Happy go Lucky

Happy go Lucky

Mijmerend ontdek ik een bekend gezicht tussen de bezoekers in de gemeentehal. “Peet!”, roep ik enthousiast. “Hé, Annelies en Eus, hoe gaat het met jullie?” Peet ziet er goed uit, altijd stralend. Samen met haar man bestieren ze een goed lopend bedrijf in de Algarve. “ Als ik Facebook moet geloven, zijn jullie altijd ‘happy’!” zegt ze met een brede glimlach. “Ja, we mogen ons gelukkig prijzen”, reageer ik.

Vrolijkheid in de vroege morgen

Sinds een aantal jaren post ik ‘s morgens indrukken van de schoonheid van mijn woonomgeving op Facebook. Dit leidt steevast tot positieve reacties van ‘FB-vrienden’. Vrienden schrijven mij dat ze door die foto’s de dag blij beginnen. Hierdoor raak ik nog meer geïnspireerd om mijn tijdlijn met kleur te vullen. Dat heeft zich ontwikkelt  tot mijn dagelijkse ochtendritueel. Een vriendin van mij beweert:; “Je kunt er een Zwitserse klok op gelijk zetten. Net voor zes uur Nederlandse tijd bewonder ik je afwisselende plaatjes met bijpassende motiverende teksten.” Mocht ik onverhoopt ziek zijn dan weten mijn volgers het meteen. Dan blijft mijn tijdlijn leeg in de vroege morgen.

Bagger

Naast deze positieve reacties kreeg ik één keer een sneer. “Hé jij, ‘Happy go lucky’, ik word moe van je nepberichten!”, schreef de bezoeker. De bagger die nog meer over mij uitgestort werd, zal ik je besparen. Natuurlijk kun je niet de gehele dag met een glimlach tot aan je oren  rond lopen. Of met een houding van ‘zie mij eens gelukkig zijn’. Maar dat is ook helemaal niet mijn bedoeling.

‘Happy’ zijn is een bewuste keuze

Hoe je geluk ervaart wordt juist het meest getest in moeilijke tijden. Nu bevinden wij ons hier in de Monchique in optimale omstandigheden. Elke dag zijn we bewust dankbaar en blij bent met wat we hebben. Toch blijft voor mij een gevoel van welbevinden een bewuste keuze. Echt diep van binnen vreugde ervaren, en schaterlachen vanuit je tenen doe ik sinds ik alle uithoeken van verdriet, boosheid, radeloosheid, paniek en angst  doorworsteld heb. Destijds verkoos ik al deze gevoelens toe te laten, wel in begeleiding, maar er niet in te blijven hangen.

In het dagelijkse leven kan ik flink nijdig worden als ze bijvoorbeeld hier in Monchique hun tuinafval gaan verbranden terwijl het nog kurkdroog is en we net verschrikkelijke bosbranden achter de rug hebben. Daarna zoek ik meteen naar oplossingen, ik zet dit vriendelijk op FB, want ik weet dat bestuurders van de gemeente ook mijn berichten lezen.
Tijdens de heftige brand, zie blog ‘Obrigados bombeiros’,  voelde ik eerst angst, maar ik liet dit gevoel slechts mondjesmaat toe, omdat je juist dan heel praktisch moet zijn. En dan ebt langzaam het gevoel van angst weg, de andere hersenhelft neemt over.

Relativeren

Met andere woorden het palet van alle gevoelens van donker naar licht is mij niet vreemd, alleen concentreer ik mij, net als mijn foto’s op Facebook, op het kleurrijke vrolijke palet. Ook al is het druilerig weer, ik weet altijd wel ergens lichtpuntjes te vinden. Als ik met het verkeerde been uit bed stap, wat vrijwel nooit gebeurd, ga ik de deur uit en wandel. In het begin is het net of je het ‘grumpy’ gevoel bent, of het jouw bestuurt. Zodra je echter in beweging komt, ruimte ziet en voelt, je zintuigen openzet, ben je weer daar waar je wezen moet, in het ‘hier en nu’.

Lesje geleerd

Mocht er een donkere wolk blijven hangen, dan weet ik dat ik er iets van kan leren, en onderzoek wat het dan is. Vaak komt dat doordat ik ongemerkt over mijn grenzen heb laten gaan, of niet een goede balans weet te houden tussen inspanning en ontspanning. Dan verander ik de situatie, zodat ik voor de volgende keer mijn lesje geleerd heb.

Helikopterview en doelgerichtheid

Gisteren bewonderde ik met een aantal gasten een honderdtal gieren die in cirkels boven ons huis draaiden. Dit duurde een klein half uur en toen zag je ze in V- formatie doelgericht naar het zuiden vliegen. Ik vergelijk dit beeld met een draaikolk aan gevoelens. Je draait erin rond, je belicht het van boven en beneden. Dan koers je daarheen waar je naartoe wilt en wat het beste voor je voelt. Voor de gieren was dat het zuiden. Net als de gieren heb je voor een algeheel gevoel van welbevinden een helikopterview en doelgerichtheid nodig. Dus gelukkig zijn is niet alleen ‘a state of mind’, het is een keuze. En dat kan alleen maar een echte keuze zijn als je ook andere gevoelens dan geluk toestaat.