de horizon van Meia Praia voor The Art of Joy

Zoals elke winter geven we onze B&B een opfrisbeurt met een renovatie. Vorig jaar hebben we het hele dak vernieuwd en daarbij een appartement voor onszelf gecreëerd. Dit jaar is het de beurt aan ons vaste Portugese werkteam om het zwembad en de omliggende terrassen te vernieuwen. Daarom zijn we gesloten van 12 november 2024 tot 1 maart 2025. Vernieuwing is een belangrijk onderdeel van onze missie; de ‘7 V’s’. We zijn altijd op zoek naar iets nieuws om toe te voegen. Sinds kort hebben we bijvoorbeeld een prachtige sieradencollectie van schelpen in onze B&B, gemaakt door onze creatieve buurvrouw Claudia. Neem zeker een kijkje op haar Instagram! Deze unieke sieraden zijn perfect als souvenir of cadeautje voor de thuisblijvers.

Het meest gehoorde compliment: ‘Ik voel me hier Thuis’

Niet elke vernieuwing hoeft groots te zijn, zoals een nieuw zwembad. Ook persoonlijke groei hoort daarbij. Deze zomer ben ik in de rustige uurtjes weer begonnen met studeren. Na een tweejarige studie astrologie kon ik direct doorstromen naar het vierde jaar, waar ik me nu verdiep in relatie astrologie. Het is fascinerend hoe treffend de inzichten zijn. Zonder te diep op de technieken in te gaan, is het bijzonder wat ik ontdekte, toen ik onze eigen relatie onder de loep nam. Het meest opvallende inzicht? Wij zijn bij elkaar gekomen om samen een thuis te creëren en dit vervolgens met anderen te delen. Dit horen we ook vaak van onze gasten: “Ik voel me hier thuis.”

Relatie astrologie en Qigong aan de Horizon

Door de boeiende lesstof vlieg ik als een razende door mijn studie heen, en ben al een heel eind op weg. Straks begin ik met oefenen op vrienden en bekenden. En tegen de winter denk ik eraan om relatieconsulten te geven via de astrologie aan de horizon van Meia Praia. Voor welke relatie dan ook, astrologie biedt verhelderende inzichten. En er is nog meer nieuws! Dit seizoen verwelkomen we elke week de Qigong-lessen van Danielle, afgesloten met een prachtig harpconcert. De ontspanning is voelbaar, je merkt meteen hoe de oefeningen je in balans brengen. Niet alleen onze gasten genieten hiervan; zelfs Boris, onze kater, vlijt zich tijdens de les languit neer in volledige ontspanning.

Met deze vooruitzichten aan de horizon van Meia Praia, kijken we uit naar wat de toekomst brengt. En nemen in november een winterbreak.

Hoe verbreed jij je horizon? En hoe neem je tijd voor jezelf?

Oceaantherapie in Portugal. Waves of Wellness

Oceaantherapie in Portugal. Waves of Wellness

Voor ons strekt zich een immense turquoise vlakte uit, tot aan de horizon. Het water is gladgestreken en glinstert als gouden parels door de zon. We laten ons meevoeren door zowel het prachtige uitzicht als het kabbelende geluid, dat gelijk het tij komt en gaat. Wat een rust! Met onze voeten in het zand voelen we de ontspanning. Portugese kinderen spelen vrolijk met een bal, terwijl toeristen zonnen en hun boeken lezen. De Atlantische Oceaan schenkt iedereen vreugde, rust en verbondenheid, maar ook een gevoel van vrijheid. Elke dag, ongeacht hoe druk ons leven is, maken we een uur vrij om naar het strand te gaan. Met een boei als einddoel geniet ik van het zwemmen in het zoute water. Elke dag dompelt Eus zich als een doop in de oceaan. Dit is onze oceaantherapie in Portugal: Waves of Wellness.

Dagelijks ritueel

Elk jaar bezoeken miljoenen toeristen de prachtige stranden van Portugal. De Algarve wordt telkens weer uitgeroepen tot de beste strandbestemming van Europa, geprezen om de diversiteit aan baaien en de zuiverheid van het water. Bijna elk strand heeft een blauwe vlag. Wat trekt zoveel mensen naar de oceaan? Voor sommigen is het de rust, voor anderen het plezier van surfen, zeilen of kanoën. Maar bijna iedereen voelt zich aan de voet van de oceaan meer senang. Voor velen, net als voor ons, wordt het een dagelijks ritueel: Oceaantherapie in Portugal.

