Alles is liefde

Alles is liefde

Kleuren schakeren op een magische wijze van blauw naar goud aan de horizon. Iedereen staat met zijn mobiel of camera gereed om dit speciale moment vast te leggen. Dan verstomt het gesprek. Want op deze goede vrijdag bewonderen wij gezamenlijk de zonsopgang tijdens een wandeling bij Ponte da Piedade. De sfeer is zoals altijd opperbest. En er is niets aan de einder dat een voorbode laat zien van een voor mij dramatische dag. Een dag van afscheid nemen en terug naar de essentie. Zoals donkere wolken zich samenpakken op een kraakheldere dag. Dan voel je; alles is liefde. Juist daarom is er ook diep verdriet. Als je datgene los moet laten waar je van houdt.

Van zonsopgang naar duisternis op klaarlichte dag

Zodra ik de Jeep opendoe en zeg; “over tien minuten is er koffie”, belt Eus. “Lieve schat ik heb slecht nieuws. Want ik moet als de wiedeweerga met kater Billy naar de dierenarts.” Meteen voel ik de ernst van de zaak. En zeg tegen de gasten; “Ik rijd nu naar de dierenarts. Want ik wil erbij zijn als Billy zijn laatste adem uitblaast. Kan één van jullie terug rijden naar de B&B voor jullie ontbijt?” Aangekomen bij de beste vet van Lagos zie ik mijn lieve speelse spinnende vriendje verbonden aan allerlei slangen. Zelfs zijn blauwe tong is vastgezet.

De blonde dierenarts Mafalda kijkt me ernstig aan; ”Hij is in coma”. Er gaat van alles door mij heen. Ik aai Billy, alsof ik hem zo weer springlevend kan maken. Alles is liefde. Dan wordt er gebeld. Er moeten zaken geregeld worden voor de gasten. Ik laat Billy alleen in goede handen. Tenslotte ben ik nu een ‘sta in de weg’.

Dankbaarheid

Als ik in de wachtkamer kom word ik misselijk. Mijn darmen kunnen niet verteren wat ik nu al weet. De dierenartsen houden mij op de hoogte. De reden van zijn staat van zijn blijft onduidelijk. Waarschijnlijk is hij misselijk geworden van een ontwormingspilletje in zijn eten. En gestikt in zijn eigen braaksel. Schuldgevoel overmand me; ‘had ik hem maar nooit die rot pil gegeven’. Ondertussen heeft Eus de gasten bediend van het ontbijt en zit troostend naast me. De dierenarts raadt ons aan om even naar huis te gaan.

Ik heb een duik in de oceaan nodig. Terwijl ik zwem zie ik een silhouet van een kat in een wolk, die na een honderd meter verder zwemmen vervaagd. Ik weet het. Ineens voel ik mij dankbaar voor de fijne jaren samen met Billy. Wat overblijft zijn de zoete herinneringen. Liefde over en weer. Dat kunnen ze me nooit meer afnemen. Alles is liefde.

Waarom?

Als we na een uurtje weer bij de dierenarts aankomen is Billy net overleden. Zijn hartje heeft het begeven. Dan laat de dierenarts ons alleen om afscheid te nemen. Ik aai het nog warme lijfje. Mijn lieve trouwe vriendje. De tranen blijven stromen. Na het ontkoppelen van alle apparatuur komt de dierenarts in de tuin terug met Billy. Dit keer in een mooi oranje kleedje gewikkeld. Paarse bloemen prijken er bovenop. Zo zit in alles liefde en aandacht. Eus stelt voor; “Een rondje rijden om te brullen?” De lieve schat kent mij. Zoveel jaren samen; alles is liefde. Met een levenloze Billy op mijn schoot kan ik eindelijk diep wenen vanuit mijn tenen. Eerst komt het waarom? En dan het besef; Pure pech.

Alles is liefde

Thuisgekomen worden we op serene wijze omringd door de gasten en krijg ik overal knuffels. Alles is liefde. Twee lieve gasten hadden hem gevonden, en het braaksel opgeruimd. Eus die van aanpakken weet, begint al snel te graven voor een ere plekje voor Billy. De gasten laten ons betijen. Dan zeg ik tegen ze; Morgen om acht uur bij de tennisbaan? Tijdens het ontbijt komen de verhalen; hoe Billy via het asiel bij ons is gekomen. Dat hij altijd via het kattenluikje zich luid liet melden. En dan tegen mij aan op bed kroop, spinnend. De verhalen werden kleurrijker. Inclusief mijn lievelingssprookje; the love story of Anne en Eus. Zo zie je dat licht en donker samengaan. En dat in elk verhaal wel een element van liefde zit. Want alles is liefde.

Afscheid betekent de geboorte van herinneringen

Zo verstrijken de dagen. Maar het gemis blijft. Het leven gaat door. De slingers worden weer opgehangen. Maar ook het gebeuren wordt in perspectief geplaatst. Zo zijn er in onze omgeving lieve mensen waarbij plots hun zielsmaat weg viel. Daar moet je toch niet aan denken, wat een drama! Niet te bevatten. Zo gaat dit blog niet alleen over verlies maar juist over datgene wat nooit verloren gaat. En dat is de liefde. Zo ook de herinnering die blijft. Afscheid betekent de geboorte van herinneringen.

Friends of Canil de Portimao

Hierbij wil ik via deze blog aandacht vragen voor het asiel van Portimão. Onze huisdieren komen hier vandaan. Ze worden daar goed opgevangen en krijgen vaak zoals bij ons een goed ‘forever home’. Echter leven ze van donaties en wordt al het werk gedaan door vrijwilligers. Wordt vrienden van Friends of Canil de Portimao . En mocht je op deze zondagmorgen een goede daad willen verrichten; doneer dan geld naar Associacao dos Amigos do Canil de Portimao IBAN: PT50 0010 0000 4780 9000 0010 8 SWIFT/BIC: BBPIPTPL