Schatgraven in Portugal

Schatgraven in Portugal

Gelukkig nieuwjaar!!! Een nieuw jaar en weer nieuwe kansen. En dan is natuurlijk de hamvraag; Wat zijn jouw goede voornemens? Heb jij net als ik, ook je lering getrokken uit het afgelopen jaar? Zo van; “Dat was niet zo handig!” Bijvoorbeeld; het voornemen om minder te eten, te drinken of te roken is vrij basaal. Dus ben ik hier gaan schatgraven in Portugal. Daarmee bedoel ik; Welke schat aan levenslessen heeft 2021 mij in de schoot geworpen. Om zo de kans te pakken niet weer in eenzelfde valkuil te stappen. Vorig jaar heb ik veel geleerd van onze gastvrienden. Door wat zij meemaakten en met ons deelden. Maar ook van waar ik nog vast zit in oude patronen. Waarbij ik achteraf dacht; “Joh, dat kost je te veel energie. Gewoon niet meer doen.” Nu biedt dit jaar weer nieuwe kansen om het anders aan te pakken.

Schatgraven in Portugal

En juist in die diepe valkuilen ben ik gaan schatgraven in Portugal. Zo hoorde ik van een gastvriend die binnenkort waarschijnlijk onze buurman wordt. “Dit jaar heb ik geleerd domme dingen te laten en me alleen te focussen op die activiteiten die me inspireren.” Zo heeft hij tal van werkzaamheden losgelaten. De deur ging daarna vrij snel open voor het begeleiden van nieuwe startups. “Zo inspirerend”, aldus deze gast. Ook mijn inspiratiebron en schatkamer is mensen te inspireren, voor zaken waar jij jouw passie op los kunt laten. Alles waar je blij van wordt. Waar mijn valkuil lag en wat ik als ‘een beetje dom’ bestempel, is dat ik soms de neiging had mensen op sleeptouw te nemen. En dat het mij in plaats van energie geeft, het energie vergt. En waarom? Een uit de hand gelopen verantwoordelijkheidsgevoel voor een andermans geluk.

De Balans opmaken

Hieruit voortvloeiend is mijn voornemen, meer verantwoordelijkheid te nemen voor een goede balans in mijn leven. Niet alleen wat betreft ontspanning en inspanning maar ook in geven en durven ontvangen. Laatst werden wij door onze lieve buurvrienden verwend door een geweldige kerstlunch. Het was zo fijn te ervaren dat er met warmte en aandacht voor ons gezorgd werd.

Iedere vogel zingt; so what?

Zo haal ik mijn hart op bij al die hartverwarmende mensen die ons omringen. Daar ga ik dit jaar mee door. En indien nodig hen een hart onder de riem steken. En bewust kiezen waar ik mijn hart voor open. Een ieder zingt zoals het gebekt is. Wat mij veel rust heeft gegeven aan het einde van 2021 is het besef dat ik daar niets aan hoef of zelfs wil veranderen. En als dat niet strookt met mijn melodie, ik die ander zijn/haar lied uit volle borst kan laten zingen. Echter niet in de parasoldennen op ons terrein. Nee, zoek dan vooral je eigen boom. En ik ga geen twee deuntjes voor één cent zingen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ieder heeft zo zijn eigen waardepatroon. Prima. Als ik maar zorg dat negatieve zaken niet op mij inhaken. Laat maar waaien.

Keuzes maken is ook loslaten

Vervolgens vinden wij beiden dat ons leven overzichtelijk blijft als we keuzes maken. Dus dat wij blijven handelen vanuit onze zeven V’s. En een besluit nemen; dit doen we wel, maar dat zeker niet. Wij hinken nooit lang op twee gedachten. En jij? Zwabberen is niets voor ons. Waarom is het toch moeilijk om doorslaggevende keuzes te maken, denk je? Kiezen voor het ene is loslaten van het andere. En soms doet dat pijn. Toch maken wij liever een keuze naar eigen waarheid. Met alle risico’s van dien. De weg van de minste weerstand nemen is gaan voor minder. Je wordt altijd beloond als je waarachtige keuzes maakt. Want hadden we destijds verkozen om in Nederland te blijven, en te luisteren naar angstige adviezen, dan hadden we nooit zo’n fijn leven hier gehad. Nu is Meia Praia Lagos ons ware thuis. Maar het was wel weer een gewaagde sprong.

De liefde

Zo heb ik mijn beste jaren en mijn grootste schat hier mogen ontdekken tijdens het symbolische schatgraven in Portugal. En dat is de liefde. Niet alleen vorig jaar! Maar ieder jaar is naar mijn beleven de liefde de grootste motor voor heel veel Joy. Niet alleen de liefde voor mijn allerliefste man, maar liefde die je voelt in grote- en kleine dingen. De liefde voor Eus is wel de basis van waaruit ik mijzelf heb leren liefhebben. Hij tilt mij letterlijk en figuurlijk op. En dat is wederzijds. Daarnaast zijn er zoveel lieve fijne (gast)vrienden die ons omringen. Waarbij het over en weer stroomt. Dan is er nog de liefde voor en van dieren. En vergeet de natuur niet.

Carpe Diem

Wat ik vorig jaar vooral geleerd heb is; Carpe Diem! Pluk de dag. Want ook al zijn we redelijk jong, toch worden we geconfronteerd met dierbaren die wegvallen. Zo tegen alle donkerte van de pandemie is het zo belangrijk je eigen licht te laten schijnen op mooie dingen waar je blij van wordt. In plaats van te klagen over hetgeen er niet is. Jezelf en andere mensen verblijden met wijzen op wat er wel is. Houd maar eens een dagboek bij met alle lichtpunten. Dan word je toch blij met al die schatten? Daarvoor hoef je niet te gaan schatgraven in Portugal. Mijn wens voor jou; vind jouw eigen schatten, iedere dag! En daar hoef je niet eens voor te graven.