Een oceaan aan emoties

Dicht bij de oceaan lijkt het makkelijker om met je emoties om te gaan. Het bewegende water kan tranen doen stromen of woede opwekken tijdens een wandeling langs de bulderende golven. Vooral op dagen met een kalme oceaan voel je je vanzelf vredig van binnen, helemaal in het moment. Misschien heeft de oceaan, net als de mens, vele emoties. Maak eens foto’s van wat er onder en tussen de golven gebeurt. Mensen die in contact staan met alle facetten van emoties, voelen zich meer ontspannen. Wist je dat het zoutgehalte van vruchtwater hetzelfde is als dat van de oceaan? Misschien voel je je daarom veilig en geborgen daar. Het is als oceaantherapie in Portugal.

Oceaantherapie in Portugal

Ons leven kent naast vreugde ook andere emoties. Om vreugde te bestendigen, moeten we soms met andere gevoelens omgaan. Wanneer dingen anders lopen dan we willen, kunnen we ons als Latino’s laten gaan als een kolkende zee. Als Nederlanders zijn we gewend aan snelle oplossingen, maar hier in Portugal wordt je geduld getest. Net als een kalme oceaan nemen de Portugezen de dingen zoals ze komen, ‘com calma’. Soms voelen we ons verdrietig als dierbaren worstelen met hun gezondheid. Die momenten samen zijn waardevol. Het besef van eindigheid geeft ook dankbaarheid voor het moment. Al deze emoties, zoals vreugde en angst voor verlies, komen beter tot hun recht nabij de oceaan. Ons dagelijks ritueel is een zalving voor de ziel. Oceaantherapie in Portugal.

Relax, rust en regelmaat

Soms hebben we gasten die niets anders willen dan heerlijk relaxen in onze hideaway, of naar het strand gaan. Ze vertrekken vaak met de woorden: “Wat een heerlijke plek, ik word hier helemaal Zen.” Dat is zichtbaar. Gedurende hun verblijf verdwijnen de fronsen op het voorhoofd, ontspannen de kaken en komt er weer kleur op hun wangen. Overgave aan rust en regelmaat, zoals eb en vloed, kan een helende werking hebben: Oceaantherapie in Portugal.

Sea you at the ocean

Dus, mocht je er even tussenuit willen: schrijf je in voor oceaantherapie in Portugal. Het kost niets en het strand is vrij toegankelijk. In de herfst is het oceaanwater zelfs warmer dan in de zomer. Vorig jaar zwommen we in december nog bij dagtemperaturen van 22°C. We geloven dat ons dagelijks ritueel levensverlengend is, of in ieder geval bijdraagt aan de kwaliteit van leven. Dit wordt bevestigd in dit AD-artikel. Je laadt snel op en maakt weer contact met jezelf, of de zee nu kalm of kolkend is. Alles is geoorloofd, want de oceaan is altijd in beweging. Dat is haar, maar ook onze natuur. Sea you at the ocean!

Verlangen versus verstrooiing

Verlangen versus verstrooiing

Aan de ontbijttafel zitten twee jonge gasten van rond de 18 jaar. Ze moeten nog beginnen aan hun eindexamen. “Weet je al wat je wilt gaan studeren na volgend schooljaar?” vraag ik geïnteresseerd. “Nee”, antwoordt de een met een zucht. “Bijna niemand in Denemarken weet nu al wat hij wil. Alleen degenen die medicijnen willen studeren.” “Als alles mogelijk is, je bent miljonair, wat zou je dan doen?” vraag ik. “O, een surfschool beginnen,” zegt de een, die waarschijnlijk scheikunde gaat studeren. “Dan zet ik een dierenasiel op in India waar ik gewoond heb”, zegt de ander. Hier begint al het verschil tussen verlangen en wat de maatschappij van ons vraagt. Verlangen versus verstrooiing.

Hoe differentieer je verlangen van verstrooiing?

Toen ik jong was, wist ik ook niet precies wat ik wilde. Als kind was ik ervan overtuigd dat ik dierenarts zou worden, geïnspireerd door mijn vader, die veearts was. Ik ging graag met hem mee naar de boerderijen, en hielp op mijn manier mee in zijn praktijk voor kleine huisdieren. Maar op een dag viel ik flauw naast een koe die een keizersnee kreeg. Die bloederige taferelen kon ik niet meer aan. Ik wist wat ik niet wilde, maar hoe kom je erachter wat je wel wilt? Hoe differentieer je verlangen van verstrooiing?

