Betrokken, bevlogen of bedaren

Betrokken, bevlogen of bedaren

Verhit na een weldadige wandeling lopen mijn vriendin en ik een dorpje in, en ploffen neer op het smalle terras van het Café Canelas. De uitbaatster rookt tegenover ons haar sigaretje en kijkt aandachtig voor zich uit. Na een vriendelijke glimlach blijft ze gefocust op de stoeprand voor haar. Mij wat onnozel voelend vraag ik; “Bent u al open?” “Ja, hoor”, zegt ze terwijl haar mondhoeken omhoog krullen. Als haar sigaret tot peuk gerookt is, gaat ze gestaag het café binnen. Ik volg haar, maar plots is zij weg. Na vijf minuten wachten komt ze terug en geef ik de bestelling door. Het koffie apparaat pruttelt. Alle handelingen die leiden tot onze lang verwachte koffie verkeerd worden uitgevoerd in slow motion.  Jeetje, ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om op deze manier met mijn gasten om te gaan. Toch is dit een geliefd café, en is de caféhoudster een aardig mens.

In slow motion

Na een rustige winter met nachten die voor mijn doen een winterslaap zijn, kon ik afgelopen week opeens de slaap niet vatten. Zweten, hoger ademen, mijn gedachten schieten alle kanten op, ik ben uit mijn centrum. Het toeval wil dat ik als een spring in het veld met lente achtig enthousiasme mijn dagen vol gegoten heb. Lieve vrienden overladen we met enerverende uitstapjes gecombineerd met house hunting. Super gezellig natuurlijk. Alle verloren tijd samen in een week inhalen. Na een inspirerende tocht met tussendoor een bezichtiging van een slecht onderhouden huis met een depressieve eigenaar kan ik ’s nachts de overdag opgedane indrukken niet verteren. Een typisch geval van het inzetten van mijn oneindig lijkende energie, willen inspireren, onderhouden, en haar valkuil die daarin doorschiet. En natuurlijk doe ik het allemaal zelf, want ik vind het namelijk ontzettend leuk. Toch kan ik wat leren van de Portugese uitbaatster. Slow motion. Tussendoor eens even voor mij uitstaren, dan wel zonder sigaret. Adem diep in en uit. Een inspirerende workshop over het Enneagram van Diana Steenbeek weerspiegelt mijn tweespalt.

Variëren tussen distantie en betrokkenheid

Want ik scoor hoog op het type twee, de hulpverlener. Diegene die invoelt in wat een ander nodig heeft, betrokken is, maar moeilijk kan ontvangen. Zorgen voor en betrokken zijn, kunnen waardevolle eigenschappen zijn, mits je naar je eigen behoeftes luistert en het doceert. Mijn ervaring is namelijk dat een overgrote betrokkenheid en zorg leidt tot spons gedrag. En nogmaals dit gebeurt terwijl de omgeving niet vraagt naar zorg en betrokkenheid, het gaat als vanzelf. Het is  fijn om mensen te verwennen. Afstand houden vermindert mijn plezier in samen zijn of werken met mensen. Flexibiliteit en emotionele intelligentie zijn nodig om op een speelse spontane manier te kunnen variëren tussen distantie en betrokkenheid.

Kwaliteiten van distantie en betrokken zijn

Toch bezit distantie net zoveel kwaliteiten als betrokken zijn. Afstand houden biedt ruimte voor de eigenheid en autonomie van alle partijen. ‘Elkaar de ruimte laten’ en ‘ruimte voor jezelf maken’ zijn noodzakelijke deugden. Met een zekere distantie vind ik het ook makkelijker om overzicht te bewaren en koers te houden. Betrokkenheid biedt veiligheid, men voelt zich gezien en thuis. Er ontstaat synergie, wat tot het delen van emoties of ideeën leidt. De meerwaarde van één plus één is drie.

Het Enneagram

Naast dat ik hoog scoorde op die twee had ik een even hoge score op de acht. Het type dat mij in balans doet houden, als ik niet zijn valkuil leef. De acht wordt weer gegeven als het type ‘de baas’, die liever zelf de touwtjes in handen houdt. Een persoon die met passie datgene voor elkaar probeert te krijgen wat hij/zij wil. Deze mensen zijn geen volgers, maar echte leiders, hoeven niet per se erg betrokken te zijn, maar zitten veelal ‘lonely at the top’. En als ze doordraven, kunnen ze dwingend, afstandelijk en niet betrokken zijn dus. Beide types zowel de twee als de acht kunnen bergen verzetten,  echter als ze in hun type gefixeerd raken duiken ze de afgrond in.

Innerlijke struggle

Niet dat ik in een noten dop de mooie wijsheden van het Enneagram wil uitleggen, daar moet je bij Diana Steenbeek voor zijn. Want het is niet mijn, maar echt haar expertise. Echter deze workshop weerspiegelt mijn innerlijke struggle van leiding willen geven, mijn eigen weg willen gaan, onafhankelijk en vrij willen zijn, met aan de andere kant betrokken zijn, bijdragen aan gezelligheid en een harmonische sfeer. De tegenstrijdigheid van afstand nemen en dichtbij zijn. Bijzonder om samen met onze vrienden onze bevindingen van deze workshop te delen. Bewust te worden hoe een ieder weer anders met situaties omgaat. Het dagelijks leven weerspiegelt datgene wat je nodig hebt voor balans.

Ruimte voor jezelf creëren

Voordat de workshop begon moesten we een dier kiezen en ik koos naast de leeuw de adelaar. De laatste gaf mij de clou voor mijn tweespalt. Om flexibel tussen distantie en betrokkenheid te kunnen balanceren is een helicopterview nodig. Contact maken met je gevoel en intuïtie terwijl je het overzicht houdt. Om bewust keuzes te maken is het nodig ruimte voor jezelf te creëren om zo dichtbij jezelf en indirect bij de ander te staan. Even weg van de wereld, zoals mevrouw Canelas die in slow motion trekt aan haar sigaretje en focust op oneindig.

Wat is jouw eerste impuls; afstand houden of betrokken zijn? Hoe vind jij balans in ruimte voor jezelf nemen en betrokken zijn met anderen?