Lichtvoetig leven; wat is dat?

Lichtvoetig leven; wat is dat?

Tijdens een door ons georganiseerde wandeling in de glooiende heuvels van Silves hebben we het over de chaos in de bouw in de Algarve. Bijvoorbeeld; Je bestelt dubbele ramen op maat en je krijgt ramen die ruimte overlaten voor ongewenste airco. Of een elektricien die na vooruit betaling niet meer komt opdagen. Sommigen krijgen te maken met vergunningen die eeuwig uitgesteld worden. Het is soms net een slapstick, niet te filmen. Terwijl we peuzelen van de sappige vruchten die ons omringen, lachen we deze inefficiëntie weg. Want ondanks deze tegenslagen genieten we volop van het lichtvoetig leven Algarve. Want er is zon, velden vol sinaasappels en granaatappels, een weidse oceaan, en…geen stress! Die oogst is binnen.

Gewoon zijn zonder stress

Portugezen houden niet van stress. Maar zonder stress kun je juist goede dienstverlening bieden. Zo maakt men hier nog tijd voor een praatje in de winkels of restaurants. Zowel residenten als toeristen voelen zich thuis. Geen maskers, geen schijn ophouden, geen gedoe. Dus je kunt gewoon jezelf ‘zijn’. Waarom is dat in het dagelijkse leven in Nederland soms anders? Waarom is er die stress, die zoveel mensen het leven zuur maakt? Hoe komt het dat een mens doorgaans altijd meer en meer wil terwijl het leven zoveel eenvoudiger is met minder? En hoe heeft het zo ver kunnen komen dat uitgekauwde onderwerpen schering en inslag zijn. Dit terwijl men zich ook kan bezigen met genieten, contacten onderhouden, werken en gewoon je ding doen. Typerend voor een lichtvoetig leven Algarve

Wat is jouw brandstof?

Terwijl wij langs de branding wandelen laten we onze gedachten gaan over de zin en onzin van het leven. Zoals de eindeloze discussie over wel of niet vaccinerenen met daarmee de polarisatie binnen de samenleving vinden we totaal onzinnig. Genieten van wat het leven te bieden heeft, dankbaar zijn voor wat je hebt, geeft zin aan het leven. Invulling geven aan je leven komt van binnenuit. Het is een ‘drive’ die je niet kunt uitleggen maar waarvoor je wel de verantwoordelijkheid hebt om het in een vorm te gieten. Het te activeren. Want daar word je blij van. Het is tenslotte jouw brandstof. Die maakt dat je lichtvoetig door het leven gaat, en tegenslagen op de kop toeneemt. Dus weten wat jouw ‘drive’ is, is een voorwaarde voor een lichtvoetig leven Algarve of waar dan ook in deze wereld.

Meer met minder

Is gelukkig zijn en lichtvoetig leven gerelateerd aan geld? Het staat buiten kijf dat geen geldzorgen hebben je leven verlicht. Maar heb je heel veel, meer dan twee keer modaal, dan hangt het af van je karakter of je nog steeds tevreden blijft. Want wat we hoorden van gasten na heel veel verdienen; “Het is als een gouden kooi. Je wilt steeds meer verdienen maar de relaties en vriendschapsbanden boeten in. Je koopt dure zaken om het gebrek aan echt geluk te compenseren. Dus we hebben het roer omgegooid.”  Waarschijnlijk met meer heb je minder oog voor de kleine dingen die het doen. Terwijl die kosteloos zijn. Dus je kunt concluderen dat zolang er binnen een mens een leemte voelbaar is, hij of zij dat probeert op te vullen. En vaak niet van binnen uit, maar met materie of dat een ander die leegte moet vullen.

 

Je druk of dik maken

Je hoofd vullen met zorgen kan ook een afleiding zijn om (leegte) niet te hoeven voelen. Vooral als je zorgen maakt om anderen hoef je nooit stil te staan bij jezelf. Kun je niet op je lauweren rusten. Zoals hier; blik op de einder, voelen wat er te voelen valt. Voeten in het zand, wind door je haar, en staren maar. Het lichtvoetig leven Algarve. Of een andere manier om leegte te vullen is je buik vol te eten. Het is heerlijk om daar van te genieten. Vooral met zo nu en dan een Portugese wijn erbij. Maar als je bij elke tegenslag de koelkast of wijnkelder induikt, is het een vlucht en geen vertier.

Perfectionisme

Of, waar ik nog wel eens last van heb is het gevoel het niet goed genoeg te doen. Door mij daar bewust van te zijn, wordt het steeds minder. Want om meer mijn best te doen dan nodig is, ontneemt mij mijn authentieke lichtvoetigheid. Dus concentreer ik mij op mijn intentie en ga er vanuit; meer dan mijn best kan ik niet doen. Als er verbeterpunten zijn dan hoor ik het graag, denk ik dan maar. Want ik verkies een lichtvoetig leven Algarve.

Lichtvoetig leven Algarve

Terug naar de gesprekken door de sinaasappel boomgaarden van Silves. Juist door een te kort aan focus en ‘drive’ ontstaat er stress. Onbezielde arbeid. Als afnemer van die diensten moet je in plaats van te genieten van zoete sappige sinaasappelen door een zure appel heen bijten. Omdat beloftes nooit worden ingelost. Zoals kaarsen opsteken in een sterke storm. Gerommel in de marge. Jammer want het kan zo anders. Zo hebben wij tijdens de renovatie bouwvakkers gehad die zongen tijdens de arbeid. De vertrekken aanveegden voordat ze weg gingen. Over de werkzaamheden vond er overleg plaats. En diensten werden op tijd geleverd. Zinnige arbeid.