Wees je eigen beste vriend(in)

De beste start is om je eigen beste vriend(in) te zijn. Zorg dat je het goed hebt met jezelf. Zoek af en toe de stilte op, ga erop uit en praat over je zoektocht naar je passie, ook al weet je nog niet hoe je die moet vinden. Neem een time-out en doe alleen dingen die je leuk vindt. In dat niemandsland van niet-weten krijg je wegwijzers, als je iets doet wat je inspireert. Dat niemandsland is eigenlijk heel vruchtbaar, want in het niet-weten kun je afpellen wat niet bij je past en ontdekken wat wel bij je past. Ruim ook oude issues op, want als je je gaat aanpassen aan wat anderen willen, neem je een detour. Verlangen versus verstrooiing.

Leef je droom en inspireer

Juist dat flierefluiten, wat dwars ingaat tegen onze calvinistische opvoeding, geeft je het gevoel dat je er mag zijn zonder te presteren. Toen destijds KLM mij naar huis stuurde om oude rotzooi in mezelf op te ruimen omdat ik aan het hyperventileren was, vond ik stap voor stap mijn baken: mezelf. Met begeleiding van een goede psycholoog kon ik mijn niet-gehuilde tranen de vrije loop laten. Ik mocht naast sterk ook kwetsbaar zijn. Ik leerde mild te zijn in plaats van perfect te moeten presteren. Ik schreef, wandelde, en wist ineens wat ik wilde: o.a. coach/trainer zijn. Plus ergens in de zon een plek creëren waar mensen even konden bijkomen en zichzelf mochten zijn, met of zonder begeleiding.

Op dat moment werd het tijd voor actie; Iedere dag een zaadje planten op weg naar mijn en daarna onze droom. Door onze verlangens te leven, kunnen we anderen ongedwongen aansporen dat ook te doen. Verlangen versus verstrooiing.

Angst is een slechte raadgever

Inmiddels zijn onze dromen uitgekomen en hebben we veel mensen ontmoet die nu ook hun verlangen leven, soms geïnspireerd en gecoacht door ons. Bij anderen blijft het bij dromen, maar ontbreekt de actie en de moed om risico’s te nemen. Angst kun je bij de hand nemen en geruststellen: “Je mag er zijn, maar we gaan nu samen actie ondernemen. Ik ga je ervan overtuigen dat het allemaal goed komt”. Luister je te veel naar die angst, dan stagneert de boel, en weet deze saboteur je geweten te sussen met allemaal andere activiteiten. Nog eens een cursus volgen, om maar niet te hoeven gaan. Dat is verlangen versus verstrooiing.

De creatie spiraal

Je verlangen volgen is soms eng. Marinus Knoope heeft een geweldig boek geschreven waarin je leest dat het allemaal heel organisch kan, stap voor stap. Zonder het zelf te weten hebben wij onze dromen verwerkelijkt volgens zijn creatie spiraal. Omdat we dit anderen ook zo gunnen, hebben wij volgens zijn stappen een online workshop opgezet om elkaar te ondersteunen en te stimuleren om toch stap voor stap je dromen waar te maken, ondanks de angst en risico’s. De eerste groep is al twee keer bijeen gekomen, en met succes! De meesten zitten nu in de fase van ‘volharden’. Het gaat ze lukken! “Want eens in de zoveel tijd komen dromen uit!”

Maak je dromen waar met onze online workshop!

Heb je nog dromen, maar vind je het lastig om de eerste stap te zetten? Zou je behoefte hebben aan een duwtje in de rug? Meld je dan aan voor onze online workshop: Volg je verlangen, onderneem actie!

🗓️ Datum: 1 september
🕐 Tijd: 13.00 uur

Ontdek hoe je je dromen kunt realiseren met praktische stappen en inspirerende begeleiding. Schrijf je in en begin jouw droom reis! info@theartofjoy.nl

 

Een missie van Vreugde en andere V’s

Een missie van Vreugde en andere V’s

Onlangs kregen we een bijzonder cadeau van een gast: een houten letter V met een 4 eronder. “Wat leuk!” riep ik meteen enthousiast. “Maar inmiddels hebben we er al zeven!” Onze gast glimlachte en legde uit: “Het is een Scrabble-letter.” Dit simpele, maar doordachte geschenk symboliseert prachtig onze missie, die draait om zeven woorden die beginnen met de letter V: vreugde, verbinding, verdieping, vrijheid, vernieuwing, vertrouwen en veiligheid. Met in de naam ‘The Art of Joy’, de missie van Vreugde.

