Kracht en kwetsbaarheid

Kracht en kwetsbaarheid

Na een steile klim komen we uit bij een open plek, waar eens fikse kastanjebomen stonden. Nu liggen de stammen dwars over ons wandelpad. Dit geeft ons de impuls om op de stam te klimmen, de ‘durf-als’ bovenop. Acht sterke vrouwen. Nog maar een paar dagen geleden waren de meesten onder ons vreemden voor elkaar en nu een vrolijk verbonden geheel. Iedere dag, geholpen door de ademhalingsoefeningen, lichaamswerk, yoga en stiltewandelingen, worden laagjes afgepeld. Net als bij jaarringen van een boom, laagje voor laagje wordt de kern zichtbaar. De harten gaan open en er ontstaat verbinding. Kracht en kwetsbaarheid.

In een glazen bol

Dit is één van de mooiste dingen in ons werk, mensen te zien zoals ze werkelijk zijn, zonder maskers. Dit geeft veel vertrouwen over en weer. Mijn kwetsbaarheid laten zien vond ik moeilijk voor mijn dertigste, ik deed vooral stoer. Angst was een emotie die ik niet kende, huilen deed ik zelden, al helemaal niet in het bijzijn van anderen. Na mijn lerarenopleiding reisde ik rond het Middellandse Zeegebied in mijn uppie, werkend hier en daar, en kwam deze en gene tegen. Het was altijd een gezellig samen zijn met andere backpackers. Maar naast dat ik veel lol had, voelde ik eerlijk gezegd alsof ik in een glazen bol zat. Mensen passeerden mij, keken naar de bol, maar ik kon hen niet aanraken want dan raakten mijn handen slechts het glas. Zo voelde het.

Wisselwachter

Totdat ik in Griekenland een soort van Zorba ontmoette, vijftien jaar ouder dan de twintiger die ik was. Na ons werk in de druivenoogst, kwam hij vaak bij mij aan het tafeltje zitten in het dorpscafé voor een praatje. “Intrigerend”, zei hij, terwijl hij mij doordringend aankeek. “Je hebt de bouw van een man, doet dingen geijkt voor mannen, je bent stoer. Maar is het niet dat je dit gedrag gebruikt om je gevoeligheid te maskeren?” “ Waar heb je het over?” antwoordde ik geïrriteerd, terwijl ik uitdagend een raki in één keer achterover sloeg. En ging bruusk verder; “Vreemde verleidingstechniek, maar doe geen moeite, ik ben niet geïnteresseerd.”

Toch werden we vrienden, op mijn voorwaarden, zuiver platonisch. Al werkend en wandelend, maakte hij mij duidelijk; “ Je bent op de vlucht voor jezelf. Hier in het zuiden ga je het niet vinden als je niet eerst opruimt wat je achtergelaten hebt in je vaderland.” Achteraf gezien was deze man een wisselwachter in mijn leven. Na een acute blinde darm operatie werd ik opgevangen door zijn familie. Gulle gastvrijheid .

De kroon op het proces

Acht jaar na de wijze woorden van Zorba brak ik, en kreeg te dealen met mijn kwetsbaarheid. Verdriet, woede en alle angstgevoelens die ik weg gestopt had, barstten uit mij als een vurige vulkaan. Sinds die tijd kan ik vanuit mijn tenen schaterlachen. En hoe lang dit verwerkingsproces met behulp van een therapeut duurde? De eerste jaren intens daarna voelde alles steeds lichter en vreugdevoller. De balans werd opgemaakt met wie en waar ik energie aan wilde besteden. Als kroon op het gehele proces ontmoette ik Eus, mijn man.

Kwetsbaarheid en kracht

Met dit verhaal wil ik schetsen hoe belangrijk het is ook aandacht te besteden aan je kwetsbaarheid, dat te laten zien aan dierbaren en vanuit die kracht je keuzes te maken. Alle gevoelens zijn menselijk en waardevol om te doorvoelen.

Zo dankbaar voor de wisselwachter die de Griek is geweest, zo blij ben ik nu om zo nu en dan een bijdrage te kunnen leveren als tijdelijke wisselwachter in iemands leven. De appel valt van de boom als hij rijp is. Mocht de tijd voor jou rijp zijn, doe dat wat bij je past, laat je kwetsbaarheid en kracht zien. Zo win je harten en plavei jij jouw weg vrij van obstructies. Mocht er toch een boomstam liggen, daar klim je zo overheen.

Wanneer laat jij kwetsbaarheid zien? Hoe ga jij om met emoties als angst, verdriet, woede en vreugde? Hoe kun je deze inzetten als kracht?