Dus hoe kun jij je blijven focussen op jouw innerlijke motor? En van daaruit doen wat zin geeft. Waarom doe je de dingen zoals je ze doet? Is dit vanuit een te kort (schieten), of juist vanuit een innerlijk gevoel van overvloed? Hoe kun je lichtvoetig het nieuwe jaar in wandelen?

Mocht jij jouw innerlijke ‘drive’ nog niet ontdekt hebben? En wil je dat gaan vinden kun jij je altijd inschrijven voor een coaching (online).

Je bent een geschenk . Geef jezelf een tien!

Je bent een geschenk . Geef jezelf een tien!

Hoort wie klopt daar? Drie maal wordt stevig op de voordeur gebonkt. Vrijdagmiddag, wie zou het zijn? De deur piept en klemt, maar je krijgt hem toch open. Je ogen worden zo groot als theeschotels van verbazing. “Goedemiddag mevrouw, ik kom een pakket afleveren.”

Een man met gekleurd kroeshaar, gekleed in een fleurig tuniek, kijkt je aan met zachte ogen terwijl zijn mondhoeken omhoog krullen. Je blijft als aan de grond genageld staan en stamelt: “Jij bent zeker een regenboogpiet?”

“Ach,  wat maakt mijn kleur uit, als ik u kom opvrolijken met een geschenk?” Met een diepe zucht tilt hij moeizaam een pakket zo groot als jijzelf  door de gang.  Er is nog net wat ruimte in de kamer bij de kachel. Daar zet hij het reusachtige pakket neer. “Tot volgend jaar mevrouw, met de hartelijke groeten van mijn vriend Sint.” En weg is de kleurrijke piet.

Een te kleine schoen voor een groot geschenk

Zo steekt je schoen minuscuul af bij dit immense pakket. Driftig ontdoe jij het cadeau van de vellen pakpapier. Ineens staat er een evenbeeld tegenover je. Als jij je dan voorover buigt, beweegt je evenbeeld mee, en als jij je voorhoofd fronst zoals nu, kijkt je dubbelganger ook moeilijk. Is dit een grap? Ofschoon je zoekt naar een afzender, vindt je kaart noch gedicht. Slechts een papernote waarop staat:
“Jij bent een geschenk!”

Tevreden of kritisch

Als ik dit voorval beschrijf, moet ik meteen denken aan een aangenaam gesprek met een jonge, inspirerende Hollandse reisondernemer, die al jaren in Spanje woont. Hij vertelde over zijn ervaring als emigrant. “Wat mij opvalt is, dat waar Spanjaarden snel tevreden zijn met zichzelf en met hun leven, Nederlanders nog last kunnen hebben van calvinistische (zelf)kritiek. Dit staat innovatie soms in de weg.”

Iedereen een tien

Deze opmerking deed mij ook herinneren aan een bijzondere documentaire die ik zag over Benjamin Zander, dirigent van het Boston Philharmonisch Orkest. Wild gesticulerend alsof hij dirigeert, vertelt hij gepassioneerd over zijn vak. “Het werk van een dirigent is de talenten van je orkestleden opwekken. Want in mijn orkest merkte ik een chronische preoccupatie over beoordelingen van optredens. Wat hen tenslotte ervan weerhield om bij het musiceren risico’s te nemen.”

“Om faalangst te verminderen besloot ik dus iedereen vooraf een tien te geven. Maar wel onder één voorwaarde. Dat ze mij een brief zouden schrijven met ‘Beste meneer Zander, ik heb een tien gekregen omdat…’ En in die brief moest dan zo gedetailleerd mogelijk staan wat er volgend jaar dan met hen is gebeurd dat dit uitzonderlijk hoge cijfer rechtvaardigt. Zo leg ik het zwijgen op aan de stem in ieders achterhoofd die zegt dat het niet gaat lukken.”

Joy verhogen

Zowel het gesprek met de reisorganisator als het interview met dirigent Zander, maken mij er weer van bewust dat je met onder uithalende zelfkritiek en faalangst, je eigen groei flink in de weg kunt staan. Hoewel ik behept ben met een zuidelijk gemoed qua karakter, ben ook ik beïnvloed door mijn Fries calvinistische omgeving uit mijn jeugd. Niet voor niets leer ik niet opbouwende zelfkritiek te verminderen om zo Joy te verhogen.

Ja, jij! Geef jezelf een tien

Daarom biedt ‘regenboogpiet’ met Sinterklaas jou het volgende geschenk; jij!
Vervolgens zul je denken, wat bedoelt ze daar nu weer mee? Ja, jij! Jezelf iedere dag zien als een geschenk en niet vergeten jezelf een tien te geven. Bijvoorbeeld; Ga eens bij jezelf na waarom je een prachtig geschenk bent. En wat maakt dat je die tien verdient. Zou jij jezelf een brief kunnen schrijven waaruit blijkt dat je volgend jaar jouw wensen hebt waargemaakt. De wensen waar je zo naar verlangt. Dat is een vette tien waard.

Zo zit in iedereen een diamant, de één wellicht wat meer geslepen dan de ander. Maar niet minder mooi. Elke dag worden we door het leven gepolijst. Aan ons om die mensen en situaties aan te trekken die ons blijven bijschaven en oppoetsen zodat we echt gaan glimmen en glinsteren. You are a diamond, a girls and boys best friend!

 

Jong geluk op iedere leeftijd

Jong geluk op iedere leeftijd

Samen lopen we over een rotswand en horen de oceaan onder ons kolken. Surfers rusten als walrussen op hun surfplanken. Het is een stiltewandeling. Des te meer genieten we. Thuis gekomen evalueren we de wandelweek waarin we zoveel waardevolle momenten hebben gedeeld. Acht powervrouwen die elkaar het beste gunnen. “Hé,” zegt een deelneemster; “Daar hebben we het jong geluk.” Op dat moment komt een lief jong stel binnen, die hier hun pré honeymoon vieren. De liefde straalt van ze af. De jonge vrouw is altijd goedlachs. Dat terwijl ze al op jonge leeftijd lijdt aan een pijnlijke aandoening. Waardoor zij niet zoals wij van al het heerlijke copi- Eus, wat de pot schaft, kan genieten. Toch blijft ze stralen. En met haar de gehele groep mee. Geluk op iedere leeftijd.