De missie van vreugde verbonden

Onze missie begon met de organische vreugde die we vanaf het begin deelden. Daarna ontdekten we meer woorden die bij ons pad pasten. Tijdens onze zoektocht naar een nieuwe B&B locatie, kwam de V van vernieuwing erbij. De coronapandemie bracht de noodzaak van vertrouwen en veiligheid op de voorgrond. De houten letter V met de 4 eronder vertegenwoordigt onze kernwaarden: vreugde, verbinding, verdieping en vrijheid. Ondanks dat in onze naam de missie van Vreugde te lezen is, gaat deze niet zonder de andere V’s.

De Verbinding van V’s

Onze V-woorden zijn allemaal met elkaar verbonden. Vreugde is niet volledig zonder verbinding, te beginnen met de verbinding met jezelf. Toen ik mezelf nog niet had ontdekt, en oude kwesties onder het tapijt had geschoven, voelde ik me ondanks mijn gevoel voor humor soms eenzaam. Mijn vreugde was oppervlakkig, alsof ik in een glazen bol zat, omringd door mensen die me niet konden bereiken. Door diepe verwerking en therapie vond ik de verbinding met mezelf, en daarmee met anderen. Bovendien gaf het me een enorm gevoel van vrijheid.

Deze verbondenheid leidde uiteindelijk tot onze missie van vreugde. Want vreugde verdubbelt zich als je het deelt. Hoe meer ik mezelf trouw bleef, hoe meer ik mensen en werk aantrek die bij mij pasten. Ik voelde me het meest vrij bij mensen waarin ik vertrouwen had, en waar ik de veiligheid voelde om mezelf te zijn.

Vernieuwing en Groei

Toen ik op mijn 38ste de luchtvaart verliet om weer mijn eigen pad te volgen, openden zich nieuwe deuren. Aanvankelijk relateerde ik mijn eigenwaarde aan het aantal klanten, maar met meer zelfvertrouwen begon ik consulten te geven, werd ik gevraagd voor cursussen, en uiteindelijk ook voor opdrachten zoals team coaching bij bedrijven. Door anderen te helpen vertrouwen en zelfvertrouwen te ontwikkelen, groeide mijn eigen vertrouwen ook. Dit leidde tot een diepere verbinding en vreugde.

De Geboorte van The Art of Joy

Dankzij dit zelfvertrouwen ontmoette ik een partner waarmee ik zoveel plezier beleefde dat we samen een B&B begonnen. Toen ik vroeg naar een passende naam, zie mijn man Eus; “The Art of Joy.” Onze missie van vreugde was geboren, en de rest is geschiedenis. Door elkaar de vrijheid te geven om ons eigen ding te doen binnen The Art of Joy, loopt alles op rolletjes. In een wereld vol onrust willen mensen zich tijdens hun vakantie veilig en thuis voelen. Zo vinden wij het fijn om persoonlijke aandacht te bieden. En dat te integreren met lichtvoetigheid in onze missie van vreugde.

Vrijheid en Menselijkheid

Nu de wereld zo verdeeld is, zijn we dankbaar voor de vrijheid die we hebben. Je hoeft maar even een kijkje te nemen in andere continenten om te weten dat vrijheid een groot goed is. We beseffen ook hoe belangrijk het is om ons te verbinden met onze medemens en menselijkheid voorop te stellen. Achter iedere mens schuilt een wereld van ervaringen die hen vormen. Dat maakt iedereen uniek, en we kunnen van elkaar leren. Helaas leidt (politieke) polarisatie vaak tot verdriet in plaats van vreugde.

Onze Kleine Wereld

Hoewel we weinig kunnen veranderen aan de grote wereld, kunnen we in onze kleine wereld veel doen. Zoek de verbinding met jezelf, wees waarachtig en verbind je met anderen. Laat de ander vrij, en geniet samen van vreugdevolle momenten. Zoek de lichtpunten op, en help elkaar op de ladder van het leven. Zoals de rimpels in een vijver ver reiken, zo kunnen onze daden een groot effect hebben.

Wat maakt jou uniek? Wat is jouw missie? Als je weet waar jij het verschil kunt maken, kun je een zinvol en zonnig leven leiden.

