Lichtbakens van Lagos

Lichtbakens van Lagos

Schapenwolken drijven stilletjes voorbij en onderschrijven de ochtendvrede. Boven de Atlantische laat de lucht een schakering aan oranje tinten zien. Dan zien we oostwaarts een halve oranje bol aan de horizon prijken. Terwijl westwaarts de vuurtoren van Ponte da Piedade haar licht laat schijnen. Daar waar de nacht verdwijnt. Voor ons altijd een magisch moment van de dag. Zo wordt de zonsopkomst vaak gebruikt als symbool van het aanbreken van een nieuwe, rechtvaardige wereld. Die op dit moment ver te zoeken is. Toch kunnen we ons realiseren dat er altijd wel ergens een dreiging is. Die wreed en onbillijk is. Maar ook dat wij daardoor ons licht niet moeten laten dempen. Juist blijven stralen zoals lichtbakens in Lagos.

Zoals de lichtbakens in Lagos

Waarom, o waarom nu? Net na de gruwelen van corona, staat er een oorlog op onze drempel. Wat hebben we geleerd de afgelopen twee jaren? En wat hebben we ons gerealiseerd? In ieder geval dat we niet onsterfelijk zijn. En dat we juist met het zwaard van Damocles boven ons hoofd, zoveel mogelijk uit ons leven kunnen halen. Ons licht laten schijnen zoals de lichtbakens in Lagos. Voel jij je onmachtig in de wereld situatie? Begrijpelijk. Maar je kunt ook actief zijn om de bevolking van Oekraïne te helpen. Of focus je op datgene waar je controle over hebt. Zoals je eigen humeur. Neem tijd voor introspectie. Zo van; “Wat is de essentie in mijn leven?” En wees dankbaar voor wat je hebt.

Angst voor dood of leven?

Maar wat schijnt zeventig procent van onze bevolking al decennia lang te doen? Bang zijn! Bang voor de Golfoorlog, voor terreuraanslagen, corona, en nu voor een derde wereldoorlog. Hoe dan? Omdat we in een enorme welvaartstaat leven zonder een reëel gevaar. Tenzij je een ongeneeslijke ziekte hebt. Van de wieg tot het graf zijn we verzekerd. Denken controle over alles en nog wat te hebben. En zijn bang dat kwijt te raken. Er is dus een enorm spanningsveld tussen dat wat je ziet elders, en de schijnveiligheid die je thuis gecreëerd hebt. En in plaats van uit onze comfortzone te stappen om risico’s te nemen. Bewust te zijn van ieder moment. En dankbaar te zijn voor wat is. Focussen we ons op ellende. ‘Doom scrawling’ noemen ze dat. Zelfs gaan we jodium en toiletpapier hamsteren!

Lichtpunten

Mensen in de Oekraïne, in Afghanistan, Syrië etc. etc. hebben geen tijd om bang te zijn. Zij hebben niet de luxe om alles uit je leven te kunnen halen. Want zij moeten overleven! Dus in plaats van angst heeft de wereld lichtbakens nodig. Zoals de lichtbakens in Lagos. Gun het jezelf om je mobiel vaker weg te stoppen. Om te genieten van een zonsopgang. Of je te verwonderen over de bloei en groei in deze lente. Koop een bloemetje voor je geliefde. Maak je buur blij met een praatje. Gun jezelf die cadeaus die het leven je geven. Heb je een droom? Het is tien voor twaalf, doe het nu!

Angst en schuld

En dan hoor ik iemand in een talkshow zeggen; “Nu kan ik eindelijk op een terras zitten. Want de horeca is open. Maar dan ik voel mij schuldig. Waarom ik wel en zij niet?” Met schuldgevoel of angst win je niks. Zeker geen oorlog. Stort dan liever geld of haal vluchtelingen op. En als dat niet uitkomt ga in ieder geval bewust leven! Geniet! Zodat jouw vrolijkheid ook andere mensen blij maakt. Angst en schuld zijn slechte raadgevers in een wereld vol ellende.

Wonderen in deze wereld

Maar ook in een wereld vol lente. De natuur laat zien daar waar je een zaadje plant er al rap een plantje opdoemt. Een wonder. Zo zijn naast alle gruwelijke gebeurtenissen de wonderen de wereld niet uit. Zo ook de moed. Zoals een pianiste die voor het station van Lviv piano speelt; “What a wonderful world”. Of een Oekraïense zanger die vluchtelingen moed toezingt. Of een redactrice van de Russische staatstelevisie die tijdens een uitzending laat zien; ‘Stop de oorlog’! De duizenden vluchtelingen die warm onderdak geboden worden. De meeste mensen deugen, of niet soms?

Blije struisvogel

Weet dat Algoritmes in de media zijn gericht op rampen. En waarom? Omdat volgers daar het meeste naar kijken. Ramptoerisme? Ach, misschien beticht je mij van een struisvogel te zijn. Maar dan wel een blije. Waarschijnlijk heb jij, net als ik, ook ervaren dat je blij wordt als jij je zegeningen telt. Of als je het verschil kunt maken in jouw wereld. Of dat je ervoor zorgt fijne mensen te ontmoeten die zichzelf en jou het geluk gunnen. Er zijn zoveel kleine momenten die groots zijn. Maar waar ligt onze focus? Want hoe deze ramp afloopt? Niemand weet het. In ieder geval blijf ik mij in die tussentijd focussen op de lichtbakens van Lagos in mijn leven. En mocht dan het zwaard vallen, ben ik blij volop geleefd te hebben.