Veerkracht

En wat maakt nu dat we ons gelukkig voelen? Sommige mensen denken dat wij als ‘Happy go Luckies’ nooit moeilijke momenten hebben. Dat is verre van de waarheid. Zoals ieder menselijk wezen moeten wij soms ook afdalen naar de donkere krochten van de ziel. Om teleurstellingen, tegenvallers of onverwacht verlies te verwerken. Echter zien we dat als een leerschool. Want het geluk op iedere leeftijd is er altijd, als je er maar de tijd voor neemt. Bovendien het geluk durft te proeven. Mind you, geluk is geen constante beleving maar aanwezig doordat je ook het tegendeel weet te doorleven. Net als een skippybal, je drukt erin, laat los en dan veert het omhoog; veerkracht. Veerkracht krijg je niet als vanzelf. Het is net als een spier, het dient vaak gebruikt te worden ‘to easily bounce back’ naar het geluk op iedere leeftijd.

Hoe zou jij jouw geluksmomenten kunnen scheppen zodat je opveert uit welke nare situatie dan ook? Hier vrijblijvend mijn zes tips;

Creëer iedere dag minstens drie geluksmomenten

Vaak is dit een wisselwerking tussen zelfdiscipline en het volgen van spontane acties. Zo begin ik de dag met vernieuwde kracht met een lach als ik ’s morgens in het pikkedonker het zwembad in duik. Zo kan ik de maan aanschouwen, hoor ik de stilte en voel het water om me heen glijden. Daarna ben ik rise and shiny om de zon op te zien komen, terwijl ik met mijn voeten door het water langs de oceaan wandel. En dat samen met mijn zielsmaten. Deze momenten geven mij een blij gevoel. En dan moet de dag nog beginnen.

Neem pauzes en beloon jezelf

Wat doe jij tijdens drukke dagen? In plaats van maar doordraven, raad ik aan om pauzes in te lassen. En vooral energiezuigers op afstand te houden. Maar jezelf te belonen. Iedere begeleide wandeling sluit ik altijd af bij een leuke lunchroom, waar ze de lekkerste taartjes hebben. Net als onze hond Joy heeft een mens ook zijn treats nodig. Als onze gehele dag volloopt met diverse werkzaamheden zorg ik dat ik tussen de bedrijven door even de oceaan induik. Terwijl ik zwem geniet ik van de prachtige vergezichten, het zoute water op mijn huid en het kunnen drijven op de golven. Als de oceaan te woelig is ga ik steevast naar Monika van Sweet Home. Zij maakt de lekkerste Detox sapjes en huisgemaakte taarten. Geluk op iedere leeftijd. En aan het einde van een dag, bedenk drie dingen waar je trots bent op jezelf.

Volg spontane impulsen

Zo wil ik van tijd tot tijd nieuwe gebieden ontdekken en dan volg ik gewoon mijn voeten. Tijdens deze wandelweek liepen we door een bos in Lagos. De route die ik doorgaans loop verveelt mij, dus halverwege ga ik zonder dat de gasten het weten een ander pad in. Iedere keer vind ik toch wel de weg terug. Zo heb ik al struinend in het kunstzinnige dorp Barão de São João humoristische sculpturen ontdekt. Ik raakte geïntrigeerd door deze satirische beelden gemaakt van zaagselpasta en lijm. Mijn nieuwsgierigheid leidde mij naar diverse kunstenaars voor meer informatie. Zo ga ik binnenkort een groep van de NCA begeleiden, zodat meer mensen weet hebben van deze bijzondere kunst. En natuurlijks als afsluiting een treat bij A Tribo. Zo help je ook de lokale economie.

Maak iedere dag minstens drie mensen blij

En zo kom ik op mijn vierde tip. Maak iedere dag minstens drie mensen blij. Het hoeft niet veel moeite te kosten. In onze business heb ik genoeg mogelijkheden om mensen blij te maken; bijvoorbeeld door een compliment, betrokkenheid, of het uitdelen van iemands favoriete wijntje. Het zijn de kleine dingen die het doen. Eenieder wil gehoord en gezien worden. Deze groep vrouwen wisten door positieve maar ook uitdagende opmerkingen elkaar op te beuren en te ondersteunen. Zo zijn we samen sterk.

Stap minstens één keer in de drie maanden uit je comfortzone

Weet je waar je jong van blijft? En wat geluk op iedere leeftijd vergroot? Stap tenminste één keer in de drie maanden flink uit je comfortzone. Je innerlijke kracht neemt toe en je angst neemt af.

Creëer geluk op iedere leeftijd

En welke leeftijd je ook hebt. Eenieder weet dat vroeg of laat het einde nadert. Daarom voel ik me niet alleen vandaag, maar iedere dag jarig. Onze zegeningen tellend geeft reden te over tot vieren. Jong geluk oud gedaan. En zo heeft ieder een eigen sleutel tot geluk. Kleine blaadjes maken samen de bloem. Wat de dag ook brengt, jij plukt je eigen geluk

Thuis in de Algarve

Thuis in de Algarve

“Hè, hè eindelijk even zitten. Wat een boarding!” zegt mijn collega terwijl ze naast mij op de klapstoel ploft. Aan haar accent kan ik horen dat ze ook uit het noorden komt. Omdat het nog wel een eindje taxiën is voordat ik weer het riedeltje door de intercom moet afgeven, vraag ik haar; “Kom je ook uit Friesland?” “Nou, mijn ouders zijn Fries”, antwoordt ze, “maar we hebben overal en nergens gewoond over de gehele wereld”. Mijn vader werkte bij Shell. Nadat ze mij een hele reeks aan continenten opnoemt vraag ik haar bloednieuwsgierig; “En waar voel jij je nu thuis?” Toen werd het stil. Dan antwoordt ze bedachtzaam; “Eigenlijk overal maar ook overal niet echt.” En jij? vraagt ze. “In Amsterdam.” Ik had toen niet kunnen bevroeden dat ik mij uiteindelijk het meest thuis in de Algarve zou voelen.