 

Leerschool van het leven

Leerschool van het leven

Tijdens een leuke online cursus waarin ik vertelde hoe ik Eus had ontmoet, stelden de cursisten nieuwsgierige vragen: “Hoe zit dat dan bij jullie? Hoe was het eerste contact? En wist je meteen dat het de ware was?” Ze wilden weten wanneer je echt voelt dat het goed zit. “Het was liefde op het eerste gezicht”, vertel ik enthousiast. Toch twijfelde ik daarna bijna een jaar aan mezelf. Het gevoel bleef echter onveranderd. Toen we eindelijk ontdekten dat de verliefdheid wederzijds was, wist ik na één dag samen dat hij de man van mijn leven was. Het is een gevoel dat je niet kunt verklaren. Je voelt je thuis, alsof je al je hele leven samen bent. Dit had ik niet bij eerdere relaties. Die waren meer waardevolle werkrelaties, die dienden als leerschool van het leven.

Je passie en missie uitdragen

Met Eus voelt alles nog steeds perfect, zelfs al zijn wij niet perfect. Het voelt compleet. Ditzelfde gevoel hadden we bij de eerste bezichtiging van ons huis. We wisten meteen: hier kunnen we oud worden. Dit is ons thuis. En dat terwijl het huis nog verre van perfect was. Er moest veel gebeuren, maar de energie voelde goed. Het is een plek waar we onszelf kunnen zijn. Ook ons werk voelt perfect, ondanks de schaduwkanten, omdat we onze passie en missie kunnen uitdragen. We ontmoeten vaak leuke, lieve mensen, wat de schaduwkanten ruimschoots compenseert. Die fungeren dan als leerschool van het leven.

Wanneer zit een relatie goed?

Dus wanneer weet je of een relatie goed is? Wat zijn de ingrediënten? Een ex-collega vertelde me eens: als het de ware is, dan weet je het. En ze had gelijk. Dat betekent niet dat als je het niet weet, je relatie niet waardevol is. Vaak leer je het meest over jezelf binnen relaties. Vooral over het herhalen van oude patronen. In hoeverre verbind ik me echt? In relaties heb ik veel geleerd waar mijn grenzen liggen en hoe ik in mijn waarde kan staan. Over vertrouwen en zelfvertrouwen. Als het goed is, breng je elkaar naar een hoger niveau zonder afbreuk te doen aan elkaars waarde.

Leerschool van het leven

Hoe zit dat bij jou? Wat leer jij over relaties? Welke relaties inspireren je en welke kosten je energie? Bij wie voel jij je thuis en bij wie ben je terughoudend? Welke relaties geven jou een gevoel van waardering? Inmiddels weet ik dat we allerlei mensen ontmoeten met een reden. Bij sommigen ervaren we teleurstellingen, terwijl anderen ons juist positief verrassen. Beide ervaringen behoren tot de leerschool van het leven. Oude patronen kunnen hardnekkig zijn. Tijdens het herhalen van oude patronen kun je mensen aantrekken die je iets leren, maar je niet verdienen.

Vanuit je hart of vanuit verplichting

Onlangs, nog herstellend van botbreuken, zag ik mezelf weer uitreiken vanuit mijn hart, en dan weer vanuit verplichting. Inspireren, motiveren en dienst verlenen is mijn passie. Meer en meer voel ik het verschil tussen wanneer iets echt van binnenuit komt en een wederzijdse weerklank heeft, of wanneer het uit gewoonte of please-gedrag komt, en ik energie verlies. Dit toont me: “O jee, daar ga ik weer met mijn oude patroon”. De twee botbreuken hebben me veel inzichten gegeven.

Het leven als een speelplaats

Als je het zo bekijkt, wordt de leerschool van het leven een speelplaats waar je dagelijks tools krijgt om te zien hoe waardevol je jezelf vindt en hoe ver je bent met het loslaten van oude patronen. Ik krijg nog steeds dagelijks tools aangereikt van de leerschool van het leven. Hoe goed zorg ik voor mezelf? Is dit please-gedrag, of doe ik het echt graag? Waar liggen mijn grenzen? Ik moet eerlijk zeggen dat het me steeds beter gaat, en oefening baart kunst. Het mooie is dat iedereen op je pad je iets geeft om van te leren. Soms hartverwarmend, soms teleurstellend, maar altijd leerzaam. Dat maakt de leerschool van het leven zo dynamisch.

