In je kracht schieten door tegendruk

In je kracht schieten door tegendruk

Uit alle macht probeer ik de bal onder het wateroppervlak van het zwembad te drukken. Maar hoe harder ik duw, hoe meer tegendruk ik ervaar. Totdat de bal uit mijn handen glipt en als het ware naar boven schiet. Terwijl ik de concentrische ringen aanschouw die de rode bal op het azuurblauwe water achterlaat, realiseer ik mij het principe van opverende kracht door tegendruk. Neem bijvoorbeeld Oprah Winfrey. Geboren in een straatarm gezin, onderdrukt en misbruikt door een oom, against all odds is zij nu de rijkste vrouw ter wereld. Maar veel belangrijker is, dat zij zich opgewerkt heeft tot de meest invloedrijke lady die andere mensen stimuleert om in hun kracht te staan en zichzelf trouw te blijven. De bal die door tegenkracht in de lucht schiet, bevrijdt van tegendruk.

Weerbaarheid door tegenslag

In haar laatste toespraak als First Lady van de Verenigde Staten gebruikte Michelle Obama dezelfde redenering: “Van tegenslag word je sterker.” Ze vertelde; “Eens was ik decaan. Er waren studenten die materieel gezien alles mee hadden, maar bij de eerste tegenslag wat cijfers betreft, gingen ze onderuit.” Volgens haar hebben kinderen van niet-rijke niet-witte ouders meer weerbaarheid ontwikkeld door tegenslag. “Zij hebben die spier al getraind. Help anderen alsjeblieft ook om hetzelfde te doen”, aldus Michele Obama.

Aan kracht winnen

Herken je dit? Vanuit eigen ervaring of die van anderen? Dat juist door tegenslag of verkerend in een onderdrukkende omgeving, je weerbaarheid groeit aan kracht? In een ver verleden kreeg ik door een geïmproviseerde spreekbeurt bij een opleiding voor Management en Toerisme een baan aangeboden als lokaal gids voor inkomend toerisme.  Zonder gidsenopleiding maar wel met genoeg talenkennis werd ik voor de leeuwen gegooid.  Bussen gevuld met Amerikanen, Spanjaarden, Duitsers en Fransen moest ik informeren c.q. vermaken over alle ins en outs van Holland, en onze hoofdstad Amsterdam in het bijzonder. De eerste keer dat ik moest praten door een microfoon gaf mij rillingen. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat wist ik buitenlanders te informeren en te entertainen. ’s Nachts verzamelde ik zoveel mogelijk informatie over alles wat met Amsterdam en Nederland te maken had. Al snel kreeg ik persoonlijke aanvragen van kleine gespecialiseerde incentives. Al doende werd ik zelfverzekerder en won aan kracht.

Opkomen voor eigenwaarde

Echter de honderd uur durende werkweek werd niet uitbetaald. Erger nog, ik verdiende het minimum loon zonder enige pensioen opbouw of vast contract. Dat werd mij te gortig, ik vond na een jaar hard werken dat ik mijn strepen wel verdiend had en vroeg opslag. Plus de betaling van de Guidor Gidsenopleiding. Op een ludieke wijze stuurde ik mijn bazen een foto uit Friesland, waarin ik verwees naar het opschrift van de grote zwerfkei bij het Rode klif ; ‘leaver dea as slaef’. Liever dood dan slaaf. Nog steeds geen reactie. Woedend ben ik het kantoor van de baas ingestoven:“Als jullie mij geen opslag geven en niet mijn opleiding betalen kun je de groepen van de komende maanden uitbesteden aan iemand anders. Aju paraplu!” Zodra ik thuis was, ging de bel. Een lieve medewerker mocht het klusje klaren en smeekte aan mijn voordeur; “Alsjeblieft kom terug!“ “Prima, maar wel op mijn voorwaarden,” antwoordde ik resoluut. En zo geschiedde; opslag , een twintig-uur werkweek met een veertigurige betaling en tijd voor mijn gidsenopleiding. Door voor mijzelf op te komen wist ik wat ik waard was.

Een te krap jasje

Echter niet alleen in mijn werkende leven, ook in mijn privé leven moest ik mijn eigen waarde opwaarderen en trouw blijven aan mezelf. Op een of andere wijze was ik in een relatie gestapt waarin ik mij steeds kleiner ging voelen. Het was iets wat er stelselmatig insloop door mijn onzekerheid. Pas toen ik mijn eigen bedrijf startte en menig klanten voor de deur stonden wist ik. ‘Deze jas is mij te krap, nog even en ik knap eruit.’ Het werd tijd om mijn kracht terug te nemen zonder mijn kwetsbaarheid te verliezen. Nadat ik het oude jasje bij de vuilnis had gedropt, kwam ik mijn man Eus tegen. Een ware vriend die mij oppoetst en laat stralen in mijn kracht.

Wrijving die je omhoog duwt in je kracht

Met andere woorden de wrijving die je in het dagelijks leven tegenkomt geeft een ieder de keuze, laat ik het op mij inhaken of blijf ik gecenterd in mijn kracht staan en verander ik de situatie dusdanig. En als het mij wel uit mijn doen haalt, wat zegt dat over mijn eigen persoonlijke groei? Oefening baart kunst. Na een paar keer je neus te stoten, leer je steeds meer tegenwerking, onderdrukking, of andere negatieve jaloerse krachten naast je neer te leggen. En er afstand van te nemen. Want je voelt, het is niet aan mij, ik laat het bij die ander. Op dat moment sluit je weer een proces af. Net als die bal kun je een sprongetje in de lucht maken omdat de tegenkracht, de wrijving je omhoog geduwd heeft in je eigen kracht.

In welke situaties win jij door wrijving aan kracht. Wat is jouw volgende moedige stap? Welk voorbeeld doet volgen?