Roots in de klei

Ook al heb ik in diverse landen gewoond, mijn start was honkvast. Want ik ben geboren en getogen in Workum, één van de Friese steden. Toch wist ik niet hoe snel ik mijn biezen moest pakken. De ruime landschappen waarderend, voelde ik mij benauwd in een klein stadje waar de horizon voor mij niet ver genoeg prijkte. Na vele omzwervingen voelde ik mij thuis in het multiculturele en vrije Amsterdam. Anders als mijn collega kon ik mij daar echt thuis voelen. Waarschijnlijk omdat ik in mijn jeugd nooit verhuisd ben. Maar expatkinderen groeien op in andere culturen dan die van hun ouders of het land van herkomst. Zoals je hier ook Nederlandse kinderen hebt die zich thuis in de Algarve voelen.

Hechten en onthechten

Zo zijn verhuizingen naar diverse landen extra ingrijpend voor kinderen, omdat zij zich nog midden in hun identiteitsontwikkeling bevinden. Expatkinderen leren dingen die andere kinderen misschien wel nooit leren. Ze komen op veel interessante plekken, ontmoeten verschillende mensen en komen in aanraking met allerlei culturen. Hierdoor ontwikkelen zij een groot aanpassingsvermogen. Zo zijn zij veerkrachtig en nieuwsgierig, en durven nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ook zijn ze goed in netwerken, sluiten ze gauw vriendschappen. Echter hechten ze zich niet zo snel en dat kan later een probleem vormen als ze volwassen zijn. Vaak zie je ze snel switchen van relatie of woonomgeving. Toen wij emigreerden vroeg ik mij dus ook af of ik mij ooit thuis zou voelen in de Algarve.

Thuis in de Algarve

Want een ex-vriend van mij die geëmigreerd was vanuit Chili naar Nederland verzuchtte regelmatig; “Ik voel mij gevangen tussen twee werelden. Ik zie de voordelen van beide continenten en landen. Zo overzichtelijk als Nederland is, mis ik letterlijk en figuurlijk de warmte. Ik heb het gevoel dat mijn ene been in Nederland en de andere in Chili staat. Na vele jaren in Nederland te hebben gewoond, als leraar Spaans, is hij uiteindelijk teruggegaan naar Chili. Back to he roots. Daar voelt hij zich toch weer echt thuis. Zo zal het bij ons niet verlopen. Want wij voelen ons thuis in de Algarve en hebben hier twee benen stevig op de grond.

Tevredenheid komt van binnenuit

Dus mensen die emigreren kunnen te maken krijgen met aanpassingsproblemen, gevoelens van heimwee, gebrek aan sociale contacten. Of zelfs faalangst door grote druk om te slagen in het buitenland. Toch hebben wij ondervonden als je vertrekt vanuit Nederland, je het niet moet doen vanuit onvrede met je thuisland. Maar omdat je bijvoorbeeld een droomwens in het buitenland hebt. Zo wist een journalist die een artikel over ons schreef te vertellen; “Jullie komen nooit terug!” Ik was geheel en al verbaasd; “Hoe weet jij dat?” “Omdat jullie je ook thuis voelen in Haarlem en het hier dus ook goed hebben”. Kortom; Als jij tevreden bent met wie je bent en waar je woont, kun jij je overal thuis voelen. Je neemt namelijk jezelf mee naar het buitenland. En iedere keer als het vliegtuig landt op Faro, en ik de azuurblauwe oceaan aanschouw, voel ik; “Ik kom weer thuis in de Algarve

Tijdloos in de Algarve

Tijdloos in de Algarve

Gespannen turen we in de verte. Daar waar de horizon verbleekt van oceaanblauw naar een strakblauwe lucht. Het lijkt wel alsof we een doldriest paard moeten temmen, als we hotsen en klotsen over de golven. Zo nu en dan kijken we naar achteren naar de schipper, die ook tuurt en gluurt. En dan weer een bocht naar links en dan weer rechts neemt. Ineens klinkt er een gejoel van acht vrouwen tegelijkertijd; “Een vin!” Al snel gevolgd door; “Daar zijn ze! Dolfijnen!” Gezwind keert de boot zijn koers en plots worden we omringd door prachtige grijze zoogdieren. Verstoppertje spelend onder onze boot. De kapitein glimlacht met al die joelende vrouwen. “Wow, kijk wat een mooierd!” ” Het kan niet waar zijn!” Het voelt alsof we met een boot vol jonge enthousiaste meiden zitten in plaats van vrouwen op middelbare leeftijd; tijdloos in de Algarve.

Te jong en te snel

Tijdloos en leeftijdloos. Want we voelen ons weer jong en blij! Bovendien schept het gedeelde enthousiasme een band. Zonder dat we het door hebben zijn er uren verstreken en moeten we terug naar de kust. De schipper die ook zichtbaar blij is, maakt nog een ‘once around’ voor de haven van Lagos. Zowel links als rechtsomkeert, waardoor er weer een luid gejuich door de haven klinkt. Thuisgekomen zit Eus rustig voor de pc. In een geheel andere setting. Wel waardoor we geconfronteerd worden met tijd en het gebrek aan tijd. Samen gaan we kijken naar een live uitvaartdienst van een graag geziene gast. Vele foto’s en herinneringen komen langs. Van lang vervlogen tijden en toen nog tijdloos in de Algarve zijn. Helaas is zijn tijd op. Te jong en te snel. Hij en zijn vrouw hadden nog zoveel plannen. Tranen stromen over onze wangen.