Reis door het leven en geniet van de rit

Reis door het leven en geniet van de rit

Onder de stralende zon van de Algarve wandelen wij, twee Friese vrouwen, verwikkeld in levendige gesprekken, door het weelderige landschap. Alsof het hier golft als een zee van bloemen. Soms staan we stil, om de pracht van de natuur te omarmen en vast te leggen. Maar dan komt de eerste uitdaging: een brede rivier. Geen probleem, lachen we terwijl we onze schoenen uitdoen en de rivier trotseren. Maar zelfs de beste avonturiers kunnen verdwalen; afgeleid door het landschap en onze verhalen missen we een afslag. Wat eerst een korte wandeling leek, verandert in een avontuurlijke tocht. Als een reis door het leven, genieten we van de rit.

Een wandeling als een reis door het leven

Maar in plaats van te wanhopen, herinnert mijn metgezel me eraan; Wat maakt het uit, we zijn toch laat. Dus laten we ervan genieten. Dus, lachend en ons verbazend over de prachtige uitzichten, zetten we onze zoektocht voort. Uiteindelijk blijkt het een onvergetelijk avontuur te zijn. Met nog meer rivieren die ons pad doorkruizen. Tijdens onze wandeling delen we persoonlijke verhalen, geworteld in de waarde van trouw. Ook al heeft dat ons soms bij partners gebracht die ons niet verdienden. Maar dat is het leven: leren, groeien en kiezen voor degenen met wie de rit echt waardevol is. De wandeling was eigenlijk als een reis door het leven.

Gedeelde vreugde is dubbele vreugde

Herken je dat? Dat het leven je voortdurend uitdaagt? Met nieuwe hobbels op je pad. Maar dat ook elke hindernis, elke val, je sterker maakt en doet groeien. Ondertussen leren we dat, ondanks kleine en grote tegenslagen die we tijdens onze reis door het leven meemaken, we kunnen blijven genieten. En soms, als we geluk hebben, ontmoeten we anderen die eenzelfde soort reis maken. Gedeelde vreugde is dubbele vreugde, en gedeelde lasten zijn halve lasten.

Problemen lossen zichzelf op

Zo herinner ik me een recente ontmoeting met een andere lieve ziel die ons pad kruiste toen het leven ons uitdaagde. Met een paar zieke hulpen, waren we op onszelf aangewezen. Met mijn twee nog helende armen, waren mijn taken beperkt, qua schoonmaak. En tot overmaat van ramp kreeg Eus spit. Maar toen, als een zegen uit de hemel, bood een vriendelijke gast hulp aan, verlichtte de pijn van de zere rug door een massage. En vonden we zelfs een goede chiropractor. Nu hebben we een fijne nieuwe hulp erbij. Problemen hebben soms een manier om zichzelf op te lossen. Dus, laten we tijdens de reis door het leven, blijven genieten van de rit.

Tel je zegeningen

Soms ontgaan ons bepaalde zaken, nietwaar? Het is niet ongewoon om te horen: “Ik verlang naar een partner met wie ik alles kan delen” of “Deze situatie heeft me flink wat geld gekost.” Het verlangen naar een partner of het vermijden van verliezen is begrijpelijk en volkomen natuurlijk. Echter, het leven wordt aanzienlijk lichter als je je richt op wat je wel hebt. Denk aan de warmte van vrienden, de stabiliteit van je financiën, of de vaardigheden waarmee je geld kunt verdienen. Het is een kwestie van perspectief; soms win je, soms verlies je. Maar wanneer je je concentreert op je zegeningen, groeien ze uit tot een overvloed. En wat je verlangt, lijkt bijna als vanzelf naar je toe te komen. Laten we niet vergeten: we leven nog steeds in vrede. Dat op zichzelf is al buitengewoon!

In de reis van het leven vooral genieten van de rit

Kortom, elke hobbel op ons pad, elke val, is een les die ons sterker maakt. We kunnen niet altijd veranderen wat er gebeurt, maar we kunnen ervan leren. Na de nodige emoties verwerkt te hebben, weer focussen op de lichtpunten. En nu, vrij van gips, voel ik weer de vrijheid om auto te rijden en te zwemmen. Het herstelproces heeft me geleerd nog meer te genieten van de kleine dingen in het leven. Nog meer dankbaarheid te voelen voor wat echt waardevol is. En te laten wat jou levenspad niet dient. Dus laten we onze reis voortzetten, wetende dat elke hobbel ons dichter bij onszelf brengt, en laten we vooral blijven genieten van de rit.

