In het alledaagse schuilt soms een diepe levensles. Dat werd me laatst op een wel heel onverwachte manier duidelijk tijdens een wandeling met mijn trouwe viervoeter Joy. Het moment waarop ze onverwachts aan de riem trok en ik plat op mijn gezicht belandde met een gebroken elleboog en ribben, bracht niet alleen fysieke ongemakken met zich mee. Het opende ook mijn ogen voor de kunst van langzamer leven en het koesteren van elk moment. Slow living
Bewust leven
Op een doodnormale, zonnige middag nam Joy plotseling de leiding en sleurde me richting een vrouw met een baby. In een wanhopige poging haar tegen te houden, verloor ik mijn evenwicht en viel ik met een harde klap op de grond. Terwijl ik daar lag, overmand door pijn en verwarring, drong het snel tot me door dat deze ervaring een uitnodiging was om het rustiger aan te doen en bewuster te leven. Dit was het begin van mijn slow living avontuur.
De voordelen van slow living
Want met een gebroken elleboog aan mijn rechterarm en gebroken ribben aan de linkerkant worden dagelijkse taken plotseling uitdagingen. Zelfs eenvoudige handelingen, zoals in en uit bed stappen, vergen nu aandacht en zorgvuldigheid. Maar te midden van deze beperkingen ontdekte ik de schoonheid van rust en het loslaten van controle. Het dwingt me om te vertragen en te focussen op de kleine geneugten van het leven: het gezang van de lentevogels, de kleurrijke bloemen in de tuin en de liefdevolle zorg van mijn partner en vrienden. Dit alles zijn de onverwachte voordelen van slow living.
Genieten van het moment
Dus in plaats van me te laten overweldigen door frustratie en ongemak, omarm ik deze periode van herstel als een kans om te vertragen en te genieten van de kleine momenten van geluk. Het is een tijd van reflectie. Waarin ik me des te meer bewust word van de waarde van mijn leven. Maar ook hoe gemakkelijk het voorbij kan razen in de drukte van alledag.
Meer in het hier-en-nu te leven
Dit ongelukje dient niet alleen als een herinnering aan het belang van slow living en dankbaarheid. Maar leert me ook om meer in het hier-en-nu te leven, en de stroom van het leven te omarmen. Het weerhoudt me er niet van om mijn plannen door te zetten. Laatst had ik een mooie wandeling gepland, maar de weersvooruitzichten waren abominabel. En wat een beloning was het! We liepen door zonovergoten bloemenvelden. Zelfs het wachten in het ziekenhuis bracht waardevolle inzichten en ontmoetingen met zich mee. Je beseft dan hoe krachtig de mens is, die echt leed te verduren hebben. Maar ook hoe goed onze gezondheidszorg is. Hoe liefdevol ik gebracht werd van de ene afdeling naar de andere. Met persoonlijke aandacht.
Dankbaarheid
Dus terwijl ik mijn gebroken elleboog en ribben langzaam laat genezen, koester ik de tijd die ik heb om te genieten met vrienden en gasten van de kleine dingen die het doen. Tenslotte kan ik nog veel. Gasten verwelkomen, ze verwennen met koffie en gebak. En ook daar de tijd voor nemen. Ze laten meegenieten van de uitbundige lente in de natuur. Maar ik neem ook de tijd om rust te nemen, mijn voeten omhoog te leggen en simpelweg dankbaar te zijn voor alles wat ik heb.
Vallen om op te staan
In retrospectief was het ongeluk met Joy, misschien wel een van de beste dingen die me kon overkomen op dat moment. Het bracht me niet alleen dichter bij de mensen om me heen, maar het opende ook mijn ogen voor de ware schoonheid van het leven. Soms moeten we vallen om te kunnen opstaan, en te beseffen hoe kostbaar elk moment werkelijk is.