Tijdloos in de Algarve

Dat hij voor het laatst tijdloos in de Algarve kon vertoeven was slechts drie weken terug. Ondanks dat hij niet zoveel energie had als voorheen heeft hij nog genoten. Hun plan was om in november op onze haard en huis te passen. Wij voelden dat dit niet meer ging gebeuren. Iets gaf ons het alarmsignaal dat hij tegen die tijd niet tijdloos in de Algarve zou zijn, maar pijnloos zijn laatste ballonvaart zou hebben gemaakt naar betere oorden. De tijd tikte. En die heeft hij goed gebruikt om in die twee weken die hij na zijn vertrek nog had, om op een bijzondere en liefdevolle manier van vrienden en familie afscheid te nemen. De tijd gaat snel gebruikt hem wel, om die dromen die je nog hebt waar te maken. Wij mogen dan tijdloos in de Algarve leven. Maar iedere dag zijn wij ons bewust van de eindigheid ter tijden.

Als een dolfijn zo blij

Om terug te komen op onze boottocht en dat wij als ‘dolle minas’ en – meisjes genoten; Weet dat dit meisje en die jongen in eenieder van ons nog schuilt. En dat dit zuivere onbezonnen kind ons kan leiden naar daar waar onze dromen liggen. Dit kind is nog niet behept met ‘ja maar’ en ‘wat als’. Geen saboteurs versperren het pad, maar vooruit met stoute schoenen en ferme stappen. Nee, die weet ondanks het gemis aan een rugzak vol ervaringen wat jouw ‘energizers’ maar ook je ‘drainers’ zijn. Neem bijvoorbeeld een foto van jou toen je klein was. Wat vond dat kind leuk, waar droomde het van. Trek dan vandaag nog die stoute schoenen aan, leeg je hoofd en volg dat kind haar/zijn impulsen. Daar word je blij van wordt. Het kan tijdloos in de Algarve zijn of waar dan ook.

Want tijd genoeg komt te laat

Want tijd genoeg komt te laat. En met passen en meten wordt de meeste tijd versleten. De tijd schrijdt voort. Magere Hein kan het hoekje al om zijn. En je te grazen nemen. Waar zou je dan spijt van hebben? Van ‘had ik maar’. En dan heb ik het niet alleen over niet verwezenlijkte dromen maar ook welke zaken liggen er nog om recht te brijen? Welke dingen zijn nog onuitgesproken die er op je hart liggen? Wie wil je nog volmondig zeggen; ‘ik houd van jou?

Het kind in ons

En zo met het beginnen van de herfst, en de bladeren al een herfstkleur krijgen, worden we er aan herinnert dat tijdloos zijn een goed gevoel is. Maar ook dat onze tijd beperkt is. Dat we in liefde kunnen herdenken die mensen die in een ander tijdsbewustzijn leven. Maar ook dat we hier verder moeten en nu de tijd kunnen nemen om naar binnen te gaan. Om zo te weten aan wat en wie we onze waardevolle tijd willen besteden. Zodat dit kind in ons kan zegevieren zelfs als onze haren al grijs zijn.

Een jaar The Art of Joy B&B in Lagos

Een jaar The Art of Joy B&B in Lagos

Wow, alweer een jaar sinds we hier vertoeven in onze B&B in Lagos. Dat werd aanleiding tot een waar feest met dance, dance and eat, eat. Een foutloze choreografie met wiegende heupen als de Macarena over onze terrassen schalt. Een jaar vol veranderingen en verbouwingen. Maar vooral een jaar vol met fijne gasten, in die maanden dat het geoorloofd was te reizen. En wat hebben we het hier naar ons zin! Echter niet alleen wij, maar ook onze reguliere- en nieuwe gasten die van vorig jaar dit jaar alweer terugkwamen. Vorig jaar was het tien dagen hard aanpoten om de B&B in Lagos gastvrij te maken. En half september gingen we open. Zo begonnen we met twee feestelijke wandelweken. En nu wandelen we er weer op los tijdens een Wandelrelaxweek en blikken we terug op een mooi en bewogen jaar.

Wat hebben we geleerd?

Dat we het leven nog uitbundiger vieren. In tijden waarbij de onzekerheid als een donkere wolk om je heen hangt, leer je te roeien met de riemen die je hebt. Bovendien de slingers ongebreideld uit te hangen. Dit is het jaar van vieren maar ook van verbinden. Ja, want wie had gedacht dat we deze winter en lente weer in een lockdown terecht zouden komen? En alles weer dicht moest. Maar ja, komt tijd komt raad. Uiteindelijk komt het altijd goed. Eind maart en april ontvingen wij onze eerste gasten. Zij wisten het negatief reisadvies te trotseren. Dit werden gedenkwaardige weken, met een bijzondere ballonvaart, die wij nooit zullen vergeten. Toch liep onze B&B in Lagos in mei weer vol. En zo leer je het feit accepteren dat de onzekerheid het enige zekere in het leven is. Om zo nog meer te genieten van wat er wel is.

Wat hebben we gedaan?

Zo hebben we dus de lockdown tijd volop gebruikt om een grootse verbouwing te verwezenlijken in onze B&B in Lagos. Met name; nieuwe leidingen, nieuwe badkamers, nieuwe airco’s een nieuw dak en een nieuwe haard. Daarbij had ik het grote geluk dat ik nog een gouden handdruk van de KLM vastgezet had tot 2028. Die hebben we vervroegd vrij gemaakt voor alle verbouwingen. Zodat we financieel niet onthand zouden zijn. En toen onze B&B in Lagos weer vol ging stromen, hadden we net nog eens een buffer om een buitenkeuken te bouwen. Met fornuis, aanrecht, oven en grote koelkast. As we speak komen er nieuwe overkappingen bij zowel de gastenkamers, als bij de buiten keuken. Zodat je daar op de terrassen kunt zitten, ook als het regent. Regeren is vooruitzien.

