Zin geven en beleven

Zin geven en beleven

Vorig jaar ging ik plotseling even dood’ schrijft Fokke Obbema naar aanleiding van een hartstilstand. Zijn ontroerende artikel in de Volkskrant, die deze gebeurtenis beschrijft, roept vele reacties op. Hierdoor volgt een interviewreeks met de vraag; “ Wat is de zin van het leven?” Op één of andere manier stemmen deze interviews mij blij. Dat mensen bezig zijn met de meest wezenlijke vraag aller tijden. Want het is toch fijn als je daar nu al een gevoel bij hebt, zonder dat je iets ernstigs hoeft te overkomen zoals een hartstilstand.

Geven en nemen

Om eerlijk te zijn heb ik een avontuurlijke life journey met geducht zelf onderzoek nodig gehad om rond mijn 40ste helder te krijgen wat mijn levensdoel is: ‘Mensen inspireren hun authentieke weg te bewandelen met gebruik van hun passie en talenten.’ De koe bij de horens vattend ben ik vanaf dat moment een onderneming gestart, waardoor ik mijn missie uit kon dragen. Het voelt alsof ik op deze manier iets terug kan geven aan de gemeenschap als wederdienst voor de talloze mogelijkheden die mij aangereikt zijn.

Waarom de zin van jouw leven weten?

Terwijl ik in mijn omgeving de  vraag stel; “Wat is de zin van jouw leven?” krijg ik soms het antwoord: “Goh, hoe moet ik dat nu weten?” Wellicht is een eerste stap om een rode draad te ontdekken die zich als het ware door je leven kronkelt. Een draad die blijk geeft van waarden en werkzaamheden waar je intens blij van wordt. Het voordeel van het ontdekken van de zin van jouw leven is dat het je focus biedt, en een anker. Vaak heeft men het idee dat zingeving iets groots moet zijn. Waarom niet beginnen met het op waarde schatten van kleine zinnige zaken zoals ‘genieten’ of ‘delen’? Je zou kunnen zeggen dat zingeving in het verlengde ligt van dankbaarheid.

Hoe wij onze zingeving (be)leven?

Onze rode draad vonden wij in de waarden verbondenheid, vreugde, vrijheid, verdieping vertrouwen en vernieuwing. Onze zes V’s. Als we handelen zonder minstens twee van dit zestal in ogenschouw te nemen, voelt het onwezenlijk. Aan iets beginnen zonder verbondenheid of vreugde, is voor ons een no go item. Deze waarden leveren ons zoveel levensgenot dat we dit graag delen. Zodat de mensen die wij ontmoeten dit mee beleven en op eigen wijze met hun eigen normen en waardestelsel hun levensgeluk ontdekken of bestendigen. Wij vinden het dus zinnig anderen en onszelf het levensgeluk te gunnen waarbij we de V van verdriet niet uit de weg gaan. Je geniet minder van zonnestralen als je nooit beleeft hebt om in de schaduw te vertoeven. De V van verdieping.

Dit blog een tweeluik

Hierop voort bordurend dacht ik; deze vraag is geijkt voor de kerstdagen en de komst van een nieuw jaar. Na een post op FB met de vraag; “ Wat is jouw zin van het leven?” kwam er aanvankelijk geen reactie. Maar de V van Volharding hoort ook bij mij dus ben ik mensen persoonlijk gaan benaderen. Toen stroomden ontroerende reacties binnen waardoor deze blog een tweeluik geworden is. Lees de volgende ervaringen.

Zelfonderzoek; de school van het leven

“Op dit moment heb ik niet een bepaalde zin voor mijn leven, mijn ouders die echt belangrijk voor mij zijn, hebben steeds meer mijn hulp nodig. Het is pappen en nathouden. Wat mij veel plezier geeft is met de motor door mooie landschappen rijden. Daarna maak ik reisverslagen die ik schrijf naar een ingebeelde avontuurlijk ingestelde dame die het mooi vindt om te lezen. Niet dat ik verwacht dat die prinses op het witte paard als bij toverslag bij heldere hemel mijn gehele leven zin gaat geven. De vuilnis moet nog steeds buiten gezet worden. Wel ben ik op zoek naar helderheid waarom dingen gaan zoals ze gaan en heeft The School of life mij verder geholpen.

Zelfacceptatie

“Iedereen heeft het over je droom leven. In tijdschriften zie je een trend; Tien stappen om jouw droom te verwezenlijken. Ondertussen heb ik die droom maar niet gevonden. Dit terwijl ik mij af vraag of die droom dan zin zou geven aan mijn leven. Ondertussen ben ik erachter gekomen door therapie dat duchtig zelfonderzoek met de daaropvolgende verwerking de eerste stap is naar mijn manier van zingeving. Namelijk zelfacceptatie

Daden en doelen

Dit schrijft een jonge (wijze) man die dit jaar een dubbel afscheid te verwerken kreeg.
Wanneer voor je gevoel ’even’ alles tegenzit vraag ik mij soms af wat de zin van het leven is. Deze ‘zin’ valt voor mij niet in woorden uit te drukken. Voor mij zit de zin van het leven in de daden die ik doe en de doelen die ik nastreef. Natuurlijk baal ik na tegenslagen. Maar ik bedenk mij altijd dat er zoveel fijne dingen zijn. Ik vind het belangrijk om te genieten van wat het leven mij te bieden heeft. Ik zou zeggen: “Laat je omringen door geliefden en plan dingen in plaats van ze voor je uit te schuiven.” Belangrijk is om soms even goed te balen om vervolgens te ervaren dat het leven nog genoeg avontuur te bieden heeft, om daar weer vol goede moed je in te storten. Hoe cliché het ook klinkt na regen komt die zonneschijn echt wel weer. “

De zin ligt heel dichtbij; zijn

“Dit jaar ga ik met gemengde gevoelens afsluiten, eigen wil ik 2018 wissen. Terwijl wij proostten begin dit jaar dacht ik: ‘Dit wordt een mooi jaar.’ Echter op 4 juli, Independence Day, krijg ik het tragische bericht dat mijn zwager zelfmoord heeft gepleegd. Mijn wereld staat stil, terwijl de wereld om mij heen doordraaft. Ik voel alleen maar pijn, intense pijn. Hoe ga ik in vredesnaam de draad weer oppakken? Gelukkig is mij dat gelukt omringd door lieve mensen. Ondertussen vraag ik mij af; Mag ik wel genieten van het leven?  Eigenlijk ben ik het leven zoveel meer gaan waarderen, ik wil er alles uithalen wat erin zit. Ik wil mensen om me heen waar ik van houd, die mijn leven verrijken. De zin van mijn leven ligt heel dichtbij. Dat ik mag zijn wie ik ben, gevoelig, geëmotioneerd door kleine dingen. Ik ben mens. Ik wil er zijn voor anderen, het leven delen en vieren, voelen en opsnuiven. Zowel vreugde, verdriet als boosheid mag er zijn. Het doel is ZIJN, ik houd van het leven!

Met deze mooie zin wil ik dit blog afsluiten en jullie fijne feestdagen toewensen!