Carpe Diem! Een Les in Kwetsbaarheid

Carpe Diem! Een Les in Kwetsbaarheid

Als dansende vlinders met vleugels van verbeelding, verkennen we het betoverende Moorse gedeelte van Real Alcázar in Sevilla. Van de ene prachtig versierde boog naar de andere, onthullen we de kleurrijke mozaïeken die als een levendig tapijt onder onze voeten uitrollen. Terwijl de rest van de bezoekers zich nog verdiept in het eerste christelijke deel van het paleis, genieten wij van het voorrecht om voor even de enige ontdekkingsreizigers te zijn. Wanneer de eerste groep luidruchtig naar de Moorse patio’s trekt, ontsnappen wij naar de weelderige tuinen om te dwalen en te ontspannen op bankjes versierd met mozaïek. Hier en daar ontbreken stukjes, waardoor de fragiliteit zichtbaar wordt. Maar als je het grotere plaatje bekijkt, vervaagt die broosheid. Zo is het ook met kwetsbaarheid.

Kwetsbaarheid

Later verkennen we het Parque de María Luisa. Met mijn arm in een mitella geven we de voorkeur aan de rustigere plekken van Sevilla. Deze reis was al gepland voor mijn val, en zo vieren we Eus’ verjaardag in zijn geliefde stad. We strijken neer op een terras, waar ons gesprek plotseling verschuift naar de ervaring van kwetsbaarheid op onze leeftijd. Aan de ene kant vrij, omdat je niets meer hoeft op te houden. Maar ook broos door het verstrijken der jaren. Hoe lang nog? Wat als een van ons wegvalt?

Een ongeluk zit in een donker hoekje

Plotseling moet ik naar het toilet. Eus waarschuwt nog: “Het is er vies en donker.” Bij binnenkomst hoor ik iemand in het Nederlands zeggen: “Jeetje, het is hier zo donker dat ik mijn mobiel nodig heb om bij te schijnen.” Met mijn arm in de mitella lijkt dat een uitdaging. Haastig wil ik deze plek verlaten, maar ik zie het afstapje niet, en bots tegen de wasbakken. Ik gil en dan wordt alles zwart. Eus komt naar me toe gerend en kan me niet meteen wakker krijgen. Hij voelt de kwetsbaarheid van ons samenzijn. Wat een schrik! Om een lang verhaal kort te maken: weer bij bewustzijn gaan we naar de eerste hulp, op een steenworp afstand. Mijn kleine pink is gebroken.

Carpe Diem

Wat leren we hieruit? Moeten we nooit meer een donker, vies toilet ingaan? Of is het een herinnering dat een ezel zich niet tweemaal aan dezelfde steen stoot? Is dit opnieuw een signaal om te vertragen? Ik was toch al goed op weg als bezige bij. Misschien te veel voor de hand liggend. Is alles een teken? En hoe zit het met mensen die echt zware tegenslagen hebben, zoals kanker? Moeten zij zichzelf de schuld geven van hun kwetsbaarheid? Dat is wel erg moraliserend, toch? Soms is het gewoon pech, op het verkeerde moment op de verkeerde plek zijn. Vaak begrijpen we pas achteraf hoe en waarom dingen gebeuren. Wat wij beiden voelen na deze gebeurtenis, is dat het leven fragiel is. Een ongeluk zit in een klein hoekje, dus we beseffen dat des te meer. Carpe diem!

Omring je met mensen die om je geven

Naast het leren vertragen, zoals bij de eerste val, realiseer ik me nu hoeveel liefdevolle mensen er op deze wereld zijn. Het hele toilet stond plotseling vol met hulpverleners, zo lief. En tijdens mijn herstelperiode heb ik zoveel hartverwarmende bezoeken en berichten ontvangen. Er waren ook leuke verrassingen, zoals de buurman die spontaan langskwam op Eus’ verjaardag, die we toch thuis vierden. Hij bracht een prachtige bougainvillea mee. Onze huisvriend, caretaker, nam extra taken op zich om ons te ontlasten. Lieve gastvrienden die voorstellen om met onze hond Sam een extra rondje te lopen. Maar deze ervaring heeft me ook duidelijk laten zien, bij wie de balans tussen geven en ontvangen zoek is geraakt. En dat ik dan een oud patroon heb herhaald. Mooie inzichten!