Plannen in onze B&B in Lagos?

Zoals gezegd meer overkappingen op diverse terrassen, met doorschijnend golfplaat met daaronder een bamboe lijkende pvc laag voor een gezellige Ibizasfeer. Verder gaan we nog meer isolatie tussen de kamers aanbrengen zodat je via de aansluitende deuren geen overlast kunt hebben van de buren. Tot eind oktober zitten we vrijwel vol. Er is nog een plekje open van 27 september tot 2 oktober en van 17 tot 21 oktober. Anders als andere jaren blijven we deze winter open. De wintertemperaturen hier aan zee zijn immers Hollands’ zomers. Er is zelfs een wandelweek gepland in December. We beginnen dan de dag met zalige Sunrise wandelingen. En de zon komt dan wat later uit de veren, zodat je Hollandse tijd gerekend niet vroeg op hoeft. Vorig jaar zwommen we in de oceaan zelfs tijdens de kerstdagen.

Heb een fijne nazomer!

Zo met de herfst voor de deur genieten wij van een heuse mooie nazomer met gemiddelde temperaturen van 25 °C. Het zeewater is aangenaam en het is mooi wandelweer. Ook de tennisliefhebbers staan weer in de morgen of namiddag op de baan om samen een balletje te slaan. Het kan allemaal in onze B&B in Lagos. Dankbaar voor alle mooie mensen die wij dit jaar weer hebben ontmoet. En wij kijken uit naar diegenen die ons nog dit jaar komen bezoeken. Op naar ons twee jarig jubileum, hoezee!

 

Oceaantherapie in Portugal

Oceaantherapie in Portugal

Voor ons strekt zich een immens turquoise vlakte, tot zo ver de einder rijkt. Helemaal glad gestreken met gouden parels als sterren in een naderende nacht. We laten ons meevoeren met zowel dit fraaie zicht als met het kabbelende geluid. Dat gelijk het tij komt en gaat. Wat een rust! Zo met de voeten in het zand komen we tot ontspanning. Portugese kinderen spelen vrolijk met een bal. Toeristen zonnen en lezen de dag weg. De Atlantische geeft eenieder vreugde, rust en verbondenheid. Maar ook een gevoel van vrijheid. Als een soort van ritueel gaan we iedere dag een uur naar het strand, hoe druk het in ons bewogen leven ook is. Met een boei als einddoel geniet ik van het gevoel in bewegend zout water te zwemmen. Als een doop dompelt Eus zich iedere dag in de oceaan. Het is als oceaantherapie in Portugal; Waves of wellness.

Dagelijks ritueel

Ieder jaar bezoeken miljoenen toeristen de prachtige stranden van Portugal. De Algarve wordt zelfs ieder jaar weer uitgeroepen als de beste strand bestemming van Europa. Niet alleen geroemd door de diversiteit aan baaien, maar ook door de zuiverheid van het water. Want vrijwel ieder strand is in het bezit van een blauwe vlag. En wat is het dan dat zoveel mensen zich aangetrokken voelen tot de oceaan? Voor sommigen is het om tot rust te komen, en voor anderen om hun hobby’s zoals surfen, zeilen of kanoën uit te oefenen. Maar bijna ieder mens voelt zich in of aan de voet van de oceaan meer senang. En voor velen, net als wij, wordt het een dagelijks ritueel; Oceaantherapie in Portugal.

Een oceaan aan emoties

Zo lijkt het of je zo vlak bij de oceaan beter met je emoties overweg kunt. Want met zoveel bewegend water naast je gaan de tranen vanzelf stromen. Of struinend langs een bulderende oceaan kan niet geuite woede opwekken. Maar het is vooral tijdens die dagen met een kalme oceaan dat jij je als vanzelf vredig van binnen gaat voelen. Weer leeft in het moment. Misschien beschikt de oceaan, net zoals de mens, over vele emoties. Maak maar eens foto’s van wat eronder en tussen de golven gebeurt. Mensen die in contact staan met alle facetten van emoties, voelen zich zo ie zo meer ontspannen. En wist je dat het zoutgehalte van het vruchtwater in de baarmoeder hetzelfde is als dat van de oceaan? Wellicht voel jij je daarom als een foetus veilig geborgen daar. Het is als oceaantherapie in Portugal.

Oceaantherapie in Portugal

Ook in ons leven beleven wij naast heel veel vreugde ook andere emoties. Om juist die vreugde te bestendigen. Soms lopen dingen anders dan we zouden willen. Dan kunnen we ons ons als latino’s even laten gaan als een kolkende zee. Vooral als je als Nederlander zaken snel opgelost wilt hebben, wordt hier in Portugal al snel je geduld getest. Net als een kalme oceaan nemen Portugezen, de dingen meer zoals ze komen. ‘Com calma’. Zo kunnen we ons soms verdrietig voelen als dierbaren kampen met hun gezondheid aan het einde van een lange of te korte reis. De momenten samen zijn dan zo waardevol. Het besef van eindigheid geeft ook dankbaarheid voor het moment. Al deze emoties, zoals vreugde maar ook angst voor verlies komen beter tot hun recht nabij de oceaan. Zo is ons dagelijks ritueel een zalving voor de ziel.

Relax, rust en regelmaat

Soms hebben we gasten die niet meer willen dan heerlijk relaxen in onze hideaway, of even naar het strand gaan. Ze vertrekken dan met een; “Wat een heerlijke plek, we zijn helemaal tot rust gekomen.” En dat is zichtbaar. Want het lijkt dat gedurende hun verblijf de rimpels verdwijnen, de kaken zich ontspannen en er weer kleur op de konen komt. Als we ons overgeven aan rust en regelmaat zoals eb en vloed kan dat een helende werking hebben: Oceaantherapie in Portugal.

