Water- en inspiratiebron

Water- en inspiratiebron

“De druk van het water is erg laag”, verzucht Eus. “Waarschijnlijk zit er een luchtbel in de leiding. Een klus voor morgen.” Tien minuten later roept een gast. “Eugene, er komt geen water uit de kraan!” Snel verifieert Eus de gastenkamer, draait de kraan open, geen drup. Verstoken zijn van elektriciteit is heel vervelend, maar van water is een ramp. In de oude Volkswagen snelt Eus naar ons bronhuisje om poolshoogte te nemen. Hij doet het deurtje van slot en kijkt in het reservoir, en ziet een waterloze bodem. ‘Shit!’ Allerlei gedachten gaan door hem heen; ‘De pomp doet het nog, het kan toch niet zijn dat onze bron leeg is?’

Overvloedig reservoir

De vorige eigenaar had ons het idee gegeven dat wij over een onuitputtelijke wel beschikken; “ Na twee jaar droogte in Monchique, stroomde deze bron nog overvloedig.” Thuis nemen de gasten het monter op; “ Ik neem wel een duik in het zwembad.” “ Ach, het zal snel opgelost worden.” En uit het niets opper ik; “ Het zal niet zo ernstig zijn, misschien een kleine hapering van iets?” Edoch ‘s nachts kunnen wij de slaap niet vatten. Wat is een bron zonder water? Het tast op één of andere manier een vaste bron van zekerheid in ons aan.

Bij het krieken van de dag snellen wij ons met priemende ogen naar het bronhuisje. En….. het reservoir zit weer bommetje vol. De dompelaar die aan moet geven wanneer het water van vijfentwintig meter diepte omhoog gepompt dient te worden, werkt niet.

Inspiratiebron

Water is binnenkort een bron van rijkdom dat goud niet kan evenaren. Hoe kan het toch dat iets mij geruststelde dat het niet ernstig was. Naast een waterbron heb ik zo mijn inspiratiebronnen waar ik op terug kan vallen. Mijn opa Anne, van mijn vaders kant, heeft mij leren lopen en samen met mijn ouders de liefde voor de natuur mee gegeven. Zijn huisje in het Rijsterbos, Friesland, heette Stille Wille, het stille plezier. Hij nam mij al vanaf mijn vijfde levensjaar mee op sunrisewalks. Over beekjes en houtwallen doken wij het diepe bos in om herten te spotten. Soms voelt het of hij ’s morgens met mij mee loopt en in gedachten met raad en daad bij staat.

Slingers voor het leven

Een andere inspiratiebron is mijn oma van mijn moeders kant, een echte levensgenietster. Zo stil als mijn opa was, zo breedsprakig was zij. Niet op haar mondje gevallen maakte zij met iedereen een praatje. Warm, humoristisch, gastvrij, wist zij ondanks vele tegenslagen, de slingers op te hangen voor het levensfeest.

Nelson Mandela, een inspiratiebron voor velen

Een andere inspiratiebron, sterk van invloed op mijn manier van denken en doen, is Nelson Mandela. Hij geloofde heilig in de bron van alles, in de ultieme kracht die een ieder heeft. Al vele mensen heb ik in barre omstandigheden bergen zien verzetten puttend uit een enorme krachtbron waar zij zichzelf niet van bewust waren. Voor Mandiba was liefde de meest onuitputtelijke bron, die elke keer als je haar aanboort zich als vanzelf vermenigvuldigd. Als groot leider stond hij voor verbinding en verbroedering.

Leiderschap liep bij hem parallel aan de basis principes van het veehoeden. Niet jezelf in the picture zetten maar vanuit de achterhoede anderen machtigen, een steun in de rug geven, om hen deelgenoot te maken in leiderschap.

Hij wist zijn vijand lief te hebben. Toch betekent dat niet dat je alles maar onbevooroordeeld hoeft te accepteren. Je grenzen kennen en kenbaar maken is ook een vorm van lief zijn voor jezelf.

Via stromende waterwegen

Wat voel ik mij rijk met een tot nu toe oneindige waterbron omgeven door inspiratiebronnen ( waaronder ook onze gasten).  Het is wellicht makkelijker om alles en iedereen de schuld van tegenslag te geven maar het is veel avontuurlijker en wijzer om via kronkelige stromende waterwegen jouw innerlijke krachtbron in voor-en tegenspoed te ontdekken.

Wie raadpleeg jij in goede en slechte tijden? Wie is jouw inspiratiebron? Waar haal jij een onuitputtelijke kracht uit?