Meer in balans

Dus dit is ook een les om meer in balans te komen door nu te leren ontvangen. En door mijn handicap met mijn arm/hand dingen uit handen te leren geven. Controle loslaten. Het is voor mij ook helend om zoveel liefdevolle zorg van Eus te ontvangen. Hij is een vrolijke, zorgzame partner die compenseert wat ik vroeger heb gemist. Zo worden de barsten uit mijn jeugd nog eens geheeld. Zoals ik eerder schreef, ben ik dankbaar voor wat ik kan, heb en beleef. Het ongemak is tijdelijk, maar ik voel ook de kwetsbaarheid dat het zo van je afgenomen kan worden. Carpe Diem!

Een onverwacht leerzaam avontuur: Slow Living

Een onverwacht leerzaam avontuur: Slow Living

In het alledaagse schuilt soms een diepe levensles. Dat werd me laatst op een wel heel onverwachte manier duidelijk tijdens een wandeling met mijn trouwe viervoeter Joy. Het moment waarop ze onverwachts aan de riem trok en ik plat op mijn gezicht belandde met een gebroken elleboog en ribben, bracht niet alleen fysieke ongemakken met zich mee. Het opende ook mijn ogen voor de kunst van langzamer leven en het koesteren van elk moment. Slow living

Bewust leven

Op een doodnormale, zonnige middag nam Joy plotseling de leiding en sleurde me richting een vrouw met een baby. In een wanhopige poging haar tegen te houden, verloor ik mijn evenwicht en viel ik met een harde klap op de grond. Terwijl ik daar lag, overmand door pijn en verwarring, drong het snel tot me door dat deze ervaring een uitnodiging was om het rustiger aan te doen en bewuster te leven. Dit was het begin van mijn slow living avontuur.

De voordelen van slow living

Want met een gebroken elleboog aan mijn rechterarm en gebroken ribben aan de linkerkant worden dagelijkse taken plotseling uitdagingen. Zelfs eenvoudige handelingen, zoals in en uit bed stappen, vergen nu aandacht en zorgvuldigheid. Maar te midden van deze beperkingen ontdekte ik de schoonheid van rust en het loslaten van controle. Het dwingt me om te vertragen en te focussen op de kleine geneugten van het leven: het gezang van de lentevogels, de kleurrijke bloemen in de tuin en de liefdevolle zorg van mijn partner en vrienden. Dit alles zijn de onverwachte voordelen van slow living.

Genieten van het moment

Dus in plaats van me te laten overweldigen door frustratie en ongemak, omarm ik deze periode van herstel als een kans om te vertragen en te genieten van de kleine momenten van geluk. Het is een tijd van reflectie. Waarin ik me des te meer bewust word van de waarde van mijn leven. Maar ook hoe gemakkelijk het voorbij kan razen in de drukte van alledag.

Meer in het hier-en-nu te leven

Dit ongelukje dient niet alleen als een herinnering aan het belang van slow living en dankbaarheid. Maar leert me ook om meer in het hier-en-nu te leven, en de stroom van het leven te omarmen. Het weerhoudt me er niet van om mijn plannen door te zetten. Laatst had ik een mooie wandeling gepland, maar de weersvooruitzichten waren abominabel. En wat een beloning was het! We liepen door zonovergoten bloemenvelden. Zelfs het wachten in het ziekenhuis bracht waardevolle inzichten en ontmoetingen met zich mee. Je beseft dan hoe krachtig de mens is, die echt leed te verduren hebben. Maar ook hoe goed onze gezondheidszorg is. Hoe liefdevol ik gebracht werd van de ene afdeling naar de andere. Met persoonlijke aandacht.

Dankbaarheid

Dus terwijl ik mijn gebroken elleboog en ribben langzaam laat genezen, koester ik de tijd die ik heb om te genieten met vrienden en gasten van de kleine dingen die het doen. Tenslotte kan ik nog veel. Gasten verwelkomen, ze verwennen met koffie en gebak. En ook daar de tijd voor nemen. Ze laten meegenieten van de uitbundige lente in de natuur. Maar ik neem ook de tijd om rust te nemen, mijn voeten omhoog te leggen en simpelweg dankbaar te zijn voor alles wat ik heb.

Vallen om op te staan

In retrospectief was het ongeluk met Joy, misschien wel een van de beste dingen die me kon overkomen op dat moment. Het bracht me niet alleen dichter bij de mensen om me heen, maar het opende ook mijn ogen voor de ware schoonheid van het leven. Soms moeten we vallen om te kunnen opstaan, en te beseffen hoe kostbaar elk moment werkelijk is.