Sea you at the ocean

Met andere woorden, mocht je er nog even er tussenuit willen; schrijf je op vrijwillige basis in voor oceaantherapie in Portugal. Het kost niets. Het strand is vrij. Tijdens de herfst is het oceaanwater zelfs warmer als in de zomer. Vorig jaar hebben wij in december nog gezwommen met dagtemperaturen van 22°C. Wij geloven dat ons dagelijks ritueel levensverlengend is.  Of in ieder geval bijdraagt aan kwaliteit van leven. Je laadt op in een mum van tijd en maakt weer contact met wat er in je leeft. Wat het ook zij, een kalme of kolkende zee. Alles is geoorloofd, want de oceaan is altijd in beweging. Dat is haar, maar ook onze natuur. Sea you at the ocean!

Wandelen houd je op de been

Wandelen houd je op de been

Tunnelvisie. Ik voel mij beklemd. Alsof ik opgesloten zit in een donkere grot. Dan hoor ik een continu fel gepiep. Vervolgens zie ik het apparaat van binnen draaien. Als er een pijnscheut door mijn rechterbeen gaat, vraag ik mij af wat de uitslag zal zijn. Jeetje, wat duurt dit godsgruwelijk lang. Want wat in realiteit een half uur is lijkt uren te duren. Plots aanschouw ik weer de felle tl-buizen van de MRI-kamer. Dan nadert met gezwinde pas de neuroloog, met in zijn kielzog een blonde reuzin die mij ernstig aankijkt. Als ik nu terug kijk naar twintig jaar geleden besef ik hoe blij ik ben iedere dag te kunnen wandelen in de Algarve.

Wake-up call

Vervolgens geeft de chirurg mij een hand en zegt; “Doctor Popovic, aangenaam. Mevrouw van der Zee, ik zal het kort houden; vanavond had ik een feestje gepland maar dat heb ik geannuleerd. U gaat over drie uur onder het mes. Als u nu doorloopt raakt u niet alleen verlamd, maar ook incontinent.”

Wandelen in de Algarve

Mijn wereld stort in. Wandelen is mijn lust en mijn leven. Als kind liep ik al kilometers over de Friese dijken en uiterwaarden met onze hond Max. Ik voelde mij dan vrij en blij, was afgeleid door de wind, de mooie vergezichten en de koeien in de wei. Wat er ook gebeurde een wandeling in de natuur bood mij perspectief, balans, soelaas, troost en een goed humeur. Als afsluiting trakteer ik mijzelf steevast op een heerlijke cappuccino. Niet meer kunnen wandelen zou een ramp zijn. Tegenwoordig wandel ik iedere morgen bij zonsopgang. Altijd samen met onze hond Joy en ook soms met Eus, een vriendin of met gasten. Je ontdekt de mooiste plekken als je gaat wandelen in de Algarve.

Wanderlust

Niet voor niets wil ik het thema wandelen nu onder de loep nemen. Dit als na gedachtenis aan een vriend/ collega wandelaar die triest genoeg vorige week zondag op zijn verjaardag is overleden. Hij wist je de meest verholen plekken van Monchique en de Algarve te laten zien. Via sluip door kruip door – en onbegaanbare wandelwegen. Echte wanderlust!

Negen voordelen van Wandelen

Zo is wandelen voor mij één van de ingrediënten voor een gelukkig leven. Maar hoe kan ik jou overtuigen? Laat ik de voordelen op een rijtje zetten;

  • Het is een laagdrempelige beweging. Bovendien zijn er geen kosten aan verbonden. Want je stapt je huis uit, en kunt aan de wandel.
  • Het put niet uit maar geeft juist energie en ontspant.
  • Onderzoek van professor Scherder heeft bewezen dat een uur wandelen in de natuur je hersenprestaties met een vijfde verhoogt. Bovendien verhoogd het de creativiteit. Overigens geldt dit niet voor een wandeling in de binnenstad.
  • Zo zorgt wandelen voor een verbeterde doorbloeding in ons lichaam en een verhoogde communicatie tussen onze linker- en rechter hersenhelft. Je komt zo makkelijker bij je intuïtie en gevoel.
  • Tevens is wandelen in de natuur een zalving voor de zintuigen. Zodra ik hier naar buiten loop, zie ik een veelkleurige zonsopkomst, ruik ik zoete geuren van lavendel en hoor ik de oceaan te samen met een koor van krekels en vogels. En voel mij opperbest.

Samen wandelen verbindt

  • De beste ideeën en de scherpste focus krijg ik tijdens het wandelen in de Algarve. Als er iets opgelost moet worden, ik een nieuw idee moet krijgen voor een blog ga ik aan de wandel.
  • Samen wandelen verbindt op een organische manier, je zit niet gedwongen tegenover elkaar en kan kiezen hoeveel je elkaar aankijkt. Daarom coach ik terwijl we wandelen.
  • Heb je rugklachten zoals ik, al wandelend verdwijnen ze als sneeuw voor de zon. Lang zitten is voor geen mens gezond. Een pauze met een wandeling in de natuur is goed voor ‘body en mind’.
  • De natuur straalt rust en balans uit, door organisch in de natuur te bewegen kun je processen via je voeten loslaten.
  • Heb jij nog suggesties? Er zijn er ongetwijfeld meer.

Kom naar hier om te wandelen in de Algarve

Hoe liep het af met mijn operatie? Meteen de volgende dag moest ik aan de wandel. Mij was duidelijk dat deze operatie geslaagd was. Ook dat deze een waarschuwing in zich droeg van een tweede kans. Met een gouden handdruk, ben ik voor mijzelf begonnen als coach en trainer. Als wandelcoach kon ik mijn rug rechten en sterken. Mocht je besmet willen worden met het wandelvirus, ga met ons wandelen in de Algarve. Dan gaan we samen struinen door dit paradijs.