Schrijven een spiegel naar binnen en buiten

Schrijven een spiegel naar binnen en buiten

Door een stevige jetlag loop ik met een wattenhoofd via een kleurrijke glas in lood schuifpui de ontbijt zaal binnen. Alle tafeltjes zijn nog vrij. Ik ga zitten voor het raam aan een maagdelijk wit tafeltje en bestel een cappuccino. Ik schuif het bord opzij en haal mijn schrift met een evenzo maagdelijke pagina tevoorschijn. Het ontbijtbuffet lacht me toe. Ik weet de verleiding te weerstaan en weidt mij eerst, voordat mijn collega’s binnen stommelen, aan mijn dagelijks ritueel; schrijven en cappuccino’s drinken.

Dagboek als vaste vriendin

Mijn leven als purser is dynamisch. Vliegen van Amsterdam naar New York en de week erop naar Sydney. Altijd weer andere bestemmingen en nieuwe collega’s. Ik ben nieuwsgierig, dus zoek ik zelfstandig wandel excursies uit, om de natuur te bewonderen en in contact te komen met de lokale bevolking. Vele indrukken rijker kom ik thuis. Om niet overstelpt te raken van alle prikkels, is mijn vaste vriendin op reis mijn dagboek.

Schrijven als bewustwording van een groeiproces

Door rugproblemen moet ik de vliegwereld vaarwel zeggen. De werkzaamheden  in mijn  eenvrouwsbedrijf als trainer/coach zijn niet minder afwisselend. Dat komt ook omdat mijn gevoelswereld niet eentonig is. Soms verzucht ik; ‘Was het maar saai!’. Als wandelcoach en trainer ontmoet ik iedere dag klanten met een uniek indrukwekkend verhaal en bijhorende levensvragen. Schrijven helpt mij niet alleen het groeiproces van mijn klanten vast te leggen maar ook mijn eigen ontwikkeling op peil te houden. Ik vertrouw mijn dagboek of toetsenbord alles toe. Soms gefocust dan weer losse eindjes.

Biografie

Dan leidt het lot mij naar een bruisend leven in Monchique, Portugal waar mijn partner Eus en ik een Bed and Breakfast beginnen. Tijdens een druilerige winter besluit ik alle losse eindjes bij elkaar te rapen en mijn biografie te schrijven. Hierdoor krijg ik meer inzicht, een betere balans en een diepere relatie met anderen.

Geen boek maar blogs

Ookal speel ik met het idee, het schrijven mondt (nog) niet uit tot een boek, maar wel wekelijkse blogs. Waarom? Om mensen stof tot nadenken te geven, mezelf en de ander een spiegel voor te houden. Uit de reacties maak ik op dat de lezers zich herkennen in mijn verhaal.

Afwisselend schrijfwerk ook toegespitst op ons bedrijf

Hoewel ik schrijven leuk vindt, heb ik geen idee wat er vakkundig bij komt kijken. Ik ga op zoek naar advies. Via Google vind ik schrijfcoach Cees van Dijk (www.nomasmedia.nl ). Bij hem volg ik regelmatig workshops die mij niet alleen voor blogs handvatten geven, maar ook om gezamenlijk een nieuwe website te bouwen en The Art of Joy Magazine te creëren. Dit brengt afwisselend schrijfwerk met zich mee, ook toegespitst op ons bedrijf. Elke keer kom ik weer laaiend enthousiast thuis, met een koffer vol nieuwe schrijf- en bedrijfsinzichten. Ik gun ook onze gasten dit plezier. Daarom kun je de inspirerende schrijf workshops ook volgen bij The Art of Joy .

Wat is de drijfveer om te schrijven?

In een paradijselijke wereld rijk aan nieuwe ontmoetingen, treed ik naar buiten en maak ik het gasten naar de zin. Schrijven is voor mij een creatief moment voor mezelf, waarin ik mij even afsluit van de buitenwereld. Zodra ik het publiceer, kijk ik weer uit naar de interactie die het te weeg brengt. Wat mij inspireert voor een volgend blog.
Wie schrijft die blijft. Wat is jouw drijfveer om te schrijven?